حبه حرفهای روزانه

و داستان آخر

2007-12-29T00:00:00.001-08:00

یادش بخیر زمانی که تازه دانشگاه میرفتم عهد تیغ علی شاه یک وبلاگ خیلی باصفا داشتم. امروز نشستم آوردمش دوباره به آدرس خودش.

جالب است آدم گذشته خودش را بخواند.

آنروزها برایم خیلی جالب بود این آزادی وبلاگ نویسی. آنجا میشد از هر چیزی نوشت از پر و پاچه و رمان روشنفکری گرفته تا مهندسی و روغن کرچک.

وقتی آبروی خودت وسط است فرقی ندارد برود یا نرود. وقتی زندگی خودت وسط است راحت میتوانی برایش تصمیم بگیری که چه بکنی. وقتی هم که کسی تو را نمیشناسد آزادتری. آنجا آزادی ای داشت که هیچ کجای دیگر نداشت. نه پدر و مادرم آدرسش را میدانستند نه کسی دیگر

از خشتکم مشعشعات صادر میکردم و عجیب آنکه خیلی ها هم خوششان میامد.
خیلی از مفاهیمی که الان جز بدیهیات است از آنجا شروع شد مثلا همین "عمو مردک" به جای خاله زنک. یا لزوم گاز گرفتن باسن معشوقه. یک سری کاراکتر هم داشت آن وبلاگ، "اصغر چلچله نویسنده وبلاگ همجنسگرایی اندیشه" که یک راننده تریلی عارف مسلک و شکم گنده بود.

اینجا هم باحال بود. "مرتضی، ماهی شاعر" همینجا بود که ساخته شد. تونی ماشینم که بعدها تغییر مذهب داد اینها به نظر من چیزهایی بودند که زندگی روزمره را رنگ دیگری میکردند. تونی دیگر ماشین گنده بیمصرفی نبود که قفل در راننده اش هم خراب باشد و مجبور باشی همیشه از درب شاگرد سوار ماشین شوی. روح داشت و عاشق میشد. مرتضی ماهی بیمصرف کون گشادی نبود که توی تنگش خرچرخ بزند فقط، شعر میگفت آنهم شعر رومانتیک

به گمانم نوشتن بزرگترین لذتی است که نصیب بشر شده. معجزه ای است در این نوشتن.

من آزادی نوشتن را دوست دارم. شروع که میکنی دیگر فکر نمیکنی که چه کسی اینجا را میخواند. مهم همین است، لذت نوشتن، نه لذت خوانده شدن.

گاه گداری هم باید یک چیزهایی بسازی نکند جمهوری اسلامی یک عنایتی به خودت و خانواده ات بکند. میدانید! مرحوم پدرم نمرده، زنده است. گاهی که زنگ میزند میگوید من مرحوم پدرتم. با مادرم آفاق با هم زندگی میکنند و خواهرم که دلخوشی همه مان است. مرد بزرگی است. از معدود آدمهایست که میتوانی با او همان مدلی که فکر میکنی حرف بزنی و قرار نیست نقش فرزند خوب و مودب و آینده ساز را بازی کنی. هیچوقت هم برای ما نقشی بازی نکرد. برای همین همیشه میپرستیدم اش. نوشتن اینجا آزاد میکرد آدم را از قید و بند های روزمره احمقانه. یک بازی خوشایند شاید

این مدل نوشتن و زندگی هر چه که بود کار میکرد برای من. امروز آن یکی وبلاگ را میخواندم دیدم اولین نوشته اش دهم تیرماه هشتاد و یک است (جولای 2002) جالب است که ظاهرا پنج شش سال این مدل نوشتن دردسری ایجاد نکرده بود. آنهم آن مدل بی دین و مقدسات قبلی من که دین و خدا و پیغمبر و ولی فقیه سرش نمیشد. این یکی شسته رفته تر است. به هر صورت دختر بچه های شانزده هفده ساله فامیلمان هم این ها را میخوانند و نمیخواهم فردا بروند خودشان را بدهند دست شاگرد دوچرخه ساز محل که چه، پسر عمه شان آن سر دنیا از سر خوشی و مستی یک حرفی زده.

چند ماهی هست که زندگی خصوصی و وبلاگی من بد جوری قاطی شده و هر چه میکنم نمیتوانم جدایشان کنم. بد تر از این، این قضیه دارد زندگی خصوصی عزیزترین دوستان من را هم به هم میریزد . این روابط بدجوری گره خورده است و هر چه تلاش کردم درستش کنم نشد. من هنوز مانده ام آن سیستمی که چند سال داشت درست کار میکرد چطور چند ماهه از هم پاشید آنهم اینگونه. گمان نکنم کسی بتواند درستش کند دیگر.

روزی وبلاگ برایم آزادی میاورد امروز دیگر نمیاورد. میروم ببینم جایی دیگر میشود این آزادی را جست! خدا را چه دیدید شاید یک دختر قشنگ را هم راضی کردم که باسنش را گازی بگیرم و حالی بکنم

خدانگهدار

ضرب المثل

2007-12-28T01:41:00.001-08:00

یک رفیق بلغاری داشتم که بهم میگفت که یک ضرب المثل قدیمیشون هست که میگه:

"هیچوقت سعی نکن بین دو نفر رو جوش بدی. چون اون وسط ممکنه از پس و پیش مورد عنایت قرار بگیری"

پینوشت:
بازم میگم اینا برای شماها جکه برای ما همه اش خاطره است

روشنفکر

2007-12-27T00:19:00.001-08:00

روشنفکر کسی است که چیزی جذاب تر از سـکــس را یافته باشد

آلدوس هاکسلی (وبلاگنویس و شاعر انگلیسی 1894- 1963)

...

2007-12-26T14:28:00.000-08:00

هنوز هم میگویم
بکارت نمیخواهم ازش
ولی وبلاگ نباید داشته باشد

(عکس تزئینی است)

Iranian.com

2007-12-25T23:26:00.000-08:00

من کم کم دارم عاشق محیط ایرانیان دات کام میشوم. آنجا میتوانی هر کسی با هر عقیده ای را ببینی از شاه دوست تا طرفدار احمدی نژاد از کمونیست بد رقم تا مذهبی قشری. ملت با هم بحث میکنند و گاهی هم کمی تند میروند اما به نظرم تا کسی از آدم انتقاد نکند و انسان به کسی انتقاد نکند چیزی در آدم عوض نمیشود. و آدم چیزی یاد نمیگیرد

همانطور که میگویند "انتقاد مادر اختراع است"!!!

اینرا نوشتم که درود بفرستم به روح مرحوم جهانشاه جاوید که آن سایت را پایه گذاشت

پینوشت:
رفته بودم روی دنده غر که بنویسم این چه وضعیه! درهر وبلاگ ایرانی را که باز میکنی نوشته "وای خانمی چه موش نوشتی" یا "وای آقاگل چه لطیف" میخواستم بپرسم ببینم به نظر شما کلا وبلاگهای فارسی کمی همجنسخواه نشده اند؟. که یادم آمد ما ایرانیها کلا از نظر احساسات لطیفیم. مردها هم همدیگر را میبوسیدند یادتان هست!

خدایی خیلی این محیط وبلاگی مان چای شیرینی است به گمانم به این علت است که نود درصدمان افسرده ایم بیست درصد الکی خوش آن پنج درصد بقیه هم بین الکی خوش و افسرده مانده ایم که کدامیم

منبع عکس:
Rankin

کریسمس

2007-12-24T20:35:00.001-08:00

حلول یوم الله کریسمس را به تمام دوستان و آشنایان و بخصوص آنها که مثل حقیر بیصبرانه دنبال باز پس گرفتن مالیاتشان از دولت هستند را تبریک میگویم

دوست دارم در این لحظه چیزی بگویم که دل تمام عزیزانی که در این مملکت بی صاحب زندگی میکنند را شاد کنم: Tax Return

:)

توضیحات:
اینجا اگر درآمدت از خط فقط پایینتر باشد آخر سال مالیاتی که داده ای را پس میدهند که نمیری. با تقریب خیلی خوبی تمام ایرانی ها اینجا خودشان را زیر خط فقط نشان میدهند به دولت حتی اگر بنز سوار شوند!

شعر روز...

2007-12-23T04:55:00.000-08:00

در راستای یافتن حقیقت زندگی میخواستم ببینم این شعر معروف رو کدام شاعر بزرگ سروده:
"زندگی سمبه تیزی است به مـاتــحت بشر"

برای همین برداشتم توی گوگل زدم "زندگی ، تیز، ماتـحـت"

اولین نتیجه جستجو این بود:
"جمعیت اسلامی پاکستان"

پینوشت:
عکس کاملا تزئینی است

یلدا

2007-12-22T01:07:00.000-08:00

یوسف گمگشته بازآید به کنعان غم مخور
کلبه احزان شود روزی گلستان غم مخور

پینوشت:
بچه ها را دعوت کردیم
زدیم و رقصیدیم
من هم حافظم را اوردم و خاکش را تکاندم و فال گرفتیم
یادش بخیر، پدر و مادرم، حافظ خیلی دوست داشتند

...

2007-12-20T12:39:00.000-08:00

...

2007-12-19T14:59:00.000-08:00

حرفم را پس میگیرم،
شوهر خواهر وبلاگستان فارسی حسین درخشان نیست
بلاگرولینگ است !

پینوشت:
ما آخر نفهمیدیم این بلاگرولینگ چطوری پینگ میشود اینروزها

حیوان خانگی

2007-12-18T12:26:00.000-08:00

دیروز همخانه ام میگفت: این ماهیت روزها همینطور ثابت میایسته و بر و بر مارو نگاه میکنه. خیال کرده ما ماهیشیم!!!!

صبح هم گفت: این ماهیه یکم توی تنگش شنا کرد بهش غذا دادم. باید بفهمه که توی این خونه اگر کار نکنه از غذا خبری نیست!!!

...

2007-12-17T20:51:00.001-08:00

گور پدر آمریکا...

2007-12-07T01:25:00.000-08:00

عمر انسان چقدر ارزش دارد؟
قرار است از زندگی کردن لذت ببریم؟
یا قرار است زندگی کنیم شاید روزی لذت ببریم؟

پینوشت:
اول بگویم که خیلی چیزها در آمریکا هست که مرا شیفته میکند. منظورم پر و پاچه دخترانش نیست یا الکلی که از درمانگاه تهیه نشده و نیازی به آبمیوه تکدانه ندارد. منظورم بیشتر اصولی است که این کشور بر اساسش بنا شده. من هنوز مانده ام که چطور مردمی امل و مذهبی میتوانند چنین قانون اساسی ای بیافرینند. آنهم دویست سال پیش.

اما!!!!

چند وقت پیش دوستم که اینجا کارش تمام شده بود بر خلاف خواست خودش مجبور شد برگردد ایران. شاید باسواد ترین کسی بود که من دیده بودم. شاگرد اول شریف. دکترا. با هوش. این مملکت نتوانست نگه اش دارد
یادتان است که داستان دو دختری را اینجا نوشتم که برایشان به دروغ فال قهوه میگرفتم؟ و در فالشان خانه و شوهر و دودکش میدیدم برایشان و ذوق میکردند؟ امروز از علی شنیدم یکی شان را اخراج کرده اند. بنده خدا در اطریش دانشجوی دکترا بود رها کرد و آمد اینجا به امید اینکه رویای آمریکایی اش اینجا تحقق یابد.
دوستان من از هندی و چینی و اروپایی یکی یکی بر میگردند کشورهایشان تا با احترام زندگی کنند
همخانه ام، که سالها در کانادا زندگی کرده هر روز دم گوشم ناله میکند که توی کانادا حتی یک بار هم حس نکرده خارجی است
همکار هندی ام میگوید همسرش نمیخواهد بیاید آمریکا چون میداند اینجا به خاطر رنگ پوستش و لهجه اش تحقیرش میکنند

شوخی نداریم که
این ممکلت مشکل دارد

بی تعارف
وقتی رئیس جمهورش جرج بوش است
وقتی دلارش به پایین ترین ارزش خود رسیده
وقتی کشتار در عراق برایشان حکم دفاع از خاکشان را دارد
وقتی دانه دانه مردم زیر بار وام ورشکسته میشوند و مسکن فلج شده
وقتی میلیاردها دلار کسری بودجه هست
وقتی به بهانه مبارزه با تروریزم ساده ترین حقوق انسانی را میگیرند
وقتی دارند مهاجران را به زور بیرون میاندازند نکند نژاد متعفن شان با مکزیکی ها در هم بیامیزد و بچه هایشان مجبور شوند اسپانیایی یاد بگیرند

آنموقع هست که باید به خودت بگویی جایی از کار می لنگد

من حتی یک دوست هم ندارم که مثل خودم آمده باشد در این خاک. تقریبا همه دوستانم شهروند این مملکت اند و حقوقی دارند که من ندارم. ساده ترین چیزش این است که هر شش ماه یک بار از اف بی آی بهشان زنگ نمیزنند که بپرسند الان پروژه شان چیست و چه میکنند. میدانستید تا همین چند ماه پیش دانشجویان ایرانی باید مالیات بیشتری به دولت میدادند؟ یک نوع حق توحش مدرن بود. نمیدانم چه شد ولی بعدها بخشیدندش بهمان شاید دلشان سوخته بود. من حتی یک مورد یاد ندارم که پلیس یا کسی حقی به خاطر ایرانی بودنم از من ضایع کرده باشد. ولی وای به وقتی که کارتان به دولت بیافتد هزار بار باید بروی و بیایی تا جوابت را بدهند بررسی مدارکت هشت ماه طول میکشد و اگر هم کارت به گرفتن سوء پیشینه از اف بی آی برسد که دیگر خدا میداند که کی میدهند نتیجه ات را. و باید تا فیحا خالدون زندگی ات را بیرون بکشند مبادا کسی در کابینه احمدی نژاد داشته باشی.

گاهی از خودم میپرسم من چه میکنم اینجا

من دوست دارم سفر کنم، دنیا را ببینم. میتوانم بروم یک شرکت خارج از آمریکا شروع کنم کار کردن و به واسطه اش زندگی های مردم را ببینیم. اینجا که هستم حتی اجازه ندارم بروم کشور خودم را ببینم (یعنی اجازه که دارم ولی میگویند اگر رفتی دیگر برنگرد!) حتی میتوانم بروم کانادا زندگی کنم یا استرالیا. میگویند ایرانیان کانادا از ایرانیان آمریکا تحصیل کرده تر اند، شاید باشعورتر هم باشند چه میدانم، ما که ایرانی گاو اینجا کم ندیدیم. دلم میخواهد باسن دختری را که میخواهم راحت گاز بگیرم بی آنکه نگران فردا باشم که کجا هستم.

من میخواهم آزاد زندگی کنم. همین. نمیخواهم وقتی چهل سالم شد یک پاسپورت آمریکایی بدهند دستم بگویند بیا اینهم همان چیزی که عمرت را به امیدش تلف کردی، حالا برو هر گهی خواستی بخور.

سلام مورچه

2007-12-03T22:51:00.000-08:00

اگر روزی ایمان بیاورم،
بی شک به خاطر شگفتی این مورچه هاست

پینوشت:
میدانستید؟
وزن مورچه های جهان از آدم های جهان بیشتر است
میدانستید؟ مورچه ها دامپروری میکنند و از شته ها شیر میدوشند و شته ها برایشان موسیقی مینوازند و میرقصند
مورچه ها سیستم تهویه مطبوع میسازند در خانه شان، کولر و بخاری و اینطور چیزها
میدانستید، مورچه های نر قدر زن ها را میدانند تا آن حد که هدفشان از آفرینش ازدواج است و بعد از رسیدن به مورچه ملکه میمیرند
مورچه های آفریقا سیستم جهت یابی شان خورشیدیست که تا بحال ناشناخته مانده بوده
همینطور مورچه های آفریقایی از همان سیستم ناوبری استفاده میکنند که موشکهای کروز اولیه استفاده میکردند (بهش میگویند پترن مچینگ!!!)
مورچه ها باغبانی هم میکنند و
از لاروهایشان به عنوان چسب مایع استفاده میکنند و لارو بدبخت را میچلانند تا از تارش برگها را به هم بچسبانند
روی تن مورچه ها یکی از پیشرفته ترین آنتی بیوتیک ها وجود دارد که بومیان استرالیا از آن برای جلوگیری از چرک کردن زخم استفاده میکردند
اصلا میدانستید؟ مورچه ها همدیگر را میبوسند

پینوشت دوم:
بیخود نیست که فروغ میگفت "به مورچه سلامی دوباره خواهم داد"

پینوشت سوم:
اگر میخواهید برای چند روزی با دنیای مورچه ها مست شوید و از تحیر بمیرید توصیه میکنم این فیلم را ببینید. در توضیحش همین بس که "منم مردم!"

از اینجا دانلودش کنید همه قسمتها را پسوردش هست think

part6 part5 part4 part3 part2 part1

لطفا اگر دانلود کردید فیلم را در اختیار دیگران هم قرار دهید. به قول دوستی زکات فیلم دزدیده شده نشر آن است

پینوشت چهارم:
خداوند در سوره نمل (مورچه) آیه ۱۸ می فرماید:
"تا چون به دره مورچه ها رسیدند، مورچه ای گفت: ای مورچه ها به لانه هایتان وارد شوید‌، مبادا سلیمان و لشگرش پایمالتان کنند و خود آگاه نباشند."
از این آیه نه تنها به رموز ارتباطات بین مورچه ها پی میبریم و میفهمیم که ما قبل از کانال دیسکاوری هم با مورچه ها و سیستمشان آشنا بودیم. همان موقع هایی که جعفر طیار رموز پرواز را کشف میکرد قبل از برادران رایت

پینوشت پنجم:
از رفتار مورچه ها در مسئله های ریاضی و الگوریتم های بهینه سازی و مسیر یابی استفاده میشود

گزارش 2

2007-11-28T18:33:00.000-08:00

دفاع با خوبی و خوشی تمام شد

چند تا عکس هم گرفته ام میایم اینجا میگذارم
سعی کردم اسم تزم را به سبک حداد عادل به فارسی ترجمه کنم
شد
"رفتار شناسی و شبیه سازی ریزانه های مکانیکی"

انگلیسی اش هست
"Full crappy analysis of MEMS microchips and some other additional bullshits"

از همه افرادی که قبل و بعد از دفاع تماس گرفتند بخصوص آنها که زحمت کشیدند و زنگ زدند ممنونم. همینطور کسانی که اینجا کامنت نوشتند نمیدانید چه حس خوبی بود خواندن آنهمه کامنت محبت آمیز ده دقیقه قبل از دفاع وقتی که انسان از اضطراب دارد بال بال میزند

من به محض اینکه بتوانم کمبود خوابم را جبران کنم میایم و اینجا مینویسم جزئیات را و با شهوانی ترین نوشته ها باز در خدمت دوستان خواهم بود

گزارش

2007-11-26T00:24:00.000-08:00

در چند روزه اخیر سخت اوضاعم به هم ریخته بود. یک مشکل عجیب پیش آمده که بد جوری انرژی دارد میبرد از من و نمیتوانم راه حلی هم پیدا کنم. از طرفی هم دوستی گله به گله دارد روحم را مورد عنایت قرار میدهد و اعصابم را به هم میریزد گفتم اینبار هم به یاد جد بزرگوارم علی سکوت کنم شاید بعدها خودش بفهمد.

پینوشت:
فردا تز ام را دفاع میکنم

پینوشت دوم:
دوستی داشتم در دوران دانشگاه که میگفت از آنها که دشمنی شان هم مردانه است خوشم میاید، امروز همه اش به این فکر میکردم

معیار پیشرفت

2007-11-22T22:40:00.000-08:00

با دوستم داشتیم حرف میزدیم
میگفت
"زندگی خیلی راحتتر شده اینروزها. آنزمانها برای اینکه تنها یک عکس برهنه روی کامپیوتر ببینیم. باید یک دست کامل بازی پوکر را میبردیم!!!!"

داستان عموحسن

2007-11-15T12:48:00.000-08:00

این وبلاگ گاهی وسیله عجیبی میشود. نمیدانم یادتان هست یا نه که گفتم یک دوستی پدرم داشت به نام عمو حسن. دیروز از خواب پا شدم دیدم "عمو حسن" اینجا کامنت نوشته

خدایی یک لحظه دلم برای همه شان بد جوری تنگ شد.

یادش بخیر عمو حسن کتابخانه اش تاریخ زنده ایران در دوره انقلاب بود. از آنجا که من در منزل عمو حسن اینها لنگر انداخته بودم برای مدتی فرصتی شد که خیلی از کتابهایی که داشتند را بخوانم. از خاطرات ارتشبد فردوست گرفته تا کتاب گفتگو با تاریخ شاه و خاطرات اعلم و این اواخر هم کتابهای گنجی و رفسنجانی و دیگران. کتابخانه عمو حسن یک کلاس درس جالب بود از تاریخ ایران. یک مجموعه روزنامه اطلاعات جلد گرفته هم داشت که لذت تورقش از لذت همخوابگی با زنی زیبا کمتر نبود. کتابخانه عمو حسن اولین چیزی بود که به من آموخته هر نوشته لذت بخشی لازم نیست حقیقی باشد. مگر خاطرات فردوست آنهم وقتی در زمان جمهوری اسلامی نوشته میشود چقدر میتواند واقعی باشد!
بگذریم. عمو حسن تنها کسی بود که مادر ما با آنهمه مبادی آداب بودنش به جکهایش میخندید. جکهای عمو حسن را هیچ کجای دیگری نمیافتی بحث از پنیر آقاموشه شروع میشد، به بواصیر و بیضه مورچه ساکن بیت رهبری میرسید بعد هم عمو حسن جک را با عنایت و الطفات ملایمی به ارواح رفسنجانی و شریعتمداری به پایان میبرد.

عمو حسن خواه ناخواه بر من خیلی تاثیر گذاشت.

کامنت عمو حسن را در ادامه این نوشته آورده ام (با اندکی دستکاری) و قبل از آن چیزی را که در باره عمو حسن نوشته بودم آورده ام تا مطلب گم نشود.آنجا که میگویند حرف زدن من به "دکتر" رفته منظور از دکتر مرحوم پدرم است که طنز پرداز بی نظیری بود:

این نوشته قبلی من است:

پدرم یک رفیق باحال دارد به نام عمو حسن. یعنی حقیقتش ما از بچگی میگفتیم عمو حسن و تا بزرگی مان هم همان را میگوییم. عمو حسن یه بیست و چند سال پیش با رفیق و همکلاسی مادرمان ازدواج میکند و خلاصه خانواده ما و عموحسن از آن روز به هم نزدیک میشوند. بنده هر وقت فیلم عروسی عمو حسن را میبینم سخت شرمنده میشوم از صدای ونگ متواترم در عروسی این دو کبوتر عاشق. ما و حسن اینها و خانواده پرویز و علی عادت داشتیم که هر تابستان برویم شمال. یادش بخیر شانزده نفر میریختیم توی یک ویلا. اواخر دیگر بچه ها قد فیل شده بودند و ویلا بهمان نمیدادند از بس زیاد بودیم.
بگذریم عمو حسن به گردن من حق زیاد دارد. وقتی که تهران قبول شدم آمدم در منزلش چند وقتی بودم. عمو حسن هم برایم وسایل زندگی خرید، هم بعدها برایم خانه پیدا کرد
چند روز پیش زنگ زدم که احوالی بپرسم گفت این وبلاگت را دیدم ناراحت شدم که نمینویسی گفت:
"بنویس"
کسانی که ارتباط روحانی من و عمو حسن را میدانند میفهمند که این یعنی چه
همانطور که خدا به محمد گفت "بخوان" و محمد به یک باره زبان باز کرد وقتی عمو حسن میگوید بنویس من یارای مقابله ندارم
خاطره: یادم نمیرود انتخاب دوم خاتمی بود. عمو حسن زنگ زد که
به که رای میدهی؟
ما هم گفتیم به هیچ کس!
آنروز عمو حسن ما را با لگد خرکشان برد تا پای صندوق تا به خاتمی رای بدهیم

این هم کامنت عمو حسن

«سیاه جان
از اینکه نوشتن را دوباره شروع کردی خیلی خوشحال شدم و خوشحال تر شدم وقتی دیدم یادی از ماها کردی و هنرمندانه طی چند جمله کوتاه از دوسالگی و ونگ های متواترت در مراسم عروسی دو کبوتر عاشق تا الی ماشا الله سفرهای دسته جمعی باحال شمال را به یادمان آوردی( بگذریم که هیچ به فکرت نرسیده که شاید تواتر ونگ هایت ناشی از نیشگون عصبی یکی از همان دو کبوتر عاشق بوده که نگران نشنیدن صدای عاقد در مجلس و در نتیجه نگفتن « بعله» ی معروف و نهایتا در رفتن کبوتر عاشق دیگر بوده است!)
وبه قول یارو بسیار خوشحالتر تر(!) شدم وقتی که دیدم این حقیر را با قلم شیوایت نواختی و مقامی بسیار بالا تر از آنچه که بعضی ها می پندارند به من دادی و باعث شدی چند نفری از خواننده ها در مورد من نظر بدهند و ... برای همین فکر کردم یکی از راه هایی که می تواند شخصیت منو جهانی کند همین قرتی بازی هاست و لازم نیست که حتما آدم سفر نیویورک برود و باقی قضایا ...
نوشته هایت یه جورهایی هم شباهت به گفتار دکتر دارد و همشهری های بامزه ات! ضمنا کلی به حال تو و هم نسل هایت غبطه خوردم. زمان ما نمی شد مطلبی را نوشت و به ویژه راحت نوشت و برای مدتی طولانی نگه داری کرد چون حتی در خاطرات کاملا شخصی و خصوصی احیانا اگر مطلبی پیدا می شد که به گوشه سبیل آژدان محل بر می خورد مثل این بود که درست در دهان اعلیحضرت شاهنشاه آریا مهر ... باشی و در نتیجه باید اوین می رفتی و برایت پپسی باز می کردند( البته نه برای صرف مظروف بلکه برای مصرف ظرف!) لذا برعکس شماها که هی مطلب می نویسید و آپ لود می کنید ما اگر قصد نگه داشتن مطالب مان را داشتیم باید آن را می نوشتیم ودانلود می کردیم و روش درست آن به این شکل بود که اول مطلب را می نوشتیم دوم برای اهل بیت و بویژه ننه مون می خواندیم که معمولا ایشان هم چیزی از آن حالیشان نمی شد سپس آن را در لفافه های پلاستیکی پوشانده و نهایتا در زیر خاک های باغچه کوچک خانه پدری دانلود می کردیم! به امید اینکه روزی روزگاری دختر یا پسرمان آن را دوباره آپ لود کرده و پس از مطالعه به ما بگوید پدر جان, خاک بر سرت با این گهی که به زندگیمان زدی!
و اما بگویم از سفر های دسته جمعی که پس از رفتن تو, بچه ها که قد فیل بودند تقریبا همگی از نظر قد و قواره فیل تر شده و از نظر قیافه نیز حسب مورد دخترها مثل طاووس و پسر ها نیز( لابد!) مثل دایناسور. و دایناسورها برای اینکه از تو عقب نمانند( نه از نظر قیافه!) بلکه از نظر غیبت و در رفتن و ... در هر سفری یکی شان به بهانه اینکه امتحان دارد یا مثلا جرقه ای در ذهنش زده و می خواهد برای مطالعات درسی اش برنامه ریزی مفصلی بکند جا می زند و در نتیجه عیشمان را که با نبود تو ناقص است ناقص تر می کند. ولی به هر حال باز هم خوش می گذرد.اصلا مگر می شود من در یک جمعی باشم و به جمع خوش نگذرد؟!( قابل توجه بعضی ها و به خصوص یکی از دو کبوتر عاشق و جوجه کفترها که چه عرض کنم دو تا یاکریم چاق و چله تازه از تخم درآمده که قدر خوش خلقی من تحفه را نمی دانند و از اینکه من بلد نیستم عصبانی شوم حسودیشان می شود!!)»

دوستی نوشته بود کاش عمو حسن هم وبلاگ مینوشت. آخ اگر عمو حسن وبلاگ مینوشت. اخ اگر مینوشت

عکس بالا از عکاسی گمنام است. اسم عکس هست "پاییز در غربت"

اورکاتتان را برقصانید

2007-11-12T18:24:00.000-08:00

امروز یک میان برنامه تفریحی داریم با تکنیکی که امروز صحبتش رو میکنیم میتوانید دوستانتان را در اورکات برقصانید! اگر در سایت اورکات پروفایل ندارید میتوانید از صفحه جستجوی گوگل استفاده کنید

صفحه دوستانتان را در اورکات باز کنید (یا یک صفحه عکس در عکسهای گوگل) حالا در محل آدرسها آن بالا نوشته داخل باکس زیر را کپی کنید دکمه Enter را که فشار دادید عکس دوستانتان دور هم خواهد رقصید

منبع : Google Trick
یک نمونه ویدیوی گوگلی اش را در یوتیوب میتوانید ببینید

اشمئزار

2007-11-08T12:35:00.000-08:00

ایران که بودم همیشه وقتی میدیدم کسی که آن سر دنیا نشسته، در باب نبود دموکراسی در ایران سخن میراند، حالت تهوع پیدا میکردم. مسخره است.
باور کنید.

حقیقتش این حس اشمئزاز هنوز از من نرفته. ایرانیهای اینجا را که میبینم و این گندابی که برای خودشان ساخته اند و در اش خر غلط میزنند حالم به هم میخورد.

میگویند هنر ایران را حمایت کنیم، میدانید چه میکنند؟ میروند کنسرت هشت من نه شاهی ایرانی کـون و کپلــشان را میجنبانند.

از اینترنت فرش میخرند مبادا دخترکان فرشباف ایرانی که با موهای بافته و سرپنجه های طلا فرش میبافند سوی چشمشان کم شود.
میدانید آن فرش از کجا میاید؟ نیوجرسی. میدانید کار کجاست؟ پاکستان

میگویند قربون ایران خودمون!!! برای همین شراب "شیراز" میخورند از استرالیا
دلتنگی مهوع شان برای ایران نیست. برای خانه شمال شهر و ویلا و سگ و آشپزشان است. برای شیرینی پزی سر کوچه شان است که شاگردش شیرینی تازه برایشان میاورده دم خانه. دلشان برای ایران تنگ میشود چون ماتحت فراخشان را نباید هر روز تکان میدادند که نانی در بیاورند. در آن خرتو الاغ آنجا نانشان راحتتر در میامده تا اینجا.

اشتباه نکنید. من هم مثل همانها ام. احمدی نژاد که انتخاب شد چند روز بعدش همه چیز را گذاشتم و در رفتم. توی کمدم هنوز تابلو خاتم "چو ایران نباشد تن من مباد" را که دوستم در فرودگاه به زور به من داد را گذاشته ام. هنوز البته آنقدر خارجی نشده ام که پلاک فروهر گردنم بیاویزم.
بیایید رو راست باشیم
ما که دلمان برای این دختر نسوخته که!
گناه وطن گریزی مان را که همگی یکبار در مهراباد تجربه کرده ایم به خیال خودمان میشوییم.
شلاقش را او میخورد
حبسش را او میرود
کی به کیست
ما هم شعارش را میدهیم!!!

تنها میخواهم بگویم که اگر از خواندن این نوشته حس اشمئزاز بهتان دست داد حق دارید. وگرنه ایران که بودیم اینقدر دردسر دیگر داشتیم که شعار وطن پرستی فراموشمان شده بود.

مسخره است که زنی، از قضا در همین کشور ما به حبس و شلاق محکوم شود. چرا؟ که میخواسته حقی را بگیرد که در هر خراب شده دیگری بدیهی است. دیده اید این سیاستمداران ایران را؟ وقتی که حقی که سالها از زنان ایران ربوده اند را گاهی (فقط گاه گاهی) باز پس میدهند چه در بوق و کرنا میکنند از زن دوستی دین و دولتشان. تف به روح هر دو تا پدرتان
میخواهید زندانی اش کنید که چه؟ میخواسته دولتتان را بر اندازد؟
من که در حقارت این رژیم شکی ندارم ولی نمیفهمم چرا باید اینگونه ثابتش کند! گویی قاضی اش با دنیا کل انداخته که ثابت کند زنا زاده است!
ای تف به غیرتشان. جوانی که به امیدی برای حقش تلاش میکرده را زده اند و دستش را شکسته اند حالا هم برایش حبس و شلاق بریده اند. آخر چرا مملکت ما باید به همه جهانیان مشنگی اش را ثابت کند. میمردید اینبار ببخشیداش برای همین جرم نداشته اش؟

گاهی میپرسم بعد از کوروش ما چه داشته ایم؟ جز چند رئیس جمهور دزد و بی خایـه و مشنگ
مرحوم پدرم همیشه در جواب میگفت ما این مردم را داشتیم.

لینک:
حبس و شلاق برای دلارام علی
نامه ی دادخواهی دلارام علی از رئیس قوه قضائی

آخر شاه خوب بود یا بد؟

2007-11-04T19:41:00.000-08:00

گاهی میمانم شاه خوب بود یا نه! اینکه چقدر برای ایران میتوانست موثر باشد و یا چقدر داشت تلاش میکرد که مدرنیته را به زور به ایران سنتی آنروزها اماله کند.
دوستی دارم به نام علیرضا که پدرش در دوران شاه کارگری ساده در شرکت نفت بوده. تمام برادرانش را دولت شاه فرستاده بود آمریکا که اینجا پزشک شوند.
یا این فیلمها را ببینید که کمپانی هواپیماسازی گرومن در اصفهان کارخانه ساخته و از ایران به عنوان قطب تولید هواپیماهای مدرن یاد میکند (قسمت اول، قسمت دوم، قسمت سوم، قسمت چهارم) فیلمها به زبان انگلیسی است

آن فیلمها را دیدید؟

حالا اینها رابخوانید، این شرح شکنجه شدن وارطان سالاخانیان به دست ماموران ساواک است (همانی که شاملو برایش سرود "وارطان سخن نگفت") داستان کریم پور شیرازی را هم که همه میدانند که اشرف چطور زنده زنده سوزاندش

صحنه های شکنجه های وارطان را يکی از شکنجه گران بعدها اين طور توصيف کرد: " انگشت سبابه ی وارطان را گرفتم و به عقب فشار دادم . وارطان گفت می شکند . من باز هم فشار دادم . لعنتی,حرف نمی زد . وارطان گفت : می شکند با تمام نيرويم فشار دادم . صورت وارطان مثل سنگ بود . لب از لب باز نمی کرد . باز هم فشار دادم . وارطان گفت : می شکند . خشمگين شدم . مرا مسخره می کرد . باز هم فشار دادم . صدايی برخاست . وارطان گفت که ديدی گفتم می ش کند. نگاه کردم انگشت شکسته بود . وارطان به من پوز خند می زد".

واراطان در ١١ ارديبهشت ( روز جهانی کارگر ) در زندان ، روی در سلول رنگ گرفت و به شادی پرداخت و بوسيله شکنجه گران فورا به شکنجه گاه برده شد و چنان مورد شکنجه قرار گرفت که ٢۴ ساعت بيهوش بود.

سرانجام در روز ١٨ ارديبهشت ١٣٣٣ ، مامورين رژيم پهلوی، جمجمه ی وارطان را در حالی که اثرات سوختگی و شکنجه در تمام بدنش عريان بود با مته سوراخ کردند و به زندگی او پايان دادند. جسد وارطان را در رودخانه جاجرود رها کردند تا اين جور وانمود کنند که بر اثر حادثه به درون رودخانه افتاده و غرق شده است. ( از ویکی پدیا)

پینوشت:
دوستی داشتم که میگفت در مکالمات روزانه، ظلم است اگر حضرت امام (قص) و اعلاحضرت همایونی را به یک اندازه مورد عنایات کلامی قرار ندهی. هر چند او خاتمی و محمود را هم داخل میکرد

تراگویی های روزانه

2007-10-27T22:41:00.000-07:00

"اگر این سردرد امشب مرا نکشد،
شک دارم که قویترم کند"
- گوته

پینوشت:

1- امشب سردرد بدی دارم که نمیگذارد بخوابم گفتم بیایم و با دنیای مجازی حالی بکنیم

2- پدرم یک رفیق باحال دارد به نام عمو حسن. یعنی حقیقتش ما از بچگی میگفتیم عمو حسن و تا بزرگی مان هم همان را میگوییم. عمو حسن یه بیست و چند سال پیش با رفیق و همکلاسی مادرمان ازدواج میکند و خلاصه خانواده ما و عموحسن از آن روز به هم نزدیک میشوند. بنده هر وقت فیلم عروسی عمو حسن را میبینم سخت شرمنده میشوم از صدای ونگ متواترم در عروسی این دو کبوتر عاشق. ما و حسن اینها و خانواده پرویز و علی عادت داشتیم که هر تابستان برویم شمال. یادش بخیر شانزده نفر میریختیم توی یک ویلا. اواخر دیگر بچه ها قد فیل شده بودند و ویلا بهمان نمیدادند از بس زیاد بودیم.
بگذریم عمو حسن به گردن من حق زیاد دارد. وقتی که تهران قبول شدم آمدم در منزلش چند وقتی بودم. عمو حسن هم برایم وسایل زندگی خرید، هم بعدها برایم خانه پیدا کرد
چند روز پیش زنگ زدم که احوالی بپرسم گفت این وبلاگت را دیدم ناراحت شدم که نمینویسی گفت:
"بنویس"
کسانی که ارتباط روحانی من و عمو حسن را میدانند میفهمند که این یعنی چه
همانطور که خدا به محمد گفت "بخوان" و محمد به یک باره زبان باز کرد وقتی عمو حسن میگوید بنویس من یارای مقابله ندارم
خاطره: یادم نمیرود انتخاب دوم خاتمی بود. عمو حسن زنگ زد که
به که رای میدهی؟
ما هم گفتیم به هیچ کس!
آنروز عمو حسن ما را با لگد خرکشان برد تا پای صندوق تا به خاتمی رای بدهیم

3- از همه افرادی که روی مطلب پیتزای ما کامنت گذاشتند ممنونم. آن پیتزا پیتزای ایرانی بود دفعه بعدی طریقه طبخ پیتزای ایتالیایی را مینویسم (عکس)

4- خاک گلدانم را عوض کرده ام، زیبا شده

5- آنروزها که هنوز وبلاگنویس مشهوری نبودم به خودم قول دادم که وقتی که مشهور شدم همیشه از جوانان مستعد وبلاگنویس حمایت کنم. امروز میخواهم وبلاگ بیست کیلومتر تا قطب را معرفی کنم این امیر همکلاس ما بود و امروز در دانشگاه منیتوبا درس دکتری میخواند. بماند که من برای عقاید امیر پشیزی ارزش قایل نیستم و از بس مذهبی بازی در میاورد من دچار اشمئزاز میشود. اما این رفیق ما عجیب جوان دانا و خوش آتیه ایست و ندیده ام نون به نرخ روز خوار باشد. به هر صورت من مطمئنم در سالهای آتی چه در دولت امثال احمدی نژاد و چه در دولت دست نشانده آمریکا این امیر ما وزیر نفتی چیزی است.
من از خواهران وبلاگ نویس هم خواهشمندم به این امیر ما کمی لینک بدهند و با حضور خود جوانی را از نگرانی برهانند
این شما و این مشعشعات رفیق هفت ساله ما

6- یک همخوانه تاجیک پیدا کرده ام به نام "دولتمند"، که در خانه فارسی حرف میزنیم با هم. از زن، زیاد با هم میگوییم لهجه جالبی دارد مثلا میگوید "فلانی دختر نازدانه ای است" اینروزها به این نتیجه رسیده ام که این جملاتش را یاد داشت کنم روی یک دختر ایرانی اجرا کنم
یادم رفت بگویم که او هم مذهبی است و روزه میگیرد. من مانده ام اسلام چطور به اینها رسیده و مانده. آنهم با رژیم سفاکی مثل شوروی

7- یادتان است وبلاگ خاطرات صاحب خشکشویی اتو بخار را معرفی کردم. و گفتم که صاحبش پدر دوست دوران بچگی ام ماسیس است؟ والا اینروزها با رادیو مصاحبه میکنند و کلی معروف شده اند و به من هم افتخار تنظیم امور لینک و فنی وبلاگشان را داده اند خلاصه اگر به آن وبلاگ لینک دادید به من بگویید تا لینکتان را در آنجا اضافه کنم
(من مانده ام این ماسیس کجاست خدایی آخرین خبری که ازش داشتم در ژاپن درس میخواند)

8- میدانستید دو تا از همکلاسی های دوران دبیرستان من رسما معتادند (یعنی حد اقل دو تایشان را من خبر دارم) ؟ دلم میگیرد گاهی از این چیزها

9- یک وبسایت دیگر پیدا کرده ام به نام GetAFreelancer.com میتوانید از ایران پروژه های برنامه نویسی بگیرید در آن .وبسایت یک نگاهی بکنید من مانده ام این پزشکان وبلاگستان (+ و +) چرا به اینطور سایتها نمیپردازند بابا این فیس بوک را که بند کرده اید بهش ما سه ساله عضویم دوزار از توش در نیامد ( راستی با توجه به اینکه پزشکانمان زده اند توی کار آی تی، بنده هم تصمیم گرفته ام مطلبی درباب هموروئید در آینده بنگارم)

10 - فردا فستیوال دیوالی هندی هاست. فستیوال نور! این هندیها هم از بس بهشان گفته ام که دلبسته هندوستانم بند کرده اند که بیا. ماهم قرار است آنجا برای همین همخانه ام دولتمند دختر هندی بیابیم.
آهان به یکی از این هندیها گفتم که من اسمم هم اصلش هندی است و پدرم دلباخته هند بود و خودم هم معتقدم هند و چین کشورهای آینده اند.
فردایش برداشت برایم فیلم هندی آورد. از این مدلهای "عشق و رقص و درخت"!!!!

11- در این چند وقته با خاله نازی هم تلفنی حرف زده ام. اگر انگلیسی تان خوب است حتما وبلاگش را بخوانید. تا فراموش نکرده ام بگویم که خلاصه داشتیم با خاله نازی مشاوره میکردیم در باب انکه همانجا برایمان برود خواستگاری یک دختر خوب ایرانی که فرمودند "به نظر من بهتره دختر و پسر چند سالی با هم همخانه باشند اول"
یادم باشه در مراسم خواستگاری اینرو حتما خدمت مادر عیال عرض کنم!

12- یکی از علاقمندیهای جدید من تماشای کمدی "The Big Bang Theory" هست. داستان دو تا بچه خرخوان که هر کدام دو تا دکترا دارند و میخواهند مخ دختر بلوند همسایه را بزنند. میتوانید قسمتهای مختلفش را اینجا روی سایت سی بی اس ببینید تا بحال پنج قسمتش پخش شده. آن پسر درازه خیلی انگلیسی اش خوب است و من کلی ازش انگلیسی آموخته ام. بماند که اینها مرا یاد رفقای خرخوانم در شریف می اندازند یاد امیر و بهمن و پویا بخیر فقط اینجا اسمشان شده هوارد و شلدون و راجش!!!

13- اینهم آخرین کار خواننده بزرگ سیل به نام "بی نظیر" که آلبومش 13 نوامبر قرار است بیرون بیاید.
"همه میگویند تو بینظیری اما تو رو میگیری"
میدانید که این برادرمان با آن ریختشان همسر خواهر هایدی کلوم مدل ویکتوراز سیکرت هستند
خلاصه خدا بهشون توفیق خدمت بده

تا دفعه بعدی خداوند همه را با سید نا و مولانا، نویسنده بزرگ Sam Harris محشور فرماید

آشپزی مجردی - پیتزا

2007-10-09T20:41:00.000-07:00

رزا منتظمی میگفت به شاگردهاش قبل از اینکه غذای ایرانی یاد بده پیتزا پختن رو یاد میداده.
(عکس مقابل آسمان جلو اتاق این بنده کمترین است در یک خانه جدید، از آن خانه قبلیه آمدم اینجا آخه قبلی خیلی گران بود)

پیتزا غذایی است که بیش از هر غذای دیگری نسخه های مختلف داره و هر کسی با هر ذائقه ای رو جذب میکنه. پیتزا پختن دو نکته خیلی مهم داره

1- نان
2-دمای فر

اما پیتزای مجردی تنها یک ربع وقت نیاز داره تا آماده بشه. من به همه مردهای جوانی که به من ایمیل میزنند و میپرسند که چطور باید دل معشوقه ای را بدست بیاورند همیشه یک خط جواب میدهم "برایش پیتزا درست کن"
پیتزا تنها غذایی است که هر طور که آنرا درست کنید وقتی از فر بیرون میاید باز دلچسب است

طرز تهیه:
به قول امام، رهبر ما آن آشپزی است که عقل و هوش از هر بنی بشری میبرد. و به همین علت آشپزان جوان باید به چنچنه اقتدا کنند. در آن وبلاگ روش تهیه پیتزا بر اساس خمیری که خودتان تهیه میکنید گفته شده اما ما که وقتش را نداریم نان پیتزا را میخریم.

اول گوجه کنسروی را با پیاز بپزید بعد گوشت چرخ کرده را سرخ کنید و گوجه را درون آن بریزید این مخلوط را نگه دارید تا بعد بگویم چه کنید

میگویند نان پیتزا مثل بستر است، تا گرم نشود نمیشود رویش کاری کرد! پس نان را بگذارید داخل سینی و داخل فر کمی گرمش کنید (عکس نان) . گرم که شد بیاورید بیرون و رویش سس بمالید. و همینطور سالامی و سوسیس و فلفل پاپریکا و قارچ را روی نان بریزید. کل نان را با پنیر رنده شده مازارلا بپوشانید (حواستان باشد هول نزنید از گشنگی و پر پنیر نکنید قضیه را، کیک که درست نمیکنیم)

دمای فر باید چهارصد و بیست و پنج درجه فارنهایت یا حدود دویست و بیست درجه سانتیگراد باشد. اول فر را گرم کنید. بهترین محل برای پیتزا طبقه وسط است اما اگر فرتان مثل ما وسط ندارد (یعنی تعداد طبقاتش زوج است) آنرا روی طبقه پایین تر بگذارید. هر چه نانتان کلفت تر باشد باید پیتزا را پایینتر بگذارید تا نانش بپزد. از سینی پیتزا بهتر است استفاده کنید اما نکردید هم نکردید.

بعد از هشت تا ده دقیقه مثل قحطی زده ها به اجاق حمله کرده و پیتزا را بخورید.
پینوشت:
حالا پاشو ظرفا رو بشور

عکسها:

نان سس مالی شده، سس را به دورها هم بمالید

پیتزا قبل از تدفین زیر پنیر

یک جوان پنیر ندیده در حال تبخ کیک

یاد پیتزاهای ایران بخیر

زندگی شاید گلی باشد...

2007-10-03T15:31:00.000-07:00

دوستم میگفت: رئیس جمهورتون گفته شما توی ایران همجنسباز ندارید!
گفتم، راست میگه ما توی ایران فقط بچه باز داریم، خیلی هم داریم

پینوشت:
یک گل کوچک پیدا کرده بودم که سه تا برگ بیشتر نداشت. اینقدر بهش رسیدم براش پوسته گلابی و اینجور چیزها ریختم که بخوره و جون بگیره. امروز دیدم کلی روبراه شده و کم مونده میوه هم بده (عکس امروزش اینجاست)

به قول رهی معیری

زندگی شاید گلی باشد
یا که رودی در پس دشتی
یا پنیری نیمه شب
یا که گیسوی زنی در باد
یا همان ابری
که میاید به آرامی
،
یا نسیمی

آری آری زندگی شاید گلی باشد
،
روبراه

پینوشت دوم:
اگر اینورها زندگی میکنید احتمالا اسم رندی پاش را شنیده اید استاد دانشگاهی که تا چند ماه دیگر بیشتر زنده نیست چون سرطانش قابل درمان نیست. و تصمیم گرفته برای دانشجویانش حرفهایی بزند که از زندگی آموخته. میخواهد به آنها بیاموزد که چگونه به دنبال رویاهایشان بروند اگر میتوانید ویدیو ببینید خلاصه اش اینجاست و اگر متن اش را بخواهید هم اینجاست

پینوشت سوم:
در این وبلاگستان من هر وقت کامنت نوشته ام بعد اش به خودم گفته ام عجب گهی خوردم. والا میروم نظرم رو مینویسم بعد دوساعت بعد که میایم ببینم چه خبر است میبینم همه یک کامنت های نازگل و زیبایی گذاشته اند که من شرمنده میشوم و دلم میخواهم یک جوری کامنتم را پاک کنم. خلاصه تا چند مدتی میخواهم کامنت ننویسم

پینوشت چهارم:
من هنوز در مرخصی ام

مرخصی استحقاقی

2007-08-29T16:58:00.000-07:00

من نمیدانم چه مرضی است انسان بیاید و فیها خالدون زندگی اش را بریزد بیرون روی اینترنت، تازه افتخار هم بکند!!!

به هر صورت به عنوان کسی که به این مرض دچار است باید اعتراف کنم که من به چند ماه فرصت نیاز دارم که سر و ته زندگی ام را جمع کنم

حقیقتش را بخواهید زندگی ام را جمع کرده بودم و خیلی حال میکردم باش اما مثل فنری که با سر و تهش با تف هم آمده باشد یک هو در رفت و همه چیز خراب شد

الان دارم هر تکه را از جایی برمیدارم و میگذارم سر جایش مگر اینکه درست شود برای همین میخواهم چند ماهی فقط حواسم به زندگی ام باشد که دوباره گندش در نیاید.

حفیقتش را بخواهید به دوستانم که وبلاگ ندارند و به زندگی وبلاگدارها هم توجهی ندارند حسادت میکنم و میخواهم چند ماهی مثل آدم زندگی کنم. گاهی اوقات هم پیش آمده که از صاحب وبلاگی برای خودم بت ساخته ام و بعد که خودش را شناخته ام فهمیده ام که عجب آدم مستراحی بوده. به هر صورت میخواهم چند ماهی کمی واقعی زندگی کنم و بعد برگردم داستانش را اینجا بنویسم تا همگی با هم بخندیم

برای دوستانی که دنبال اسم و مشخصات واقعی من بوده اند این مدت، این نوشته را با اسم واقعی خودم امضا میکنم، تا ثابت کنم که میخواهم از امروز واقعی زندگی کنم

ارادتمند
ادوارد آلن گلابدوزان

اصول اولیه آشپزی مجردی - ادویه ها

2007-08-26T23:49:00.001-07:00

آنزمانها که از آشپزی مجردی مینوشتم یکی از ایمیلهایی که گرفتم این بود که "چه ماهیتابه ای تهیه کنیم" و چه چاقویی

من شخصا خیلی برایم مهم است که در چه مدل ماهیتابه ای آشپزی میکنم و یک بار باید فرق ماهیتابه ها را اینجا بگویم

اما به نظرم آمد کمی اینجا از اصول اولیه آشپزی مجردی بگویم که آقایان نمیدانند

پس بهتر دیدم با ادویه شروع کنم، امروز چند تا ادویه ای که من شخصا استفاده میکنم را مینویسم توجه کنید که آشپزی مجردی خیلی با مدل آشپزی ایرانی فرق داره و ادویه هایی که استفاده میشه هم طبیعتا متفاوته. بیشتر از ادویه های استفاده میشه که به غذا یک عطر یکتا و دلچسب بده و بر خلاف مدل ایرانی خیلی ادویه ها را قاطی نمیکنند با هم

1- برگ بو Bay Leaves
برگ بو از یونان وارد آشپزی شده و کلا یک ادویه مدیترانه ای هست و در سوپ بهترین جواب رو میده، یک تلخی و گسی خاصی به غذا میده و در آشپزی ایتالیایی خیلی کم ولی در آشپزی فرانسوی بیشتر استفاده میشه. میتونه تا حدی مزه لیمو عمانی به غذا بده و میگن اگر فلفل سیاه رو با لیمو عمانی قاطی کنید و توی غذا بریزید همان کار این ادویه را میکند. یکی از کاربردهاش توی مارینه کردن گوشت هست یعنی اگر گوشت رو توی ادویه و ماست میخوابونید برگ بو میتونه به اون تندی خوبی بده
اصولا برگ بو توی دسته آویشن و پونه حساب میاد از نظر آشپزی. یعنی باید توی مصرفش دقت بشه چون تیزی خاصی ممکنه به غذا بده اما برای قرمه و سوپ عالی هست. حواستون باشه اگر از برگ کامل استفا ده میکنید حتما قبل از سرو غذا اون برگ رو از درون غذا خارج کنید

2- رزماری
رزماری هم متعلق است به مدیترانه. و در دسته ریحان، مرزنجوش و آویشن دسته بندی میشه. رزماری همینطور آنتی اکسیدان هم داره!!! روزماری هم با گوشت و در قرمه خیلی خوب در میاد بر خلاف برگ بو روزماری مخصوص آشپزی ایتالیایی هست و توی انواع گوشت سیسلس (که یک بار نوشتم چه طور درست میشه) استفاده میشه. اگر روزماری درسته میگیرید حتما باید پودر بشه قبل از مصرف. روزماری عطری شبیه چای و کاج داره. میتونید برای مارینه کردن گوشت ازش استفاده کنید و یا با کره و سیب زمینی پوره شده قاطی کنید و سس برای غذاهای دریایی درست کنید. من شخصا اگر از روز ماری توی غذایی استفاده کنم سعی میکنم از چیز دیگه ای استفاده نکنم تا عطر روزماری رو بشه توش حس کرد

3- زیره
زیره را همه میشناسند. ساده ترین غذای مجردی که با زیره میشود پخت همان گوشت است. زیره را زیاد نریزید بخصوص در غذاهایی مثل گوشت. درنان هم زیره مصرف میشود. من خودم زیره را فقط کمی استفاده میکنم اما یادش بخیر مادربزرگم باهاش برنج درست میکرد. فقط حواستون باشه که زیره در عین حال که میتونه یه غذا رو عالی کنه میتونه اونو به یه غذا در حد رستورنهای زیر پله ای دهلی تبدیل کنه پس توی مصرفش زیاده روی نکنید

4- ادویه ایتالیایی Italian Seasoning
ادویه ایتالیایی ترکیب خشک پونه، ریحان، روزماری و آویشن و فلفل قرمز و مرزنجوش است در آشپزی مجردی مثل طلا با ارزش است و به همه چیز میتوانید بزنید حتی املت بنابر این اگر به طور سریع آشپزی میکنید بهترین ادویه همین است

روزمره ( داستان زاغ و خرس)

2007-08-15T02:10:00.000-07:00

امروز شد دو سال که از ایران آمده ام اینجا

پینوشت ها:
1- خواهرم ایمیل زده که "تو بهترین داداش دنیایی"
علتش تنها اینه که منو دوست داره، نه اون چیزایی که هفته پیش پست کردم براش (آقا لعنت به این پست آمریکا اگر خواستید به ایران چیزی بفرستید با پست پیشتاز UPS نفرستید بلکه ارزانترین پست USPS را انتخاب کنید)
در آخر ایمیل هم نوشته همه چیزایی که فرستاده بودی رو خودم برداشتم به مامان و بابا چیزی ندادم (والا برای بابام که بنده خدا چیزی نفرستاده بودم اما قرار بود لوازم آرایش ها را با مادرم نصف کنند که ظاهرا نکرده)

2- این داستان لوازم آرایش خریدن برای مادر و همشیره هم داستان عجیبی بود تا مدتها جز استی لودر چیزی قبول نمیکردند این استی لودر هم بیشرف خیلی گران است. اما از وقتی که من راضیشان کردم که Loreal هم به خوبی آن است حد اقل به جیب ما کمتر فشار میاید و راضی تر هم هستند. من هم عین گی ها میروم لوازم آرایش فروشی و هر چه دستم میرسد قرو قاطی بر میدارم و موقع پرداخت پول به خانومه که کمی گیج میشود یک لبخند ابلهانه میزنم و میگویم که "برای بستگان است".
همیشه هم برای مادرم اینها مینویسم که از آنجا که هول هولکی خریده ام هر کدام که مناسبتان نبود را بدهید به دخترخاله ها
از آنجا که دخترخاله ها هم تابحال نگفته اند چیزی گرفته اند، به گمانم یا انتخابهای من خیلی عالی بوده اند یا مادرم اینها دلشان نیامده از سوغاتی های من دل بکنند!!!

3- حسین درخشان را نمیدانم داستانش را شنیده اید یا نه، به یک بابایی وصله چسبانده (حالا راست و دروغش با خودش) طرف هم وکیل گرفته و شکایت کرده و شرکتی که سایت او را روی سرورش نگه میدارد برداشته مطالبش را پاک کرده. تا اینجا داستان منطقی است. از اینجا ببعدش جالب است، درخشان که به علت رعایت نکردن قوانین مهاجرت آمریکا از آمریکا اخراج شده میگه که آی ملت چرا این شرکت متمم اول قانون اساسی آمریکا که آزادی بیانه رو رعایت نمیکنه (نمیدونم First Amendment چی میشه توی قوانین ایران) همین رو هم با یه انگلیسی ناقص و بی ادبانه نوشته به اون شرکت آمریکاییه، اون بابایی که جواب نامه اش رو نوشته خیلی جالب بهش گفته، گفته عمو جان تو حق آزادی بیان رو ظاهرا نفهمیدی یعنی چه!!! از سویی هم سیبیل طلا اومده یه مطلب نوشته که حالا حسین درسته اینا رو نوشته ولی پول نداره وکیل بگیره! (اصل مطلب)
بهر صورت این منو یاد داستانی از ادبیات "کوچه" میندازه (که ما ایرانیها هر چه نداشته باشیم ادبیات فولکلور کوچه ای مان غنی است)
گویند زاغی و خرسی با هم با سوار طیاره ای بودند
زاغ رو میکند به خرس و میگوید بیا اندکی "کرم بریزیم"
هر دو شروع میکنند به کرم ریختن و مسخره کردن مهماندار و اذیت کردن سایر مسافران
تا آنجا که ملت میگیرند هر دو را پرت میکنند از هواپیما بیرون
خرس میگوید حالا چه کنیم
و زاغ در جواب میگوید "تو که بال نداری بیخود کردی کرم ریختی"
(در کتاب کوچه شاملو الفاظ متفاوت است)

این مرا یاد این دوستمان انداخت. تو که پول نداری دفاع کنی چه دلیل داشت که کرم بریزی؟
(حالا بگذریم که حسین درخشان مینویسد که همه تان را من معروف کردم و بدهکارید به من)

4- خواهر انار هم بیست و نه ساله شد. میدانید من انار را از سالهای اول نوشتنش میشناسم. نه تابحال دیده ام اش و نه باهاش حرف زده ام. اما جالب است که اینهمه برایم مهم میشود زندگی اش. شاید بخاطر اینکه خیلی چیزها درباره زندگی اش او نوشته و من خوانده ام که حتی درباره صمیمی ترین دوستانم هم نمیدانم. تولدش مبارک انشاالله تولد بیست و نه سالگی بچه اش

5- اخیرا فهمیده ام مادر یکی از دوستانمان هم اینجا را میخواند. خداوند خودش به فریادم برسد. خدایی با این خزعبلاتی که من اینجا مینویسم نمیدانم فردا چطور دوباره با مادرش رو در رو شوم

6- من خیلی ممنونم که همه اینهمه لطف کردند در باب تولد ما، انشاالله تولد همه تان (میخواهم ببینم چند تای تان در تولدتان مثل من پنچر نمیشوید. شوخی که نداریم تولد همچین چیز جالبی هم نیست وقتی از بیست و چند سالگی میگذرد)

7- دلم میخواهد بروم جایی سفر، کسی نمیاید همگی گله ای برویم؟

روز بعد از تولد

2007-08-11T20:59:00.000-07:00

والا داستان روز تولد را نوشتم باید فردای روز تولدم را هم بنویسم

نشسته بودیم در منزل که دوستان بهایی ام زنگ زدند که به مناسبت آمدن پدر و مادر رفیقمان مهمانی گرفتند
(خدایی من نمیدانم چرا همه دوستان خوبم یا بهایی اند یا مسیحی اند یا مسلمان. یک رفیق بیخدای کار درست و روپا نداریم) خلاصه ما هم گفتیم که ما به این بنده خداها کلی توی ایران ظلم کردیم و نذاشتیم برن دانشگاه و هی معلم دینی مان بهشان میگفت فرقه ضاله (؟!) خلاصه زشت است که نرویم

خلاصه ما رفتیم و دیدیم که ای دل غافل اینها برای ما جشن تولد گرفته اند
خلاصه تا پاسی از شب زدیم و رقصیدیم و نعره ها زدیم (از بس همه گفتن روز تولدت باید خوشحال باشی باورمان شد) و به روح جمهوری اسلامی دعا کردیم که اینقدر این دوستان بهایی ما را اذیت کرد که همه آمدند آمریکا ( به لطف سازمان ملل) و ما الان یکی را داریم اینجا که باهاش تولدمان را بگذرانیم.

آهان این را هم بگم که به علت اینکه بهایی ها هر کدام رفته اند ده تا بچه از اقصا نقاط دنیا ورداشته اند به فرزندی قبول کرده اند مهمانی های آنها زیادی یونیورسال است و مثلا یک سری بچه چینی میبینی که فارسی باهات حرف میزنند. خداوند ریشه دین را از سر ما کم نکند

خلاصه جای دوستان خالی بود

روز تولد

2007-08-10T00:35:00.000-07:00

تمام شد، تولدم امروز بود

پینوشت:
نمیدانم چرا روز تولدم دلم میگیرد اینجا. آدم حس بدی میکند بزرگترین روز زندگی ات است آنوقت یک ایرانی هم نمیبینی. جالب است که اینجا گاهی دلت میخواهد ریخت یک ایرانی را هم نبینی بعد جلو چشمت اند همه بعد یک روز له له میزنی که یک ایرانی ببینی که به فارسی کمی باهاش خوش و بش کنی

میدانید، همه کسانی که دوستشان داری زنگ میزنند. اما هیچ کسی نزدیکت نیست. خیلی احمقانه است

میخواستم طبق یک سنت قدیمی باز بیایم بنویسم "خیلی وقت است که سکس نداشته ام، با امروز شد بیست و پنچ سال" گفتم بیخیال حد اقل امسال کمی عقلا رشد کنیم

سال گذشته خیلی اتفاقها افتاد. چالب است که زندگی آدم اینجا چقدر بالا و پایین میشود

از همه دوستانی که زنگ زدند یا اینترنتی تبریک گفتند ممنونم گاهی اوقات میمانم من چطور اینهمه دوست دارم

میدونید من فهمیدم که چرا از تلفن حرف زدن زیاد خوشم نمیاد خیلی وقتها میترسم که کسی رو که الان دارم باهاش حرف میزنم هیچوقت دبگه نبینم. خیلی وقتها هم تقریبا مطمئنم که دیگه نمیتونم ببینمش

امروز تقصیر یک کلاغ الاغ شد، خوابیده بودم و از شدت نور یک تکه پتو را کشیده بودم روی چشمم. این کلاغه اینقدر غار غار کرد توی کوچه نگذاشت ما بخوابیم. به لطف کروی بودن زمین هم (خدا لعنت کنه گالیله رو) دوستان ساعت 8 صبج به ما زنگ زده اند (اولیش بابام که الان اصلا یادم نیست چی گفت بهم)

خلاصه اینهم داستان روز تولد ما خدا رو شکر که به خیر گذشت

از فردا دوباره برمیگردیم به زندگی شاد و آرام گذشته

موثق چیست و معتبر کیست - داستان دکتر ویلیام دبسکی

2007-08-06T02:16:00.000-07:00

در پای نوشته ای که من چند روز پیش نوشته بودم درباره کتاب Emergence استاد بزرگوار دکتر شفیعی مطلبی را متذکر شده بودند در باب آنکه عشق آسمانی است و ذکر منشا داروینی برای عشق بی لطفی است به آن
من از ایشان سوالی را پرسیدم که معمولا در بحثهای چنینی پرسیده میشود و آن اینکه کدام مقاله علمی داوری شده ای میشناسید که منشائی متافیزیکی برای عشق ذکر کرده باشد. و ایشان لطف کردند آدرس صفحه ای در سایت دانشگاه استنفورد را در این باره فرستاده بودند که در باب عشق است از دیدی غیر از دیدگاه تکاملی و از قضا منابع هم همه مجلات و کتب فلسفی است. هر چند من اعتقاد دارم که عشقی که من از آن حرف میزنم با عشقی که دکتر شفیعی از آن سخن میگوید تفاوت دارد. و عشق مرا زیر دستگاه MRI هم میشود دید و عشق ایشان را باید با چشم دل دید و در ظرایف شعر پارسی و دلربایی رقص و موسیقی (توضیح دکتر شفیعی را در این باره حتما در کامنهتای این مطلب ببینید)

اما به هر صورت سوالی که برای من پیش آمد آن است که در یک بحث علمی چه چیزی موثق شمرده میشود.

بگذارید داستانی را بگویم

در مدارس آمریکا در کلاس علوم درسی دارند به نام "تئوری تکامل" که تمام مدارس دولتی موظف به تدرسی آنند. از آنجا که آمریکا کشوری مذهبی است بسیاری از مردم خواستار آنند که "خلقت" هم در کلاس علوم تدریس شود. توجه کنید که در کلاس علوم تجربی نه مثلا در کلاس معارف دینی. دولت همیشه جوابش به این مردم نه بوده. با این استدلال که خدا علم نیست. کار خیلی جاها به دادگاه هم کشید اما همواره جواب این بود که "اگر یک مطلب علمی داوری شده" یافتید که خلقت را علم میدانست آنموقع بیایید و ادعا کنید

طبیعتا هیچ مطلب علمی داوری شده ای در این باب نبود و کتب فلسفی هم در بحث علوم تجربی منبع محکمی شمرده نمیشدند

داستان را تا اینجا داشته باشید تا برویم سراغ دکتر ویلیام دبسکی. او یک دانشند و ریاضی دان موثق است. در پرینستون و ام آی تی کار علمی کرده و سالها تدریس کرده است. هر چند بسیاری او را دانشمند متوسطی میدانند در ریاضیات. از قضا این دکتر ما کاتولیک و مذهبی دو آتشه است و در سال نود و هشت کتابی نوشت به نام Design Interface که در آن سعی میکنه با دلایل ریاضی ضرورت چیزی به نام خالق رو بیان کنه. کتاب در همین سال توسط انتشارات معتبر کمبریج هم به چاپ رسید.

تا مدتها وقتی که طرافداران نظریه تکامل از طرفداران خلقت میپرسیدند کدام مطلب داوری شده ای در تائید خلقت هست آنها جوابی نداشتند
اما اینروزها مسیحی ها دولت را کچل کرده اند با این کتاب که آی دولت اینهم کتاب داوری شده در باب خلقت، حالا بذارید بچه های ما از خدا هم توی کلاس تجربی یاد بگیرند و اینقدر کفر بهشون آموزش ندین.

خیلی ها اعتقاد دارند که کتاب دبسکی منبع علمی به حساب نمیاد اما وی اعتقاد داره که انتشارات معتبری مثل کمبریج اون رو منتشر کرده و باید موثق حساب بشه

اینهم داستان امروز

من شخصا معتقدم آسمانها و ابرها! زیباتر از آنند که عشق را به آنها نسبت دهیم. اگر عشق آسمانی بود طلاقی هم نبود خیانتی هم نبود بگذاریم عشق در حد همان هورمون و داروین و دم قورباغه بماند زیبایی آسمان را قاطی نکنیم

۱۴ مرداد، روز همبستگی وبلاگ نویس هاي ايراني با دانشجویان دربند

2007-08-04T17:43:00.000-07:00

از وبلاگ چهارده مرداد:

۱۴ مرداد ۱۳۸۶ جنبش آزادی خواه و عدالت طلب مشروطه در ایران ۱۰۱ ساله می شود

اما

هنوز دانشجوی ایرانی را به بند می کشند. ۱۴ مرداد سال ۸۶ و ۱۰۱ سالگی مشروطه در حالی می رسد که محمد هاشمی، علی نیکونسبتی، علی وفقی، بهاره هدایت، مهدی عربشاهی، حنیف یزدانی، عبدالله مؤمنی، بهرام فیاضی، حبیب حاجی‌حیدری، مرتضی اصلاحچی، مجتبی بیات، آرش خاندل،اشکان غیاسوند، احمد قصابان، مجید توکلی، احسان منصوری و امیر یعقوبعلی در بند هستند.

دانشجویان در بند را آزاد کنید!

نقد یک کتاب: دنیای پیوسته مورچه ها، شهرها و نرم افزارها

2007-08-02T18:11:00.000-07:00

میدانید مردم

خدا وجود دارد، وبلاگ هم میخواند!

پینوشت:

من برای خواهرم یک عدد کتاب هری پاتر جدید سفارش داده بودم، رویش یک کتاب هم برای خودم خریدم (از آنجا که من اصفهانی ام باید قیمتش را هم حتما اعلام کنم، دو دلار، یعنی اصلش چهارده دلار بود من دست دوم خریدم به دو دلار)

نمیدانم یادتان هست یا نه ابن سینا تعریف میکرد که کتاب ما بعد الطبیعه ارسطو را چهل بار خواند و نفهمید و بعد کتاب اغراض مابعد الطبیعه فارابی را خواند تا بفهمد. کتاب امروز ما هم چنین داستانی دارد. جان هالند اولین فارغ التحصیل دکترای کامپیوتر در دنیاست که در دهه شصت در آمریکا دکترا گرفت. این دکتر هالند یک کتاب دارد به نام Emergence از آشوب تا نظم

از طرفی دکتر هالند خالق الگوریتم ژنتیک است. این روش الگوریتم ژنتیک از ایده های تکامل داروین سرچشمه گرفته، و ازش برای حل مسائل پیچیده ریاضی استفاده میکنند. ایده اش این است که شما مثلا میخواهید کوتاهترین مسیر بین دو شهر را بیابید. اول چند تا مسیر پیدا میکنید که الزاما بهترین نیستند. حالا این مسیرها را دو تا دو تا با هم قاطی میکنید (به نوعی جفت گیری میکنند) و یک بچه مسیر میسازید که از آندو کوتاهتر است. و همینطور مسیرهای مختلف میسازید و این مسیرها بچه دار میشوند. و خلاصه هم سنت پیغمبر حفظ میشود هم اینکه شما جواب مسئله را میبابید.

از عجایب این روش آن است که خیلی از چیزهایی که در طبیعت رخ میدهد در این روش هم رخ میدهد مثلا ممکن است بچه مسیرهایتان عقب افتاده در بیایند!!! همینطور ازدواج فامیلی مشکل ساز میشود اغلب (هر چند گاهی به بهترین جواب هم میرسد مثل یهودی ها که اینقدر با هم ازدواج میکنند که آخر یک انشتینی چیزی از داخلش در آید) خلاصه این داستان خیلی جالب است و معمولا اگر کمی باهاش ور بروید میتوانید خیلی کارهای عظیمی کنید مثلا این ویدئو نحوه طراحی یک روبات دوپا را نشان میدهد با این روش. هیچ هوشی در کار نیست یعنی هیچ خالقی آن وسط نیست و تنها در اثر تکامل است که بعد از چند نسل این روبات میتواند روی پا بایستد و راه برود

یا این رو ببینید که نشان میده که چطور مخلوقات در اثر تکامل و بدون وجود هوش میتوانند بعد از هزاران نسل بهبود داده بشن و حتی شنا کنن و اینا

بهر صورت همه اینها را نوشتم که بگویم استیون جانسون این کتاب رو در همان باب کتاب جان هالند نوشته (Emergence: دنیای پیوسته مورچه ها، شهرها و نرم افزارها

کتاب چیز خاصی ندارد. شاید برای خواندن در هواپیما و قطار خوب باشد ولی چیزی ازش به آدم نمیماسد. درباره مورچه ها حرف میزند که چطور هیچکدام خردی ندارند ولی وقتی هزارهای آنها با هم کار میکنند یک تشکل خردمند را تشکیل میدهند (راستی میدانستید مورچه های نر آرواره ندارند چون عمرشان تنها یک روز است و کارشان فقط بارور کردن ملکه است بالطبع گرسنه نمیشوند در طی زندگی شان، مورچه های کارگر همه ماده اند و ملکه هم ماده است. کارگر ها یک سال شاید عمر کنند و ملکه بیشتر. اونوقت مردها بنده خداها فقط یک روز عمر میکنند. بعد میگن به زنها در طبیعت ظلم شده)

جانسون در کتابش از روش حل برپایه مورچه هم استفاده میکنه Ant Colony Optimization و نشون میده که چطور میشه با کمک نرم افزارهایی که از مورچه ها ایده گرفته اند راههایی رو بین شهرها طراحی کرد که بهترین باشند

سرزمین رویایی همیشه میپرسه چرا دخترها دنبال مردی میرند که الزاما تحصیل کرده ترین نیست. ساده ترین جوابش همینه که آدم ها بعد از میلیونها سال زندگی در جبر آفرینش همواره دنبال جفتی میرن که در محیط بیشتر زنده بمونه و بتونه فرزندان قویتری درست کنه (حتی اگر به ظاهر فرزندی نخوان) و در جامعه پذیرفته بشه، دردناکه ولی واقعیته. همونطور که مردها دنبال زنی نمیرن که به سطل بگه "سلط" و به همون علتی که دختران قشنگتر و تحصیلکرده تر و پولدارتر بیشتر مورد توجه قرار میگیرند و به همون دلیلی که دختر کبری خانوم همسایه سابق ما هنوز مجرده با اینکه قلاب بافی هم بلده

از پروژه چه خبر

2007-07-25T18:42:00.000-07:00

ممنون از اینکه همیشه سوال میکنید از پروژه. والا من دیدم این شرکت کمی حساس شده گفتم کمی بذارم به حال خودشون باشن تا شاید یک فرصت دیگری پیش بیاد و بشه مطرح کرد اما هنوز ناامید نشده ام

اگر دوست دارید برای شرکتهای خارجی کار کنید میتوانید از این وبسایت استفاده کنید که شرکتهای مختلفی (از جمله همین شرکت مورد نظر ما) پروژه های کوچکشان را ثبت میکنند تا در کشورهای دیگر انجام شود. از تایپ و تصحیح متن تا برنامه نویسی بازی

بازی وبلاگی

2007-07-24T20:29:00.000-07:00

بیاین یه بازی راه بندازیم که هر کسی که وقتی نوشته های وبلاگ "از برکلی" رو میخونه حسرت میخوره که ای کاش انگلیسیش همینقدر خوب بود بیاد درست و حسابی اعتراف کنه

من موندم چطوری کسانی میتونن به این پیچیدگی و ظرافت انگلیسی بنویسن

به نظرم بر همه آنها که انگلیسی ادبی بلدند واجب است بیایند به مردم بگویند که انگلیسی اصولی را چگونه میشود آموخت. شوخی نمیکنم ما از انگلیسی چه میدانیم مگر؟

پینوشت توضیحی:
اینها همه به بنده بعد از خواندن چند صفحه اول کتاب Wealth of nations آدام اسمیت در کتابفروشی سر کوچه الهام شد

نقاش- نوشته های روزمره

2007-07-21T21:36:00.000-07:00

با اریک رفته بودیم ناهار بخوریم. تقریبا هر روز با هم نهار میریم "ساب وی" از اونجا که اون میخواد لاغر بشه و منم میخوام پولهام رو پس انداز کنم

اریک نقاشی میکنه. بهش میگم تو چه چیزی رو دوست داری بیشتر نقاشی کنی؟
میگه: "من نقاشم، به نظرم هیچ چیز تحسین بر انگیزتر از تن برهنه یک زن نیست"

میخواستم بگم: ا منم که پس انگار نقاشم که!!!

پینوشت اول:
خانه را تمیز کردم امروز،
والا من خانه ام را جابجا کرده ام. و آمده ام تقریبا بهترین محله شهر یک آپارتمان خیلی ارزان پیدا کرده ام. در وصف زیبایی محله همین بس که زمین گلف منطقه با آپارتمان نقلی من بیست قدم بیشتر فاصله ندارد و عن قریب اگر راهم بدهند میروم اسم مینویسم کلاس گلف!!! و در محل هم برای هم بازی تنیس آگهی داده ام!!! از معایب زندگی در این محله هم آنست که من و این ماشینم (تونی) خدایی خیلی احساس حقارت میکنیم اینجا، گلاب به روتون از توی کوچه ما اینطوریه که اول یه جگوار رد میشه
بعد یکی دوتا مرسدس بنز،
بعد من و تونی قارقار کنان رد میشیم
بعدش دوباره بنز و بی ام و و جگوار.

پینوشت دوم:
من یه قابلمه مخصوص ماکارونی رفتم خریدم به چهارده دلار، که تا دیروز پنجمین روز متوالی بود که ماکارونی میپختم، ولی امروز یه چیز جدید پختم در ماهیتابه
املت!

پینوشت سوم:
والا من چند روزیه که یه سایت خیلی جدید پیدا کرده به نام اورکات و تقریبا معتادش شدم، هر چند هر چه فکر میکردم نمیفهمیدم که چرا من عکس از اسکی در شمشک ندارم که بگذارم آنجا. اما بعد یادم آمد که آن زمانها پدر ما تابستان که میشد میامد خانه و میگفت بچه ها دیگر خسته شدید پاشین بریم سوئیس اسکی، همین شد که من هیچوقت توی شمشک و دیزین اسکی نکردم
یادش بخیر پسر این آقای خشکشویی، ماسیس، هم همکلاس من بود و آنروزها که هنوز اینها چیزی نداشتند و خشک شویی کارش کساد بود و اینطور تازه به دوران رسیده نشده بودند یک رنو آبی نفتی داشتند. ما که از سوئیس برمیگشتیم ماسیس اینها هم از شمال میامدند. و ماسیس خوشحال بود که گذاشته اند توی مسیر در صندلی جلو بشینه!!!
بعدها من آمدم اینجا و ماسیس رفت ژاپن. اما هیچوقت نشد که در دلم به ماسیس نخندم

پینوشت چهارم:
من از این شعر خوشم آمد اگر ویدیو اش را ببنینید شاید خوشتان بیاید

وطن

2007-07-18T16:13:00.000-07:00

به قول اون دوستم،
ما ایرانیها همه یه وطن داریم که همه خواهی نخواهی باید یه روز برگردیم اونجا
اونم کالیفرنیاست!

قسمت آخر

2007-07-11T21:58:00.000-07:00

آخر داستان ظاهرا داره نزدیک میشه

داستان آن چوب دو سر نجس را شنیده اید؟
شده داستان ما،
از یک طرف توی این شرکته بهم میگن بیخودی طرف ایران رو داری میگیری و داری غلو میکنی از ایران
از طرف دیگر رفیقمان بهم میگه "دلال مفت خور"!!!

ولی رفیق، اگر این پروژه را بفرستند هند من همان پولی را میگیرم که اگر بفرستند ایران،
استاد ما آخر ماه با منت حقوق ما را میدهد (در حقیقت دانشگاه میدهد)، برای او فرقی ندارد پروژه اش کجا انجام شود
اما برای من دارد!
به قول پسر عموم ما اگه میخواستیم بریم دلالی کنیم که میرفتیم در حجره فرش فروشی عمومون می ایستادیم

پینوشت:
والا دیگه دارم خسته میشم، اینقدر با اینها چونه زدم که بیاین یه بار ایران رو امتحان کنید. اینهمه پول فرستادین سنگاپور ملت خوردن. بیاین یه بار بفرستید ایران پروژه تان را بهتر انجام میدهند. میگویند حوصله جواب پس دادن به دولت را نداریم. هر چه بهشان میگویم تحریم شامل پروژه های کوچک نمیشود انگار نمیفهمند. بهشان گفتم هندی ها رئیس جمهورشان دکترا دارد مال ما هم دارد. تازه مال ما ریش هم دارد. حالا به قول خودشان دارند سبک سنگین میکنند

از آنطرف هم که هموطنمان انگار که داریم نانش را میبریم که آنطور برگشته به من

گاه گاهی یاد جد مظلومم می افتم که سر در چاه میکرد و گلایه میکرد!!!

پینوشت دوم:
پرگلک عزیز گلایه کرده که چرا دیگر از "گاز گرفتن باسن دخترها" نمینویسم و چرا اینجا کم هیجان شده.
والا داشتیم حفظ آبرو میکردیم که نشد. قول میدهم به محض اینکه این پروژه به جایی رسید و "پولهای مفت دلالی" را گرفتیم و همگی با هم با پول حرام حالی کردیم، باز برویم سر بحث شیرین "زن". (البته بنده گلاب به روتون یه تز نیمه کاره هم دارم که هر چه هم که بهش آب میبندم گویی تمام نمیشود)

پینوشت سوم:
خانه ام را عوض کرده ام. رفته ام برایش اینترنت بگیرم میگویند تا آخر هفته باید صبر کنی. داستان این خانه جدید هم داستان با مزه ایست. یک بار باید اینجا بنویسم. عکسش را هم باید بگذارم اینجا

Target Tracking

2007-07-08T01:22:00.000-07:00

I did a target tracking project this week I thought it turned out nice so I'm gonna share it here

the program reads a video file, finds the mouse in the video and highlights it (that red box at the tip of the mouse), the red box is actually added by a computer. nothing special for a computer major but for me as a mechanical engineer was very exciting. the same technology is used in robot vision or target tracking in missiles

Micro-Outsourcing, or who are we kidding!

2007-07-04T14:04:00.001-07:00

Sorry I don't have a Persian keyboard at this time

The outsourcing project is going good. I have contacted many brilliant people and small companies. But a stupid issue has come up. A shitty web hosting that I have been using for 2 years [I mean those mother fuckers in goddady.com] has banned our Iranian visitors from seeing our website and we didn't know that. At the same time Iranian Telecommunication Company had filtered our website as well!!! So I cannot sent any file to our team in Iran [however some people could download my files with TOR]

who are we kidding by this outsourcing! While these two ridicules governments have taken over these countries how do we want to outsource our project overseas. Shame on godday.com for this overreaction I'm going to cancel my contract with those idiots and sue their ass for filtering our audience for no reason

I’m still positive about our outsourcing project. I feel we can still outsource to Iran legally and effectively

Micro-Outsourcing قسمت چهارم

2007-07-01T14:43:00.000-07:00

من همه فایلهای لازم رو برای کسانی که ایمیل زده بودند فرستادم. تا نظرشون رو بگن که آیا میتونن یا خیر
من فقط از این میترسم که کسی فکر کنه مثلا من دارم پولشو میخورم (مثل نیمی از ایرانیهای دیگه که دارن سر اون نیم دیگه کلاه میذارن) و مستقیم ورداره زنگ بزنه به این شرکته و همه چیز خراب بشه. هر چند من توی ایمیلم نوشته ام که این فایلها متعلق به شرکته و توی وبلاگ نذارید

به هر صورت اگر کسی هنوز ایده ای چیزی داره بنویسه یا به این آدرس ایمیل بزنه

out3ourcing@gmail.com

تصویر مال یک کودک برزیلی هست، اسم عکس هست Hope

برونسپاری به ایران - قسمت سوم

2007-06-24T23:54:00.000-07:00

(اگر قسمت اول و دوم داستان را نخوانده اید یک نگاهی بکنید ولی در کل داستان این است که میخواهیم یک پروژه را که قرار است برود هند برای انجام شدن تلاش کنیم که بیاوریم ایران)

من از همه افرادی که تا حالا ایمیل فرستاده اند و نظر و پیشنهاد داده اند ممنونم. ما تاحالا بیش از چهل نفر پیدا کرده ایم که اعلام آمادگی کرده اند

من میخواستم خواهش کنم اگر کسی شرکت ایرانی را میشناسد که با شرکتهای آمریکایی در حجم کوچک کار میکرده به من معرفی کند. تا من تماس بگیرم باآنها حقیقتش این قضیه تحریم و اینها را من نمیفهمم که چگونه است. من مدارکش را از کسی گرفته ام ولی ایرادش اینست که مال زمان کلینتون است و من نمیدانم چقدر تا الان تغییر کرده است قوانین بنابراین ممنون میشوم اگر شرکتی در ایران یا آمریکا میشناسید که چنین کاری کرده یا تلاش کرده بکند برای من بفرستید شماره اش را (یا ایمیلش)

من برای همه (جز یکی دو نفر) باید حد اقل یک یا دو ایمیل فرستاده باشم. برای چند نفری هنوز جوابی نفرستاده ام و گفتم که با ایمیل دوم برایشان میفرستم. و از طرفی ببخشید که من یک متن را برای همه میفرستم چون تعداد زیاد است و من میخواستم شرح پروژه را همه داشته باشند

من یکی دو تا کتابی که مدیر این شرکت در زمینه برون سپاری معرفی کرد را از اینترنت گرفته ام و دفعه بعدی میگذارم اینجا برای کسانی که دوست دارند (خدا عمر بدهد به این مخترع اینترنت). اما این دفعه گفتم یکی از فایلهایی صوتی را که اینها به من داده اند را بگذارم اینجا که شما هم بشنوید و سطح انگلیسی تان را ارزیابی کنید به هر صورت قرار است همه این را بفهمند. اشاره کنم که این انگلیسی را بچه مدرسه ای اینجا میفهمد :)

Micro-outsourcing to Iran- قسمت دوم

2007-06-21T22:22:00.000-07:00

اگر قسمت اول را نخوانده اید اینجا بخوانید

تا این لحظه همه افرادی که برای من ایمیل فرستادند باید ایمیل ما را که شامل شرح کوتاه پروژه بود گرفته باشند
ما اینجا داریم یک پروژه نمونه آماده میکنیم که برای افرادی که مایلند بفرستیم. در حال حاضر من همه فایلهای نمونه که لازم است را گرفته ام و دارم اسم شرکت را از داخل فایل ها دانه دانه پاک میکنم و وقتی که تمام شد برای همه ایمیل میکنم

از همه کسانی که ایمیل فرستاده بودند ممنونم، بخصوص آنها که در مورد اینترنت ایران کمک کردند ظاهرا ADSL ایران تا حدی . جواب کار را میدهد. اصولا روشی که الان استفاده میشود این است که برنامه ها اینجا روی سرور شرکت قرار دارند و تیم سنگاپور از آنجا وصل میشود به سرور اینجا و فایلها را بر میدارند. عصر آنها (نزدیک صبح آمریکا) که کار را تمام میکنند فایلهای آماده را دوباره روی سرور قرار میدهند و اینجا ما بر میداریم و در طی روز دوباره روش کار میکنیم و برای روز بعد آنها در سنگاپور دوباره فایل آماده میکنیم.

چیزی که برای من خیلی جالب بود این بود که توی اغلب ایمیلها نوشته شده بود که اونها هم این ایده رو داشتن. من خیلی برام جالب بود که اینهمه آدم دنبال این ایده بوده اند. حد اقل ما الان یه پروژه داریم که میتونیم روش برنامه ریزی کنیم و سعی کنیم بگییریمش و نره دست یه ملت دیگه که حاضراند به هر قیمتی انجام دهند

تعدادی هم از نحوه انتقال پول از آمریکا به ایران پرسیده بودند. ما حد اقل امیدواریم که از طریق دوستی ایرانی که زیاد با ایران معامله میکند بتوانیم راحت پول منتقل کنیم (من شک دارم که شرکت بخواهد با وجود تحریم و اینها مستقیم برای افراد پول بفرستد ولی من شخصا رسیدن پول را تضمین میکنم) به اضافه اینکه من یکی دوبار برای دوستانم در ایران با PayPal پول فرستاده ام و میدانم میشود
چیزی که باید ماها الان در این لحظه متوجه باشیم این هست که این کار به هیچ عنوان کار "داوطلبی" نیست. شرکت یک هزینه ای میکند و در مقابل تعهدی میخواهد. اینها خیلی سخت دارند کار میکنند که محصولاتشان را به بازار برسانند و برایشان بین ایرانی و هندی و چینی و آمریکایی فرقی نیست هر کدام که در مجموع بهتر و ارزانتر بود همان کار را میگیرد

یک سری دوستان هم از زمان تخمینی آغاز پروژه سوال کرده بودند. من این را از سوال کردم. استادم میگفت چه این کار بخواهد در ایران انجام شود و چه در هند به هر صورت حوالی سپتامبر آغاز خواهد شد.
یک تعدادی از دوستان هم گفته بودند که با تدریس خصوصی ساعتی پانزده هزار تومان در میاید. من باید در جواب بگم که این پروژه برای کسانی هست که فکر میکنند برایشان به صرفه است طبیعتا کسی که درآمد بهتری دارد باید به آن شغل بچسبد و این پروژه مناسب نیست. (اما در کل سیستم محاسبه هزینه بر اساس ساعت نیست)

همینطور در مورد اینکه برخی سوال کرده بودند که نمیتوانند انگلیسی راحت حرف بزنند اول باید بگویم که نگران نباشند خود جرج بوش هم انگلیسی را درست حرف نمیزند و دوم اینکه اگر کسی به شما زنگ بزند منم که خوب طبیعتا فارسی بلدم!

من فایلها را که آماده کردم میفرستم. در ضمن دوستانی که روی نوشته قبلی کامنت گذاشته بودند لطفا ایمیلشان را برای من بفرستند به همان آدرس out3ourcing@gmail.com که من بتوانم شرح پروژه را که آماده شده را بفرستم

امیدوارم که مشکلی پیش نیاد حیفه که پروژه به این سادگی بره هند عوض ایران

Micro-Outsourcing

2007-06-19T19:53:00.000-07:00

خواهش میکنم چنانچه دوستی دارید که ممکن است به این مطلب علاقمند باشد این مطلب را برایش بفرستید شاید من و او دعایتان کردیم

شرکتهای آمریکایی کوچک اخیرا فهمیده اند که حتی پروژه های خیلی کوچک (مثل تایپ یک کتاب) را هم میتوانند بفرستند در کشورهای دیگر ارزانتر انجام بدهند. خودشان به این میگویند ریز برونسپاری (Micro outsourcing) در حقیقت این قضیه اینقدر دارد بالا میگیرد که کمپانی های متخصص اینکار اینجا بوجود آمده اند. یعنی مثلا شما یک کتاب دارید آنها برایتان میفرستند به چین که تایپ شود! (اگر میخواهید درباب مایکرو فایننس بدانید اینجا را بخوانید) من خیلی از شرکتهای کوچک را در همین شهر خودمان دیده ام که از این راه صرفه جویی عظیمی کرده اند و پروژه ها انقدر ساده است که به آموزش زیادی نیاز ندارد

بگذریم استاد من یک شرکت کوچک دارد اینجا و من گه گاه برای اینکه کمی کمک خرجم باشد برایش کار میکنم. این شرکت دو تا تیم خیلی کوچک دارد (هر کدام شاید چهار یا پنج نفر) یکی در اندونزی و یکی در سنگاپور که کارهای کامپیوتری ابتدایی شرکت را با قیمت خیلی پایین انجام میدهند دیروز داشتیم حرف میزدیم داشت میگفت که خرج این دو تا تیم بالا رفته و از طرفی اینها انگلیسی هم درست نمیفهمند و دارند مشکل ساز میشوند از طرفی میگفت اینها وقتی که ما میاییم سر کار تازه وقت خوابشان است و همه خوابند و سخت است که با آنها تماس بگیرد

من بهش گفتم که بیاید عوض آنکه با آنها کار کند بیاید با جوانهای ایرانی کار کند که هم خواب درست ندارند و شبها همه بیدارند! و هم اینکه انگلیسی بهتر میدانند و هم شاید ارزانتر باشد

بعد سوال بعدی اش این بود که خوب یک ایرانی چند میگیرد برای مثلا ساخت وبسایت یا حتی تایپ یک صفحه متن، که من دقیق نمیدانستم

برای همین است که من از شما کمک میخواهم.

در حقیقت این یک پروژه واقعی است و میخواهم بدانم که آیا امکانش هست که کارها را از اینجا فرستاد ایران بجای سنگاپور یا نه، پروژه ها خیلی ساده اند و در ضمن کمک میکند زبانتان خوب شود. بگذارید کمی توضیح دهم در حقیقت اینها سیستم های آموزشی درست میکنند با فلش و ما به تعدادی آدم نیاز داریم که در حد دبیرستان دانش داشته باشند، انگلیسی را تا حدی بتنوانند بفهمند (شنیداری) و اگر با نرم افزار فلش هم کار کرده باشند بهتر است ولی الزامی نیست و ما خودمان جزوه داریم که بفرستیم برایشان. ولی دانش فلش هر چه داشته باشند بیشتر کمک میکند. جز این هم به چیز زیادی نیاز نیست. یک خط تلفن که گهگاه ما بهشون زنگ بزنیم و بتونن ایمیل جواب بدهند و فایلهای لازم را داونلود کنند (در حقیقت اینترنت پر سرعت لازم است چون فایلها برخی بالای پنجاه مگابایت هستند)

من یکم نگاه کردم، بقیه چیزها مثل فرستادن پول برای دوستان آسان است و مشکلی نیست (با وجود تحریم حتی)

چند تا سوال دارم که اگر لطف کنید و جواب بدهید ممنون میشوم:

1- آیا فکر میکنید اینترنت ایران برای این کار جواب میدهد
2- آیا شما خودتان مایلید کمک کنید
3- این کار در هند کمتر از 5 دلار در ساعت امکانپذیر است فکر میکنید بشود در ایران با قیمت قابل مقایسه انجام داد؟ (در حقیقت اگر نشود ایران انجام داد همه کار بجای سنگاپور قراره بره هند چونکه خیلی ارزانتره و انگلیسی هم بلدند)

بهر صورت اگر چنانچه فکر میکنید که شما ایده خاصی دارید در این رابطه، یا میتوانید با فلش کار کنید (بگویم که کارش خیلی آسان است ولی حوصله آدم سر میرود ولی به هر صورت منبع مالی خوبی است کنار درستان) و یا اینکه میتوانید دو سه تا دوستان جوانتان را جمع کنید حتما به من خبر بدهید. من یک ایمیل ساخته ام که میتوانید به فارسی یا انگلیسی ایمیل بزنید out3ourcing@gmail.com و مطمئن باشید که برای یک سال اینجا کار هست. به اضافه اینکه به نظرم برای رزومه تان هم خیلی خوب است اگر یکی دو سال برای یک شرکت آمریکایی قراردادی کار کرده باشید

بهر صورت من هنوز نگرانم که شاید نشود اما باز میتوانیم ببینیم که آیا میتوانیم یک کار سه چهار نفره را از سنگاپور بیاریم ممکلتمان یا نه.

من اخبار موفقیت یا شکست پروژه را همینجا قرار میدهم در آینده که اگر موفق بود به بقیه کمک بشود و اگر شکست خورد کسی تکرارش نکند، لطفا نظرتان را در کامنتها برایم بنویسید. تنها سه چهار نفر میخواهیم اگر نشد هم همگی میرویم گلدکوئست میخریم

تاثیرگذارها

2007-06-17T20:47:00.000-07:00

امروز داشتم برمیگشتم شهر خودمان
باران آمده بود و همه جا سبز شده عین کلاردشت
آسمان زیبا شده بود
ابرها، آدم را دلباخته میکرد

پینوشت:
دوست و رفیق قدیمی آرمان و همینطور لوا گفته اند که من بیایم بنویسم از که در این دنیا تاثیر گرفته ام

این لیست من است از آنهایی که تاثیر گرفته ام در حقیقت آنهایی که بیش از همه تاثیر گرفته ام. هیچکدامش شوخی نیست و جدی جدی است

اول از همه، امام خمینی:
امام خمینی بیش از هر کسی بر زندگی من و خانواده ام تاثیر گذاشته. مادرم را بی هیچ دلیلی از دانشگاه اخراج کردند، بعد از هشت سال، روزی گفتند برگرد و توبه کن.
عموهایم را بی آنکه مجرم باشند جریمه کردند.
کتابهایمان را سوزاندیم مبادا بفهمند چیزی میدانیم.
پدر بهترین رفیق دوران بچگی ام را کشتند.
پدرم مدتها با چریکهای اخراجی و شاگرد اولهای دانشگاه کشاورزی میکرد مگر بتواند در دورانی که خرد به نوع دخول در مستراح بستگی داشت خانواده اش را بگرداند.
امام خمینی بی آنکه خود بداند تاثیر گذارترین مرد زندگی من شد، تا آنجا که در زندگی ام بی اختیار بجای آنکه به وکیل بودن مادرم بنازم به سیاسی بودنش بالیده ام. همین شد که همواره همه دوستان مذهبی و طرفدار امامم را رنجانده ام چون نمیتوانم قبول کنم که هیچ کسی که پیرو این مرد باشد آزاد بیاندیشد. (راستی مصاحبه خاتمی را با رادیو فردا دیده اید؟ من هنوز حسرت آن یک رایی که به او دادم را میخورم)

آقای صاحب خشکشویی اتو بخار و همسرش:
آنها بودند که به من یاد دادند دنبال آرزوهایم بروم حتی اگر بر خلاف خواستشان باشد.
آقای اتوبخاری بود که اولین بار از زن برایم گفت و از ظرافتش.
هر چند که خودش میداند که بعدها شاگرد از استاد سر شد.
من هنوز نمیدانم که چقدر تاثیر او در زندگی ام مثبت بود و چقدر منفی، میدانید، خیلی از چیزهای که او به من آموخت اشتباه بود. به ما میگفت اگر روزی بین آبرو و حق تان میبایست یکی را انتخاب کنید. از حقتان برای آبرو چشم بپوشید.
مدتها گذشت تا بفهمم این غلط است. شوخی نمیکنم. اگر روزی فرزندی داشته باشم بهش یاد میدهم اگر کسی حق اش را خورد، حق را که میگیرد هیچ، ماتحت طرف را هم بگذارد.
دنیا سختگیر تر از آن است که بچه هایمان را خوب و خوشرو بار بیاوریم،
مادرم هم به اندازه همین آقای اتو بخاری تاثیر مثبت و منفی دارد و به او مدیونم، هر چند اینروزها میگوید مبادا با دختر آمریکایی ای چیزی دوست بشی و وقتی که میپرسم چرا میگوید چون حرف اش را نمیفهمی، نمیدانم از کجا فکر میکند که حرف دختر ایرانی فهمیدنی تر است و در زندگی ماندگار تر است. من هم همیشه میگویم باشه ولی هم آنها میدانند و هم من میدانم که اعتباری هم نیست.
من هنوز یادم نرفته که نمیگذاشتند بستنی بخورم. اما از طرفی هم روزهایی را یادم است که روی تخت بیمارستان بودم و داشتم میمردم از این مرض "هنخ شوئن لاین" یا روزی که این زن و شوهر مرا آوردند به خانواده شان و آینده ام را عوض کردند از آن چیزی که باید میبود

استادم در آمریکا:
او بزرگترین فردی است که من در زندگی ام دیده ام. هر چند بعضی وقتها توی دلم بهش گفته ام حرامزاده ولی بیشک بیش از هر کسی (و البته بعد از خانواده اتو بخاری) به او مدیونم. هیچ کس نمیداند که تونی (ماشینم) را او به من داد
بیش از هر کسی من از او آموخته ام. به سوادم چیزی اضافه نشده هر چند ولی به شعورم شاید

نویسنده های دیوانه ای مثل صادق هدایت و صادق چوبک و کافکا و سهراب سپهری و دیوید سالینجر:
از نوجوانی تا یکی دو سال اول دانشگاه دلبسته شان بودم. کتاب مصطفی فرزانه درباره صادق هدایت را از بس خوانده بودم و علامت گذاشته بودم پاره پوره شده بود. فکر میکردم قهرمان بیگانه آلبر کامو خداست. داستان موز ماهی دیوید سالینجر برایم شاهکار بود. چیزی جز کلاسیک گوش نمیکردم. اینروزها خنده ام میگیرد از آن دورانم. اما به هر صورت اینها تاثیرشان از هر نویسنده دیگری بر من بیشتر بوده. هر چند اینروزها آهنگ "دختر" سندی را از هر آهنگی اجتماعی تر میدانم (راستی این مردمی را دیدید که در وبلاگشان از گاهی آهنگهای روشنفکری معرفی میکنند؟ من مانده ام این خواننده ها را از کجایشان میاورند و این آهنگهای نامفهوم کجایش ممکن است دلربا باشد)

یک دوستم:
دوستی روزی به من گفت در این دنیا هیج کس تعهدی به کسی ندارد.
نه دختری که دلبسته توست تعهدی داده که فردا با کسی نیارمد.
نه بهترین دوستت تعهدی دارد که منفعت تو را بر منفعت خودش ترجیح بدهد
اما با این حال بخواب که "فردا بیشک روز بهتریه" .
از آنروز به بعد این جمله آخر او زندگی من را عوض کرده. میدانید همیشه همین یک جمله به من امید میدهد
برای شما شاید مسخره باشد این یک جمله ولی برای من حکم قران را دارد

من از کس خاصی دعوت نمیکنم چون خیلی ها دیده ام دوست ندارند از اینجور بازی ها ولی برادر اتوبخاری اگر خواست بنویسد که ما بر دیده منت مینهیم هرچند میدانیم که ما خودمان در زندگی اش چه تاثیر ها که نگذاشته ایم

در چه حالی؟

2007-06-11T01:09:00.001-07:00

دیوانه ام
دورنم پر است از ناامیدی و نفرت
هر چه فکر میکنم به جایی نمیرسم
راه حلی نیست
دارم مطمئن میشوم

پینوشت:
دلم میخواهد برگردم ایران

سفرنامه کالیفرنیا، قسمت چهارم، سانفرانسیسکو

2007-05-27T23:36:00.000-07:00

اگر روزی به بهشت بروم،
بیشک اطرافم را خواهم نگریست
و خواهم گفت
زیباست،
اما سانفرانسیسکو نیست
- هرب شان

پینوشت:
بعد از آنکه از خانه لوا با لگد رانده شدیم آمدیم سمت سانفرانسیسکو،
پل گلدن گیت در شب آرامش عجیبی دارد، از رویش که رانندگی میکنی حس میکنی آرام آرام میروی به سمت نور.
هتل ساختمان نوسازی داشت در گوشه خلیج سانفرانسیسکو که از مرکز شهر بیست دقیقه ای رانندگی است. من از اینکه از اتاق هتل آب را میدیدی خوشم میامد. خلیج سانفرانسیسکو برای خودش یک دریاست. یک دریای قشنگ

روز اول ماشین را ایستگاه مترو پارک کردیم و بقیه اش را با مترو آنجا (بارت) رفتیم تا خیابان پاول. از آنجا هم با این قطارهای دهه بیست که با کابل میکشندش رفتیم. گران است ولی باحال است. بلیط سه روزه اش را به هجده دلار میتوانید بخرید. روز اول بیشتر به گشتن اطراف همان لنگرگاه فیشرمن گذشت

آنجا قشنگ است اما هوا بی اندازه سرد بود.
شب مهران زنگ زد و قرار شد شماره تلفن پیام را برایمان بفرستد که ظاهرا خوابش برده بود و نفرستاد!

فردا صبح پاشدیم رفتیم سمت نپا، نپا پایتخت شراب آمریکاست که در شمال کالیفرنیا واقع شده. نرسیده به نپا سری هم به دانشگاه برکلی زدیم. من از برکلی خوشم آمد با کلاس و با ابهت است. قدیمی است ولی بیش از آنکه قدیمی باشد اصیل و با اتیکت است. سراسر مسیرت در خود دانشگاه پوشیده شده از سبزه و درختهایی که به زیبایی ساختمانهای کهنه را در بر گرفته اند. چه بزرگانی که اینجا نبوده اند و تو دست در جیب این وسط داری راه میروی. حقیقتش به هر کسی که برکلی درس میخواند حسادت میکنم

نپا چیز خاصی نداشت یک مرکز شهر کوچک دارد و تعدادی میخانه، بیرون شهر هم پر است از تاکستان که یکی از آنها متعلق است به یک ایرانی به نام داریوش که مدل تخت جمشید در اش آورده. دم اش گرم باز این کمی بیش از آنکه حرف بزند از تاریخش دفاع کرده

شب قرار بود مهران و پیام را ببینیم. مهران وسط آن سرما وقت گذاشت و آمد از طرفی هم امتحان هم داشت.
مهران از آنجا که در سن پایین تر از ما از ایران آمده زیادی پاستوریزه است گاهی شوخی هایت را جدی میگیرد که باید حواست باشد. اما از همان دقیقه اول میتوانی باهاش راحت باشی سریع میتوانی خودمانی شوی. نمیداند معنی "خفن" یعنی چه ولی مرام خفنی دارد. ما را شام مهمان کرد به سوشی و ساکی که میدانم برایش کم خرج بر نداشته. ولی ما خوردیم و برای امتحان دینامیک اش دعا کردیم. بعد هم رفتیم با هم به یک میکده که من از آنجا که قرار بود رانندگی کنم تنها یک آب انگور خوردم ولی آب انگور باحالی بود باید به مهران بگویم از آنجا برایمان یک سطلش را بگیرد پست کند. من آب انگور به این قرمزی تابحال ندیده بودم کلی خوشم آمد. بی شک اگر نمیدانستم آب انگور است باهاش مست میشدم از بس که با مزه بود. با مهران که حرف میزدم و از کارهای اجتماعی اش میگفت حس کردم باید از اینها بیشتر توی وبلاگش بگوید. من خودم تا قبل از این نمیدانستم که میشود از اینجا برای ایران هم این کارهای جالب را کرد. کاش بیشتر از اینها میگفت

پیام را من پیش از این درست نمیشناختم یعنی در اصل دوست هم سفر ما بود. خدایی پیام را اگر به وبلاگش رفته باشید میمانید که چه وبلاگنویسهای معروفی برایش کامنت میگذارند من هنوز هم مانده ام چطور اینهمه آدم برای پیام چیز مینویسند . پیام لطف کرده بود از سیلیکون ولی از همسایگی گوگل آمده بود سانفرانسیسکو. من خودم را نگه داشتم وقتی که اسم گوگل را میاورد پهن زمین نشوم. خوشم آمد از طنزاش خدایی اگر او نبود من هزار سال جرات نمیکردم در باب فرقهای تکنیکی قزوین و شهرضا جک بگویم با پیام میتوانی جک بگویی و بخندی بی آنکه احساس لمپن و لات بودن کنی. من نمیدانستم که در کار پرواز و اینها هم هست وگرنه آویزانش میشدیم که یک گشتی در آسمان بزنیم. نشد. انشاالله دفعه بعد. برای پیام میگفتم ما اینجا از این سوسول بازی های پرواز و اینها نداریم.

به پیام و مهران گفتیم که سیما و مهدی هنوز پالو التو اند؟ که گفتند هیچکدام الان استنفورد نیستند حیف شد کلی. بخصوص از آنجا که مهدی همکلاس همخانه ما بوده در شریف و کلی تعریف ازش شنیده ایم

به اتفاق همگی رفتیم سانفرانسیسکو را در شب و از بلندی دیدیم. سانفرانسیسکو در خواب به قول برتولت برشت مثل زن زیباتر میشود. آرام است و بی نهایت هوس انگیز. بگذریم که خیابانهایش بی سر و ته ترین خیابانهای عالم اند و به لطف آدرس اشتباهی که مهران موقع پیاده شدن و در حال مستی به ما داد نیم ساعت وسط شهر خرچرخ میزدیم که ماشین پیام را پیدا کنیم. اما بالاخره پیدا شد و در آمدیم. بگذریم که هم ما و هم پیام آنشب به خاطر رد شدن از عوارضی مثل بز (خودم را میگویم ها) بیست دلار جریمه شدیم. یعنی حقیقتش این جی پی اس ما قاطی کرد و ما را از راهی برد که مخصوص ملت کارت دار بود و خلاصه ما هم جریمه شدیم

همیشه جالب است که مردم پشت این وبلاگها را بشناسی. هم مهران و هم پیام با وبلاگهایشان برای من فرق داشتند. پیام از وبلاگش دوست داشتنی تر و جا افتاده تر بود. و مهران از وبلاگش بزرگتر و خوش قلب تر. من از هر دو بی اندازه سپاسگذارم که آنشب وقت گذاشتند و وسط کار و درس آمدند تا چند ساعتی به ریش دنیا بخندیم و خوش بگذرانیم و وسط شهر گم شویم!

یادم رفت بگویم من کلی تلاش کردم توی ماشین و در حال رانندگی با لهجه هندی ادای راسل پیترز را در بیارم. جالب اینجاست که اگر آنها از حقوق گی ها بد بگویند ایرادی ندارد اما ما که چیزی میگفتیم میشدیم جنوبی کم سواد و طرفدار جرج بوش. آنها که از هیلاری ماشینی دفاع میکردند میشدند سن فرانسیسکویی آزاد اندیش ما که از راستی ها دفاع میکردیم میشدیم جوان شستشوی مغزی شده. ما شده بودیم ایمیگرنت گروه و آنها بچه های اهل هنگ اوت (اگر نمیدانید بدانید که با مهران نباید بگردید باید هنگ آوت کنید کل کالیفرنیا میدانست الا من!!!) این هم نوشته پیام در همان باب

خلاصه ما ماشین پیام را با کلی لعن و نفرین به این اعلاحضرت سلطنتی پیدا کردیم و شب رفتیم نیمه مست و پاتیل خوابیدیم. فردا پاشدیم. هتل را پس دادیم و من هم برای اینکه چهل و پنج دلار برای پارکینگ ندهیم یکم دروغ دلنگ به انگلیسی سر هم کردم و یکی دو تا از قبض های ورودی پارکینگ را با هم عوض کردم و خلاصه ما آخرتمان را به چهل و پنج دلار فروختیم رفت

از هتل که آمدیم بیرون کمی سانفرانسیسکو را گشتیم و زندان آلکاتراز را نرفتیم دیگر. من گفتم حتما یاد بدبختیام میافتم داخلش. خروجی جاده یکم را گرفتیم و آمدیم. جاده یکم زیباترین جاده جهان است از بغل اقیانوس میاورد تا خود مکزیک عین جنگلهای عباس آباد است جاهاییش. یک ساحل معروف هم آنجا دارد که اسمش هست ساحل ماه نیمه! تا آن ساحل را رفتیم و بعد از خروجی آمدیم به سمت دانشگاه استنفورد و پالو آلتو. استنفورد قشنگ است اما نه به زیبایی برکلی. پیشرفته است اما کلاسیک نیست. من در کل خوشم آمد. یک برادر ایرانی را هم آنجا دیدیم که داشت دوچرخه اش را راه میبرد و در تلفنش میگفت که "از کتابفروشی دانشگاه نخر چون گران است"

غذا در استنفورد خوب و ارزان بود هر چند ترافیک خروجی اش دیوانه کرد مرا و چقدر چینی داشت

جاده اول زیباست، جاده صد و یک هم قشنگ است اما جاده پنجم افتضاح است. برگشتنه ما از هر سه جاده برگشتیم

من دیوانه شدم از رانندگی در آن. تا سه روز تن ام درد میکرد و شانه درد دارم. نزدیک لوس آنجلس که میرسی هفت باند است که همه اش مال خودت است. اما عین دیوانه ها باید آرام حرکت کنی. من چشم درد بدی هم گرفته بودم که فکر میکردم مثل همین چشم دردی هست که اینجا هم همیشه دارم و نمیدانم علتش چیست اما نگو یادم رفته بود نصف شب آینه عقب را تنظیم کنم و ملت با نور بالا چشم و دل ما را روشن کرده بودند.

هر چند من نیم ساعت آخر شب را با حد اکثر سرعت برگشتم. تنها بودم و دلیلی برای آرام رانندگی کردن نبود من خوشم میاید آنجایی که پای جان خودم فقط وسط است خوشم میاید گاهی تند بروم در آن موارد. کرولای نو هم مزید بر علت بود به قول معلم دینی دبیرستانمان در نیمه های شب هوس هم شدیدتر است و شیطان قوت مند تر. همین شد که ما برگشتنه پایمان را تا ته روی گاز چلاندیم و از لس آنجلس تا آنتریو را در کسری از زمان آمدیم

فردایش در لس آنجلس رفتیم این خانم را هم دیدیم، مرجان تنها کسی بود که من در جنوب کالیفرنیا میشناختم که وبلاگ هم دارد. هر چند که نمیدانم چرا در جنوب مانده و نمیرود شمال. این را به خودش هم گفتم به هر صورت من شخصا اگر بخواهم بیایم کالیفرنیا (که فعلا به دلایل علمی و اقتصادی نمیتوانم، احتمالا شمال را به جنوب ترجیه میدهم) هر چند که دیروز با دوستی حرف میزدم کمی نظرم را درباره لس آنجلس عوض کرد. بگذریم. مرجان به نظرم با وبلاگش خیلی تفاوت دارد. دختر مهربانی است، در عین حال مودب و اندکی خجالتی است و علاقه عجیبش به موسیقی سنتی و کلاسیک ایرانی مرا که دنبال رپ و بندری هستم را کمی معذب کرد. کمی هم با یکی از اقوامش گپ زدیم که به من گفت که چرا نمیایی کالیفرنیا، ما هم گفتیم که ایالت خودمان پیشرفته تر است (خدایی یکم هم بهم برخورد ما اینجا کلی برای خودمان خانه زندگی راه انداخته ایم و تونی خریده ایم و حالا هر ایرانی ای میبینیم میگوید چرا نمیایی اینجا. بابا ما اینجا کلی برای خودمان زندگی و زن بچه داریم کجا بیاییم)

شب هم ما برگشتیم فرودگاه و تا فیها خالدونمان را گشتند باز، و در فرودگاه هم راستی من یک مجله زرد گرفتم نمیدانم چرا من اخیرا به این مجله Men's Health علاقه مند شده ام. والا شماره قبلش یک مقاله داشت با این عنوان که "بهترین دوست دوست دختر من یک پسر غیر گی است" بعد داشت درباره این میگفت که چه دلیلی داره که یه دختری که مثلا دوست پسر داره چرا میره با یه پسر دیگه دوست میشه. من که برام جالب بود. حالا خلاصه میخواستم اینو بگم که من گاهی این مجله رو هم میخونم

خلاصه ما آمدیم ایالت خودمان و تونی را که در پارکینگ فرودگاه پارک کرده بودیم برداشتیم و آمدیم خانه.

من فعلا نظرم در باب کالیفرنیا در مقایسه با ایالت کوچیک و دهاتی مون اینه:

"این خانه قشنگ است ولی خانه من نیست من خانه بدوشم

این خاک فریباست ولی خاک وطن نیست من با که بجوشم

همسایه زبان من سرگشته نداند من با که بگویم

هردرکه زنم تا لب خود باز گشایم گویند که تو اهل کجائی

بغضم به گلو می شکند آرام ندارم غمگین و خموشم

این خانه قشنگ است ولی خانه من نیست من خانه بدوشم

این خاک فریباست ولی خاک وطن نیست من با که بجوشم"

(البته در اصل برای وطن اینو گفتن)

سفرنامه کالیفرنیا، قسمت سوم، لواحید!!!

2007-05-25T21:39:00.000-07:00

صبح روز سوم ماشین را پر از چیپس و بیسکوییت کردیم و راه افتادیم سمت شمال در حقیقت سه راه برای رسیدن به سن فرانسیسکو از طریق لس آنجلس وجود دارد بزرگراه یکم، که زیباترین و هوس آلوده ترین جاده جهان است، بزرگراه صد و یکم که زیباست اما نه به آن رویایی بزرگراه یکم، و بزرگراه پنجم که عین بزرگراه تهران قم است، خشک و خسته کننده . رفتنه از بزرگراه پنجم زیاد خسته کننده نبود اما از برگشتنش بعدا برایتان میگویم. به هر صورت ما صبح ساعت هفت پاشدیم و همه چیز را ریختیم در ماشین و راه افتادیم در بزرگراه پنجم. قرار بود که لوا و همسرش وحید را برای نهار در ساکرامنتو ببینیم. من تمام طول سفر داشتم به این فکر میکردم که من و لوا بیشک سر حقوق زنان و مردان دعوایمان میشود. خلاصه با کلی ترس و لرز راه افتادیم سمت ساکرامنتو. یادم رفت بگویم به سبب نوشیدن مقدار زیادی گیتورید بنده هر نیم ساعت یک بار نیاز مبرمی به ملاقات هیات دولت در بین راه پیدا میکردم. خلاصه به بهانه بنزین هر پنجاه مایل می ایستادیم و من دو دولار بنزین میزدم و اندازه بیست دلار میرفتم دستشویی.

خلاصه نزدیکهای دو بعد از ظهر بود که ما بعد از زیارت یک به یک توالت های بین راه رسیدیم به ساکرامنتو، حالا ما که با کلی اعتماد به نفس آمده بودیم تا آنجا با این امید که در شهر آرنولد که مرکز ایالت است هدیه ای برای لوا و وحید میتوانیم پیدا کنیم و بخریم . رسما ماندیم که چه کنیم خلاصه با کلی زحمت یک شوکولات و یک شراب برایشان خریدیم و تازه کلی هم خجالت کشیدیم وقتی که فهمیدیم که شوکولات چهار دلار بیشتر نیست ولی خدایی گرانترین شرابی را که دستمان رسید خریدیم حالا من نمیدانم که لوا و وحید چقدر پشت سر ما چیز گفتند ولی مهم اینست که ما به فکر این دوتا جوون عاشق بودیم!!!

داشتم میگفتم من آماده کرده بودم خودم را برای یک مهمانی خشک و احمقانه و از آنجا که به همسفرها قول داده بودم که به هیچ قیمتی با کسی مشاجره نکنم با خودم گفتم از آن مهمانی هاست که باید خفه خون بگیرم و دم نزنم

امااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااا

لوا شاید برای خیلی ها شبیه وبلاگش باشد ولی برای من خیلی با آنچه تصور میکردم فرق داشت زنی خونگرم و مهربان، شوهرش وحید پسر باصفایی است که در عرض چند دقیقه میتوانی احساس کنی که مدتها توی دبیرستان و دانشگاه رفیقت بوده. از همان اول که وارد میشوی بزن و برقص شروع میشود تا شب. به قول دوستی: تاریخ وبلاگ نویسی شمال کالیفرنیا به دو دوره تقسیم میشود، پیش از لوا و پس از لوا. خانه شان خانه زیبایی بود که به زیبایی آراسته بودند. بالکون باصفایی هم داشت. خانم زند زحمت کشیده بود چند مدل غذای ایرانی پخته بود که برای من که مدتها بود غذای خانگی نخورده بودم فرصت خوبی بود. یک چیزی شبیه عدس پلو هم درست کرده بود که خیلی اصرار داشت که عدس پلو نیست اما بی اندازه خوشمزه بود. دلمه و میرزاقاسمی هم بود با دوغ و سالاد و اینها. من آدم شکمویی هستم و اگر من بگویم غذایی خوب بوده یعنی واقعا عالی بوده. من باید پیشنهاد کنم که منزل لواحید را هم به مناظر دیدنی کالیفرنیای شمالی اضافه کنند. اگر گذارتان به شمال کالیفرنیا افتاد خانه آنها را از دست ندهید و مدل چتربازی خراب شوید سرشان. آخر شب هم یادآوری کنید که ببرندتان تور ساکرامنتو و قهوه هم مهمانتان کنند. حالا شاید مجبور شدید یک پنج دلار هم پول پارکینگ بدهید ولی بقیه خرجها گردن این دوتا جوان معصوم است. فراموش نکنید که تعارف معارف را بگذارید کنار. تریپ چتربازی

وحید همسر لوا آدم جالبی است بی اندازه صریح است و عقایدش تند تر از لواست. مثل من راستی است و جالب اینجاست که این زن و شوهر با اینهمه عقیده مخالف چه اندازه به عقاید یکدیگر احترام میگذارند. من برایشان خیلی احترام قایل شدم چون بر خلاف خیلی ها برای زندگی شان هدف دارند و برای هدفشان تلاش میکنند. سرزنده اند تا انجا که لوا میخواست خودش را در رودخانه غرق کند تا وحید نجاتش دهد. بگذریم که لوا ساعت دوازده همه را با لگد ریخت بیرون و ما جمع کردیم و راه افتادیم به سمت سانفرانسیسکو اما من هیچوقت این زوج را فراموش نخواهم کرد (به علاوه برادر لوا که عقلش از هر دو اینها بیشتر میرسد و من در آتیه اش پول زیادی میبینم) کمی هم از مذهب حرف زدیم و من خوشم آمد از عقایدشان. هر دو یعنی وحید به عنوان آدمی مذهبی تر و لوا سکولار تر آدم های خیلی آزاد اندیشی بودند

شب را با آندو در قسمت قدیمی ساکرامنتو گذراندیم و دوازده هم ما را با تیپ پا فرستادند سمت سانفرانسیسکو. و ما در خواب و بیداری روی پل گلدن گیت رانندگی کردیم تا هتلی کنار خلیج سانفرانسیسکو که از پنجره اش میشد خلیج را دید

بقیه اش را در قسمت بعد مینویسم

خلاقیت

2007-05-25T16:06:00.000-07:00

آخر ما که نفهمیدیم شما چگونه مغزتان را تمرین میدهید که با اینهمه مشغله روزانه باز هم خلاق بماند

پینوشت:
اگر کمپانی آیدیو IDEO را میشناسید این ویدیو را از دست ندهید (ای دیو کمپانی ای هست که توسط یک استاد استنفورد بنیان گذارده شده و کارش تنها ایده پردازی است. شرکتهایی مثل اپل به اینها مراجعه میکنند که برای نسلهای آینده محصولاتشان ایده بگیرند)

ویدیوی فوق کمی هم ایده درمورد اینکه چگونه یک مملکت مثل کنیا دارد با کمک یک استاد دانشگاه از فقر نجات پیدا میکند دارد
ویدیو در سال 2002 ضبط شده اما هنوز هم ایده های زیبایی دارد

اگر از آن ویدیو خوشتان آمد این مصاحبه ها و این وبسایت را هم ببینید
و برای ما هم یک دعایی بکنید که احساس میکنیم مغزمان دیگر توانش ته کشیده

سفرنامه کالیفرنیا، قسمت دوم

2007-05-25T02:00:00.000-07:00

ونیس بیچ در سانتا مونیکا

سالها پیش مردم شرق آمریکا خبر از سرزمینی در غرب شنیدند
که در خاکش طلا یافت میشد
اما وقتی به آن سمت کوچ کردند
خاکی با ارزش تر از طلا یافتند

پینوشت:
من از سفر برگشتم، بی نهایت خوش گذشت، بسیاری از دوستان مقیم آن دیار را دیدم که لطف کردند و آمدند و یا ما را به منزلشان دعوت کردند.
سعی میکنم در چند نوشته از کالیفرنیا بگویم، خاک آزادی و ثروت،
سرزمین ایرانیان خوب و بد
گوگل و یاهو و چلوکباب شمشیری
آفتاب گرم و زمینهای گران

من سفر را دوست دارم، دلم میخواهد اگر روزی از اینجا انداختند ام بیرون و گفتند برگرد پیش آن خاتمی سرتاپا تزویر ات، با خودم بگویم من اینجا را دیدم، میخواهم دلم نسوزد

قبل از همه هم باید از صاحب خشکشویی اتو بخار تشکر کنم و برای خشکشویی شان هم آرزوی طول عمر کنم که لطف کردند و به قول لوا پول دادند که ما برویم و دور دنیا را بگردیم وگرنه خودمان کجا میتوانستیم از این بریز و بپاش ها کنیم

سفرنامه:
صبح اول سفر برای من استرس زا ترین زمان است، بیدار شدن به موقع، راندن تا فرودگاه، رد شدن از هزار بازرسی (به علت ملیت)
اما وقتی که روی نیمکت قبل از گیت ورودی هواپیما لم میدهم و ولو میشود آرام میشوم،
پرواز همیشه لذت بخش است. با هر هواپیمایی که میخواهد باشد، دیدن ابر و آسمان آرام میکند آدم را، زندگی از آن بالا چیز دلچسبتری مینماید

اینبار بلیط را با اکسپرس جت گرفته بودم به دویست دلار، خوبی اش آنست که مستقیم تا فرودگاه آنتریو میرود (حدودا 40 مایل با لس آنجلس فاصله دارد) هواپیما رادیو ماهواره ای داشت و صبحانه هم یک چیزی میداند، بماند که رفتنه هم رادیو کار نکرد و هم صبحانه به نیمه مردم نرسیده تمام شد (من از آنجا که جلو نشسته بودم بهم رسید) مهماندار یک پسر گی بود که داشت یک زن مهماندار دیگر را آموزش میداد و آخر سر از دوست پسرش برایش داشت میگفت. نزدیک های لس آنجلس که رسیدیم از روی کوهها که رد میشدیم برگشته به من میگه: این کوهها راکی هست؟ میخواستم بگم ظاهرا تو مهمانداری ها. در هر صورت اگر راکی بود که عین همان رشته کوههای زاگرس خودمان است اصلا من اخیرا فهمیده ام که آمریکا کپی ایران خودمان است. نیویورک شبیه تهران است (با همان بوی ادرار که در همه جای شهر میاید) شهر آستین شبیه اصفهان هست با آن رود اش و کوچه پس کوچه های سانفرانسیسکو هم شبیه شیراز است. هر دو ممکلت هم دو تا دولت مذهبی دارند یکی از یکی احمق تر و بی خاصیت تر

بگذریم، فرودگاه آنتریو فرودگاه خوبی است کوچک و خوش ساخت، آنجا یک ماشین خیلی تمیز برداشتم شانس آوردم که تویوتا کرولا نو و زیبا داشتند چون معمولا اینها فقط ماشین آمریکایی مثل داج کرایه میدهند که خرج بنزینش سر به آسمان میگذارد. خلاصه یک توبوتا کرولا برای یک هفته کرایه کردیم، من GPS این رفیقم را هم با هزار منت کرایه کرده بودم که خیلی به کار آمد یعنی به نظرم در خیابانهای لس انجلس جی پی اس از پی اچ دی هم واجب تر است

روی تریلی این برادر سیاه ما هم نوشته: با بوش مجامعت کنید!!! آزادی بیان است دیگر

از آنتریو تا کلرمانت یک ربع راه است، کلرمانت شاید بهتربن مردم جنوب کالیفرنیا را دارد و در ویکی پدیا آن را شهر درختها و تحصیل کرده ها مینامند.

از کلرمانت تا سانتا مونیکا هم بیش از یک ساعت رانندگی است، خدا پدر این تویوتای ناز بلای مارا بیامرزد، روزهای اول موتورش غرش میکرد روز آخر صدای موتور گازی میداد و چراغ هشدار تعمیراتش هم روشن شده بود از بس که ازش کار کشیده بودیم. سانتا مونیکا بیشک زیباترین ساحلی است که من دیده ام، همینطور ونیز بیچ پر است از مردمان دیوانه و عجیب!!!

احمدی نژاد و شهبانو فرح در قلب وست وود در لس آنجلس

از سانتا مونیکا هم که تا وست وود محله ایرانیها باز راندیم و عصرانه را به سبک ایرانی دل و جگر و زبان و باقالی پلو با ماهیچه خوردیم. من به گل نشستم وقتی کتابفروشی ایرانی دیدم، مطمئنم روزگارشان بیشک باید از روزگار کتابفروشان انقلاب بهتر باشد کتابهای بی خاصیت و گران را به زور درپاچه ایرانیان کم سواد میکنند تا دکورهای چوبی منازلشان را تزئین کند

ترافیک دور لوس آنجلس آدم را پیر میکند. رادیو اش هم خوب نیست باید بین پانصد تا رادیوی مکزیکی بگردی مگر آنکه یک رادیو به درد بخور پیدا کنی، من دنبال کانال ایرانی هم گشتم ولی یافت نشد

یکی از بچه جانور های موجود در پارک

روز دوم با دوستان در اورنج کانتی گذشت، به لطف دوستی که بلیط هشتاد دلاری را به ما مجانی داده بود ما آنروز را با این جک و جونورهای والت دیزنی گذراندیم، نمیدانم من پیر شده ام یا چه! والا من شدیدا در پارک برادر دیزنی احساس کم حوصلگی میکردم. از شما چه پنهان داشتم آنجا فکر میکردم که اگر من این پارک را میساختم الان میکی موس داشت آن وسط استریپ تیز میکرد و زیر بیست و یک سال هم ممنوع بود در پارک عوض گوشفیل فروشی هم میخانه میزدم آن وسط، یک چیزی شبیه سودوم و گومورای انجیل، چه حیف که میکی ماوس آن وسط داشت تنها شکلک در میاورد، با این همه زمین چه فسق و فجورهایی که نمیشد کرد

کنار دیزنی لند یک پارک دیگر است به نام California Adventures که بازی هایش کمی بزرگانه تر است، نه انکه کسی استریپ کند ولی چیزهای جالب هم دراش پیدا میشود. آنها که من را میشناسند میدانند که من از این قطارهای وحشی و ترنهایی که بیضه و لوضه آدم را یکی میکنند چندان خوشم نمیاید ولی در این سفر کمی خودم را مجبور کردم که امتحان کنم اینها را و بد هم نبود. راستش آنجا یک بازی ترسناک دارد به نام گرگ و میش Twilight که رسما ما را دلباخته کرد میبرندت در یک آسانسور تاریک و برایت داستان ترسناک از مرگ تعریف میکنند و بعد در آسانسور را میبندند و بهت میگویند اگر چیزی خواستی جیغ بزن ولی کسی به فریادت نمیرسد!!!. در که بسته میشد از همان بالا رها میشوی پایین. طوری که کوله پشتی ای که دست من بود را احساس میکردم که دارد توی هوا بال بال میزند. خلاصه اگر حواستان نباشد همان کاری را با خودتان میکنید که اینها یک عمر با مملکتمان کردند

روز دوم هم به دیزنی لند و دوباره ترافیک گذشت. روزهای بعد از دیدار با مردمان مشهور وبلاگستان (از جمله خواهر لوا) گذشت که فردا برایتان میگویم از او

تشکر: عکسها را از دوستی گرفته ام، باید اینجا به خاطر محبت اش از او تشکر کنم

سفرنامه کالیفرنیا، قسمت اول

2007-05-18T21:52:00.000-07:00

سه چیز مرا به این دنیا دلبسته کرده، زن، سفر و شراب

پینوشت:
من آمده ام کالیفرنیا، به پیشرفتگی ایالت خودمان نیست ولی زیباست

فرق ما و آنها (قسمت میانی)

2007-05-09T04:01:00.000-07:00

هر روز در آفریقا، غزالی که از خواب برمیخیزد
میداند
که اگر سریعتر از تیزپاترین شیر دشت ندود، کشته خواهد شد
آنجا هر روز، شیری که بیدار میشود
میداند که اگر نتواند از کند ترین غزال دشت سریعتر بدود از گرسنگی خواهد مرد
اینجا فرقی ندارد که شیر باشی یا غزال
صبح که میشود باید شروع کنی به دویدن

پینوشت:
خواهر بسیجی انار یک سوال مطرح کرده بود که رویش نمیشود به دوست هندی اش درباره ایران بگوید از بس در ایران مشکل وجود دارد. مردم نظر داده اند و نظرات مردم هم بیشتر هول دفاع از هند یا مقایسه هند با ایران و پست تر نشان دارد هند میگذرد. حقیقتش ما هم رفتیم و مثل مرد نظرمان را درباره این مملکت نوشتیم و در این باب که ایران و هند از نظر فرهنگی به نظر من هر دو یک گه اند و هم ما و هم آنها آدم الدنگ زیاد داریم . راستش را هم بخواهید من مادر به خطاترین انسانهایی که اینجا دیده ام هندی اند اما از طرفی خوشفکر ترینشان هم هندی اند و همینطور کار درست ترینشان و همینطور با مرامترینشان، زیبا ترین زن جهان هم که هندی است و از معدود کشورهایی هست که ماهواره میفرستد به آسمان. آمریکایی ها تقریبا همیشه خوبند ولی کار درست کم دارند، ولی هندیها کاردرستهایشان خیلی خفن اند و من رسما جرآت نمیکنم جلوشان زیاد عرض اندام کنم بخصوص که به یمن اشغال مملکتشان توسط انگلیسیها زبان را هم بهتر از ما آموخته اند (هر چند که ملت ما هم توسط مغولها و افغانها و اعراب و روسها و انگلیسی ها و پرتغالیها و آخوندها اشغال شد ولی تنها چیزی که آموختیم همان آداب طهارت بود و پای مناسب برای دخول در مستراح)

بگذریم در باب یافتن فرق ما و هند بنده این کتاب "اما زمین گرد نیست" The world is flat را از رفیقم اینجا امانت گرفتم تا بخوانم و به صورت خستگی ناپذیری امشب تمام شد. اول اینکه خواندن این کتاب (متن کامل) یا حد اقل خلاصه آن در اینجا را به همه توصیه میکنم درباره آن است که چگونه کشورهایی مثل هند و چین به شدت دارند از بازار آمریکا استفاده میکنند برای رشد خودشان و چگونه کشورهای مثل ما هنوز خوابند (کتاب در لیست پرفروشهای نیویورک تایمز بوده حتی بالاتر از کتاب جین فوندا). ثانیا من دو تا نتیجه گرفته ام از خواندن این کتاب

اول اینکه ما و هند یک گه نیستیم و ما خیلی عقب مانده تریم از نظر شعور مملکت داری و سیاست و همینطور تصور از آینده (یاد دکتر منصوری بخیر با آن کتاب ایران در سال هزار و چهارصد چقدر دلواپس تحقیق در مملکت بود بنده خدا)

ثانیا این کتاب یک فصل دارد به نام "نفرین نفت" The curse of oil که اتفاقا در باب ممکلت خودمان است و اتفاقا در دوران خاتمی نوشته شده نه در دوران احمدی نژاد میگوید پول نفت این کشورها (ایران و عربستان و اینها) که تا هشتاد درصد صادرات اینها را تشکیل میدهد به جای آنکه صرف آوردن زیرساختهای تولید و توسعه مملکت شود صرف افزایش خفقان و سرکوب مردم شده (نمیدانم چرا من این فصل را میخواندم همه اش داشتم فکر میکردم کار افرادی مثل ابطحی در مملکت جز تطهیر خاتمی چیست، خدایی بقیه اصلاحطلب داشتن ما هم اصلاحطلب داشتیم)

اگر کتاب را ندارید میتوانید از این آدرس دانلودش کنید منابع زیر را هم من به شدت توصیه میکنم :

-1 متن کامل کتاب
2- مصاحبه برادر چارلی روز با مدیران هندی ویپرو و اینفوسیس (ویدیو)
3- خلاصه کتاب
4- سخنرانی نویسنده کتاب توماس فریدمن در ام آی تی
5- سایت رسمی محمد خاتمی و محمود احمدی نژاد

کدام یکی،

2007-05-07T01:12:00.000-07:00

کدام یکی؟
بی. ام. و، از آلمان
یا پی. اچ. دی، از آمریکا؟

پینوشت:
مادر عزیزم،
زن نمیخواهم
اگر پیدا میشود برایم یک پی اچ دی بگیرید بفرستید
(من اخیرا فهمیده ام عقده درسی دردناکتر از عقده جنسی است
عقده جنسی با یک گازی چیزی حل میشود
اما عقده درسی پنج سال عمر میخواهد و یک باسن آماده رزم)

پینوشت دوم:
این را هم ببینید کمی بخندید ما که ساعت سه و شانزده دقیقه صبح مردیم از خنده

فال

2007-05-05T22:08:00.000-07:00

امشب این رفیق ما یک مهمانی کوچک گرفته بود و یک عده را هم دعوت کرده بود. والا میانه های بحث دوتا از دختر خانومهایی که آنجا بودند گفتند که فلان کسک را در ایران میشناخته اند (گمانم اسمش بود محمود جمیله) که در گرگان بساط رمالی دارد و آنروزها که ایران بوده اند از تهران میکوبیده اند تا گرگان تا فالشان را بگوید. بعد هم تفاوت های فال شمع با فال ورق و همینطور با فال قهوه را برایمان شرح دادند

نمیدانم چه شد که من هم گفتم که من هم بلدم فال بگیرم و باز نمیدانم که چه شد که باور کردند،

خلاصه مجبور شدیم فال این دو تا دختر را بگیریم:

همانهایی را دیدم که میخواستند بدانند،

برای یکی یک تپه دیدم که اگر رد اش کند پشت اش یک کلبه است کوچک و با اجاقی روشن و یک دشت و جنگل سبز، یک سفر دیدم، کوتاه اما گرم، یک نامه دیدم شادی آور همین یکی دو ماهه هم تازه و یک لباس

برای دومی عشق دیدم، گفتم رهایش نکند که همان خودش است. مادرش را دیدم شاد. و مردی را دیدم که هر چند میپندارد که چیز دندانگیری در بساط ندارد اما بعدها میفهمد که مایملکی دارد دور از تصور. و خبری خوش در همین پنج شش ماهه و باز لباسی که وقتی پرسید چه رنگی است گفتم: رنگ نور

خیلی شاد شدند از فالی که گرفتم برایشان. قرار شد بقیه اش را بعدا بگویم برایشان چون خسته شدم بسکه این دنیای ماوراالطبیعه انرژی بر است. (خدایی وسط فال مزخرفاتم تمام شد و گفتم دیگر چیزی نمیبینم) آمدم از کاریابی و اینها هم حرف بزنم گفتند نمیخواهد از لباسه بگو ، تنبلها (گمانم از بس خودم دنبال کار بودم اجنه را هم گیج کرده ام)

خلاصه ما از الان به دار و دسته فال بینها پیوسته ایم. از ته استکانهای قهوه تان عکس بگیرید بفرستید تا بگویم لباسی که میبینم چه رنگی است و یا کدام دختر است که دارد التماستان میکند و نمیبینید و یا کدام زن است که نیمگذارد به عشقتان برسید

پینوشت:
من دیروز رفتم و قسم خوردم به مرامنامه اینها و رسما عضوشان شدم. والا دقیقا نمیدانم چیست و فقط رفتم هر مدلی که خواستند سوگند خوردم. ظاهرا یک چیزی است شبیه فراماسونری که تنها سکس ندارند داخلش

لینک روز

2007-05-02T15:55:00.000-07:00

اخوی حجابت

پوشش ما و پوشش آنها

2007-04-29T15:50:00.000-07:00

من با خودم عهد کرده ام در این وبلاگ کلمه ای سیاسی ننویسم، نه حتی اگر با مردمان سرزمینم چنین کنند
دیگر دارم میاموزم که بعضی سوالها جواب ندارند، حتی اگر هر روز با خودت تکرارش کنی

پینوشت:
گاه گاهی برخی نامه ای میفرستند و میگویند که مطالب مربوط به "فرق ما و آنها" را دوست داشته اند، این نوشته در همین رابطه است

اری ماتسویی یک طراح لباس ژاپنی است، او که تحصیلاتش را در آمریکا گذرانده به کمک نرم افزار کاملا ریاضاتی متمتیکا و با فرمولهایی ریاضی مدلهایی بدیع را خلق میکند که روح زندگی دارند (این نرم افزار یک نرم افزار خیلی معروف ریاضی است که قبلا هم درباره اش نوشته ام)

طرحهای او که از در ریاضیات از طرحهای موریس اشر تا کوزه کلاین و در مدل از لباس شب تا لباس عروسی را شامل میشود امروزه بسیاری را به نمایشگاههای لباس او میکشاند

فرق ما و آنها را دیگر خودتان پیدا کنید، به قول ناصر الدین شاه، ما که بیسمارک نداشته ایم، "همه چیزمان باید به همه چیزمان بیاید".

منابع: + +

روزبه

2007-04-22T16:44:00.000-07:00

یاد روزبه بخیر، نمیدانم که چند نفر از اینکه وبلاگ اقتصادی اش را پاک کرد و رفت ناراحت شدند ولی مطمئنم که خیلی ها مثل من برایش ایمیل میفرستادند و سوال اقتصادی احمقانه میپرسیدند و او هم بنده خدا جواب میداد. بخصوص که اینروزها هم هر کسی از خشتکش تئوری در میاورد

روزی که وبلاگش را پاک کرد با خودم فکر کردم حتما با خودش گفته "گور پدر همه تان، بمانید در همین خریتی که دست و پا میزنید. ما که رفتیم"

بهر صورت درد پول در آوردن است یا غم بیخردی ماها خیلی وقت است که دیگر نمینویسد، قرار بود در مینسوتا خراب شویم سرش که فرصت نشد :D

داستان سوال امام علی (ع) و مالیات و سایر قضایا

2007-04-20T21:50:00.000-07:00

"میدانید مردم!،
ما همه خدا ناباوریم،
شما به من بگویید چرا آن بینهایت خداهایی، مثل خدایان یونانی، را که میشد پرستید
را نمیپرستید تا من به شما بگویم که چرا تنها یک خدا جلوتر رفته ام"
- استفن رابرتز

پینوشت:

از آنجا که فک و فامیل ما امر کرده اند که "چرا خبری ازت نیست" ما گفتیم بیاییم و یکم بنویسیم، باشد که از ارث محروم نگردیم

1- من یه روش روی اینترنت پیدا کردم برا کلاه گذاشتن سر اداره مالیات اینجا، والا الان یه بحثی که توی آمریکا هست اینه که مردم دارن برای راه های "قانونی!!!" فرار از مالیات حق اختراع میگیرن. و دولت شاکیه از قضیه ولی همه راهها قانوینیه و کسی نیمتونه جلوشو بگیره، والا از خدا که پنهان نیست از شما چه پنهان ما یکی از اینها را روی اینترنت پیدا کردیم و مو به مو اجرا کردیم و مالیاتمان از نزدیک به دو هزار دلار شد تنها پنج دلار، و از آنجا که مالیات را در طی سال پرداخته بودیم، برایمان نزدیک هزار و نهصد دلار چک فرستادند و ما زدیم به زخم زندگی. میخواستم روشش را برایتان اینجا بنویسم بعد گفتم اگر مشکلی پیش بیاید برای مالیاتتان من آن دنیا نمیتونم جواب خدا رو بدم و ما کارنامه اعمالمان همینطوری چرکین هست به اندازه کافی. ولی اگر سرچ کنید در گوگل احتمالا هزاران راه پیدا میکنید

2- آقا ما یک غلطی کردیم از روی اینترنت این کتاب "فریب خداوند" God Delusion را خریدیم، با این فرض که شبیه کتاب ترمودینامیک است و میفهمیم و شبها در رختخواب زمانی را به مطالعه اختصاص میدهیم و حالی میکنیم. نگو کتاب داستانی فلسفی است یعنی جدا از اینکه انگلیسی اش آدم را به عر عر میاندازد باید در عین حال فکر هم بکنی که این دومی سخت ملال آور است از زور خواب

3- صحبت از کتاب کردیم، باید از نویسنده اش هم یادی کنیم، ریچارد داوکینز استاد دانشگاه اکسفورد است در باب بیولوژی تکاملی، در حقیقت اگر رهبر معنوی ما اریک کارتمن نبود من بیشک این مرد را مرشد خودم قرار دادم ولی چه میشود کرد که کارتمن عمیقتر و کار درست تر است در فلسفه، اگر خاطرتان باشد یک بحثی از امام علی (ع) در کتابهای دینی ما بود که امام علی (ع) به فردی میگوید که اگر ما اشتباه کرده باشیم و خدایی نباشد ضرری نکرده ایم اما اگر شما اشتباه کرده باشید و خدایی باشد در قعر جهنم خواهید سوخت
در حقیقت این سوالی است که یک دختر خنگول آمریکایی هم در آمریکا از دکتر داوکینز میپرسد،
میپرسد که اگر خدایی باشد چه؟
و داکینز چنین جواب میدهد (ویدیو)
احتمالا دوستانی که در ایرانند نمیتوانند ویدیو را ببینند خلاصه اش این است که هر کسی میتواند اشتباه کند همانطور که ما درباره خدایان پیش از این اشتباه میکرده ایم درباره زئوس و خدایان افریقایی و بتها، من خیلی جواب داوکینز را پسندیدم اما جوابی که بیش از آن لذتبخش است جواب این پسره گی هست (ویدیو)، که هر چند خیلی اوا ولی خیلی قشنگ توضیح میده و من خوشم آمد از اطلاعاتش

4- دوستانم یکی یکی دارند برای دکترا میروند، این هفته بهروز همان رفیق نیمه منگولم که یک بچه هم دارد، دارد برای دکترا میرود جایی دیگر و من مانده ام و نمیخواهم دکترا بگیرم، همخوانه ام (که از او الدنگ تر در عالم نیست) نیویورک کار پیدا کرده، و من مانده ام، گاهی میترسم نکند دارم اشتباه میکنم!

5- نذر کرده ام اگر امسال درست برنامه ها پیش برود آلمانی یاد بگیرم (همه میدانند که من با آن فرانسوی های گشاد پرمدعا مشکل دارم، اگر فرانسه مهد عشق و تنبل بازی باشد بیشک آلمان را باید مهد فلسفه و دانش شمرد)

تمام

شش خصوصیت مردمان موفق

2007-04-17T22:19:00.000-07:00

[مطلب نیمه علمی]

دکتر لیزا سیگل روانشناس مشاور دو سریال تلویزیونی Apprentice و Survivor است در حقیقت او کسی است که تعین میکند که یک شرکت کننده در مسابقات فوق آیا صلاحیت روحی برای رقابت با سایرین را در چنین مسابقه ای داراست یا خیر. در همین سمت و در طی همین کار بود که او به شش خصوصیت مشترک همه شرکت کنندگان موفق پی برد

شش مشخصه روحی که وی برای مردمان موفق لازم میداند به قرار زیر است

1- خوشبینی به آینده، مردمان خوشبین شکستها را نابود کننده نمیدانند بلکه در مقابل آنقدر تلاش میکنند تا موفق شوند

2- خلاقیت، مردمان موفق خلاقند و همواره به دنبال راه حلهای متفاوتند

3- میدان را خالی نکردن و بازگشتن به حالت عادی بعد از شکستها Resilience ، مردمان موفق سریعتر درس میگیرند و از زمین برمیخیزند

4- مدیریت بر خویشتن، مردمان موفق بر خود سخت میگیرند تا طعم شیرین موفقیت را بچشند

5- مردمان موفق به احساسات دیگران احترام میگذارند

6- اجتماعی و مردمدارند، مردمان موفق اجتماعی اند با مردم دوستند حتی با رقبایشان و همین آنها را برجسته میکند

پینوشت:
والا متن بالا را من در مجله انجمن مدیران آمریکا AMA در کتابخانه دیدم متاسفانه لینکش را پیدا نکردم ولی اگر کسی متن انگلیسی اش را میخواهد من میتوانم ایمیل کنم برایش

آپدیت متن اش روی ASME در اینجا موجود است منتها باید عضویت داشته باشید در سایتش

تیر اندازی ویرجینیا تک

2007-04-16T12:20:00.000-07:00

تا بحال کم دیدم انسانهای بزرگ بگریند

پینوشت:
توی ویرجینیا تک تیر اندازی شده کسی وارد شده و سی نفر را کشته
دو تا از همکلاسهای سابق استاد من که در حال حاضر استاد آنجا بودند زخمی شده اند
از اخبار تلویزیون آمده اند آزمایشگاه ما که با استاد ما مصاحبه کنند
استادم اشک میریزد
من به این مرد مدیونم
تا بحال کم دیده ام انسانهای بزرگ گریه کنند

کاش از ایرانیها کسی آنجا نبوده باشد، تیر اندازی در دانشکده علومشان و خوابگاه بوده تا آنجا که من فهمیدم

سفر (ادامه دارد)

2007-04-16T00:53:00.000-07:00

این نوشته ترتیب خاصی ندارد

ما رسیدیم بعد از آن تصادف ناجور، صحیح و سالم، و پر از امید

آستین مرا یاد اصفهان انداخت، عین اصفهان از وسط شهر یک رود رد میشود که اگر گاهی از خانه خسته شدی بروی کنارش برای خودت راه بروی

همخانه ام کار پیدا کرده، در یک شرکت بورس در نیویورک، دیگر لازم نیست اگر نیویورک رفتم پول هتل بدهم، یکراست خراب میشوم سرش

سن آنتونیو هم زیبا بود، کلاسیک، یادش بخیر چند باری پدر ما، ما را برد سوییس، خیابانهای سن آنتونیو کمی شبیه آنجا بود

من از همه افرادی که آمدند ما را در تعمیر رادیاتور کمک کردند تشکر میکنم، امیدوارم من زیادی پز ماشین کرایه ای ام را بهشان نداده باشم

بهروز ما ماشین نیمه داغان را مثل روز اولش تعمیر کرد، عمله است دیگر، من هم دیوانه شدم از بس در این لوازم ماشین فروشی ها دنبال آچار پروانه رادیات گشتم

یک روز در آستین من تنها رفتم کل شهر را دیدم، خیلی خوشم آمد از آستین، بی شک اگر بین نیویورک و آستین بخواهم انتخاب کنم آستین را انتخاب میکنم

اینجا ظاهرا فیلتر شده کسی میداند من باید چه کنم تا از اینجا رفع فیلتر شود؟

سفر نامه سیاه خسرو

2007-04-14T00:26:00.000-07:00

تصادف کردیم، من سالمم، بچه هم سالمه

از وبلاگنویسهای معتبر آستین (تگزاس) که علاقه مند به ملاقات و تعمیر و تعویض رادیاتور هستند به شدت دعوت میشود آخر هفته را با جمع ما باشند!!!

پینوشت:
بهروز زنگ زد گفت اگه تو نیای اینا اینجا رو میکنن فیلیپین
من هم که اصلا پایه ام برای سفر، گفتم میام
خلاصه من و بهروز و دوست دختر فیلیپینی بهروز و مادر فیلیپینیش و بچه شون کریس یا همون خشایار (من این اسمو گذاشتم روش و همه هم الان دارن استفاده میکنن) راه افتادیم سمت سن آنتونیو برای عشق و حال
توی آستین (آستین مرکز تگزاس هست)، ماشین لیز خورد و عین خود فیلما زدیم به ته ماشین جلویی که یه فورد ماستنگ نو بود، اونم زد به جلویی، بعدیم زد به جلویی
خلاصه افتضاحی شد
یعنی اصلش این شد که ترمز ای بی اس ماشین ما توی بارون عمل نکرد
من جلو نشسته بودم
دیدم بهروز پاشو گذاشت روی ترمز
ماشین لیز خورد
من فقط شنیدم که بهروز گفت " سیاه! زدیم!"
و اون واکنش زنجیره ای رخ داد و گند زد به همه چی

اماااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااا

آقا من با تاکسی رفتم از فرودگاه یه ماشین گرفتم، خدا
میخوام باهاش برم خواستگاری خدایی از بس خوبه
بیچاره دوست دختر بهروز ماشینش داغون شد
خلاصه ما در دو روز آینده در خدمت دوستان در شهر رئیس جمهور پرور آستین خواهیم بود
با یه ماشین باحال
احتمالا اگر یکی رو دیدین که با یه دوج نو یه بچه فیلیپینی رو سر پا گرفته سر خیابون تا کارشو بکنه، اون منم

یه چیز دیگه هم باید بگم، آقا من کلا نژاد زرد نمیتونم تحمل کنم این ننه این رفیق ما نه تنها فیلیپینیه بلکه به علت پیرزن بودن کله ما رو خورد از بس به فیلیپینی غر زد، خودشم نمیدونم چرا عین این فاحشه فیلیپینیا درست کرده

ولی خوبه من از آستین خوشم میاد، شهر قشنگیه

دو روز آینده لذت بخش خواهد بود

ماهی دلتندگی به نام مرتضی

2007-04-04T17:26:00.000-07:00

مرتضای ما امروز مرد، همخانه ام میگفت صبح بی جان در تونگ اش پیدایش کرده، نه اینکه ماهی ضعیفی بوده باشد نه
همه میدانند که بتا فایتر ها از قویترین ماهی ها هستند
ولی مرتضی ماهی معمولی نبود، دلش همیشه دنبال آزادی بود و همیشه میخواست زندگی را بیرون از تنگ اش هم تجربه کند
یک سال و نیم زندگی اش صبح امروز تمام شد
میخواستم آزادش کنم، طاقت نیاورد، اینقدر در آرزوی آزادی بیتابی کرد که پیش از آنکه آزادی اش را ببیند رفت
بر خلاف همخانه ام من همیشه بیشتر برایش غذا میریختم، میگویند اینها اگر زیاد غذا بخورند میمیرند
من میگفتم بگذار در شادی بمیرد تا در دلتندگی
اینروزها من غذایی برایش نریخته بودم، کاش بهش میگفتم که همین یکی دوروزه آزاد میشود
طاقت نیاورد، مرتضی امروز مرد

از مرتضی هفت تا عکس مانده و چند قطعه شعری که ترجمه کرده بود
کاش طاقت میاورد، کاش اینهمه بیتابی نمیکرد
امروز با خودم میگفتم
کاش میشد ببینمش و بپرسم زندگی بیرون تونگ کوچک اش چگونه است
مرتضی امروز مرد

فرق ما و آنها

2007-04-01T21:31:00.000-07:00

اوایل که آمده بودم خیلی دقت میکردم ببینم آمریکایی ها چه دارند که ما نداریم، اینروزها زیاد نگاه نمیکنم، حوصله اش را ندارم دیگر اما هنوز هم گاهی برخی چیزها توجه ام را جلب میکند

والا من اینروزها فقط دو کلاس دارم که یکی اش مال دانشگاه است، و با دانشکده مهندسی، دیگری یک کلاس مدیریت است که برایش هفتصد دلار پول داده ام و آخرش قرار است مدرک بدهند بهم و هفت جلسه هم بیشتر نیست!!! (برای من اصفهانی، جلسه ای صد دلار خیلی است، هر چند فکر کنم از هر کجای دیگری هم که بودم باز هم گران بود)

حالا بگذریم حرفم چیز دیگری است

کلاس اولم که با دانشکده مهندسی است و درس خیلی باحالی هم دارد، دوازده نفره است از این دوازده نفر تنها یک نفر آمریکایی است

کلاس دوم که یک کلاس مدیریت است به نوعی، سی و یک نفره است از کل اینها تنها دو نفر غیر آمریکایی اند (من و یک پسره که اهل هند است)

هر دو کلاس آدم کار درست زیاد دارد، اما آدمهای این دو کلاس خیلی با هم فرق دارند

همین حرف این چند روزه ام فقط همین بود،

پینوشت دوم:
من برایم مهم است که شهردار بورلی هیلز ایرانی است (برای من ایرانی کسی است که فارسی بلد است)، مهم است که ما بدانیم با روشی غیر از ماشین فروشی هم میتوان در این مملکت اعتبار کسب کرد، اشتباه نکنید، من برایم هیچ مهم نیست که آیا آندره آغاسی ایرانی است یا نه، یا فلان مدل ایرانی است یا نه، به نظرم کسی که برای جامعه ایرانی کاری نمیکند، همان بهتر که ایرانی هم نباشد

این را هم ببینید، جشن نوروز است در شهرداری سانفرانسیسکو

پینوشت سوم:
پارسال که رفتیم سیزده بدر هر عمله ای آمد با بنزش بهمان پز داد (ما تا لامبورگینی هم پارسال در جمع ایرانیها دیدیم) امسال کلا نرفتم حوصله اش نبود، من خوشم میاید از بنز و لامبورگینی، ولی دلم میخواهد کسی صاحبش باشد که برایش تلاش کرده باشد، کلاه گذاشتن سر یک عده آمریکایی از هر مادر به خطایی بر میاید، هنری نمیخواهد

پینوشت چهارم:
نمیدانم کسی میفهمد حرفم را؟ شاید من کمی حساس شده ام نسبت به بعضی چیزها

روباه پیر

2007-03-29T18:35:00.000-07:00

دور نیست روزی که ملوانان انگلیسی تک تک به اسلام گرایش پیدا کنند و اسلام بیاورند

پینوشت:
به نظر من چون هیتلر یهودیها رو میسوزوند ما هم اینا رو توی کوره آدم سوزی بسوزونیم

سال مثبت نگری و عشق و حال

2007-03-21T07:04:00.000-07:00

در صبح سال نو رفتم جریمه ای را که شده بودم بدهم، (والا از خدا که پنهان نیست از شما چه پنهان من یه بیست روز پیش از چراغ قرمز رد شدم و پلیس آمد و یه حالی به ما و تونی اتومبیلمان داد)
رفتم دادگاه با کلی ترس و لرز که حالا که من پول ندارم این پول جریمه رو از کجا بیارم
خانومه میگه که پلیسی که تو رو جریمه کرده باباش مرده، به خاطر همین اطلاعات تو رو وارد نکرده و ما هم جریمه ات رو میبخشیم!!!
خلاصه ما امروز حالی بردیم عظیم، هر چند که یکم هم ناراحت شدم که نفرینی که کرده بودم واقعا گرفته (من موندم من اینهمه دعا میکنم یه دو زار پول دستم بیاد، هیچوقت خدا نمیشنوه اونوقت تا یه چیزی درباره بابای این بنده خدا گفتیم زد و گرفت، من از خداوند عاجزانه تقاضا دارم از این به بعد به حرفهایی که من از روی جوونی و جاهلی میزنم زیاد گوش نده و بیشتر روی قسمتهای مالی دعاها متمرکز بشه)

خلاصه ما این رو به فال نیک گرفتیم و امسال را سال "مثبت نگری و عشق و حال" نام نهادیم

این مرتضای ما اینروزا خیلی داره حال میکنه، نه ما هیچ قسمتی از هفت سین رو نداریم و فقط همین مرتضا رو داریم به عنوان ماهی اینروزا کلی داره برا خودش جولون میده، من خودم امروز کلی براش غذا ریختم که بره بخوره و حال کنه میخوام از توی حوض نزدیک خونمون یه دختر مناسب هم براش پیدا کنم که این دو سال مجردیش دیگه کم کم تموم بشه (فقط این مرتضای ما با همه ظاهر مظلومش گوشتخواره میترسم دختر مردم رو بخوره)

سال نو همگی مبارک امیدوارم سال خوب و پر از حال و حولی داشته باشید،
و بدونید که هیچ چیزی بهتر از مثبت نگری نیست

دکلمه ای برای زندگی

2007-03-15T22:55:00.000-07:00

مرتضای ما برداشته یکی از دکلمه های مری میچ را ترجمه کرده برایتان امروز،
درباره زندگی است،
دکلمه در شیکاگو تریبیون اولین بار چاپ شده و توسط باز لورمن دکلمه شده و برایش آهنگ ساخته اند (در حقیقت آهنگ همان آهنگ رومئو ژولیت است که خود لورمن کارگردانش بوده)

بهتر است که ویدیو اش را اینجا ببینید؛ و موسیقی اش را بشنوید، ( همچنین هم موسیقی اش و هم ویدیو اش در این صفحه هست من توصیه میکنم اگر توانستید ویدیو را هم ببینید زیبا است) اما اگر تصمیم گرفتید که ترجمه مرتضی را بخوانید به یاد داشته باشید که مرتضی یک ماهی کوچک قرمز است در تنگی در هال خانه ما، که گاهی عاشق میشود و آرزویش آن است که بفهمد بیرون تنگ اش زندگی چه شکلی است!

از اینجا به بعد ترجمه مرتضی است از دکلمه:

خانم ها و آقایان از من خواسته اند که یک نصیحت برای شما بگویم، اگر بخواهم یکی باشد آن اینست: "از کرم ضد آفتاب استفاده کنید!"

علم خواص زیاد کرم ضد آفتاب را تایید کرده هر چند باقی حرفها و نصیحتهای امروزم چندان علمی نیستند اما
باقی آنها اینست:

1- از جوانی تان لذت ببرید!، نه اما صبر کنید، چه میگویم؟ شما اصلا نمیدانید که جوانی چیست تا روزی که از دستش بدهید، باور کنید، ولی این را از من داشته باشید که بیست سال از امروز به عکسهایتان نگاه میکنید و با خود میگویید که چه زیبا بوده اید

2- غم آینده را نخورید، میخواهم بگویم نگرانی از آینده همانقدر سودمند از که جویدن آدامس در حل مسئله دشوار ریاضی، سختیهای واقعی زندگی به مخیله کسی نمیرسد، پس غم اش را نخورید!

3- هر روز یک کار بکنید که بترساندتان اما نه بیش از یکی

4- آواز بخوانید

5- کسی را نرنجانید، وقتتان را با آنها که میرنجانندتان هدر ندهید

6- نخ دندان استفاده کنید

7- عمرتان را صرف حسادت نکنید، بعضی وقتها عقب اید، بعضی وقتها جلو، مسابقه زندگی آخرش هم که برسید میفهمید تنها رقیبتان خودتان بوده اید و بس

8- اگر تشویق شدید به خاطر بسپارید اما اگر تحقیرتان کردند فراموش کنید

9- نامه های عاشقانه تان را نگه دارید، صورتحسابهایتان را دور بریزید

10- به تنتان کش و قوس بدهید

11- اگر نمیدانید با زندگیتان میخواهید چه کنید، احساس گناه نکنید، هیچکس نمیداند!

12- کلسیم برای بدن خوب است، کلسیم مصرف کنید

13- مراقب زانوهایتان باشید، آنروز که پیر شدید تازه میفهمید چه داشته اید

14- اگر موفقید یا ناموفق نه خودتان را سرزنش کنید و نه به خود ببالید، فکر نکنید تصماتتان چندان هم موثر بوده، فراموش نکنید که نتیجه هر تصمیمی دو حالت بیشتر ندارد یا موفق است یا ناموفق، این برای همه همین است، سخت نگیرید

15- از تنتان لذت ببرید، به اینکه دیگران درباره اش چه فکر میکنند نیاندیشید، هر طور که میخواهید استفاده اش کنید. این با ارزش ترین ابزاری است که دارید

16- برقصید!!! هر مدلی که دوست دارید و هر کجا که میخواهید

17- مجله های زیبایی را نخوانید، شما زیبایید

18- پدر و مادرتان را بشناسید پیش از آنکه دیر شود

19- با خواهر و برادرتان خوش باشید، آنها گذشته شما را با خود دارند

20- دوستها میایند و میروند، شما تنها چند تا را نیاز دارید، اما با آنها بمانید

21- یک بار در نیویورک زندگی کنید اما پیش از آنکه خشنتان کند ترکش کنید

22- یک بار هم در کالیفرنیا زندگی کنید اما رهایش کنید پیش از آنکه لوس تان کند

23- سفر کنید!!!

24- بعضی چیزها را که بزرگترتان میگوید بپذیرید و قر نزنید، قیمتها دارند زیاد میشوند، سیاستمداران فاسد تر میشوند و قدیمها بچه ها احترام بزرگترشان را بیشتر داشتند!!! باور کنید، روزی شما هم همینها را به نوه هایتان میگویید

25- اما با همه این حرفها، به بزرگترتان احترام بگذارید

26- از کسی جز خودتان انتظار کمک نداشته باشید!

27- به موهایتان زیادی ور نروید، وگرنه در چهل سالگی هشتاد ساله به نظر میاید

28- مواظب باشید چه کسی پندتان میدهد هر چند فرقی هم نمیکند، پند مثل یک تکه عتیقه بنجل است که هر کسی رد اش میکند به نسل بعداش، شاید یک رنگی هم بهش بزند

اما در هر صورت هر چه میکنید، از کرم ضد آفتاب غافل نشوید، گفتم که، از بین همه اینها تنها همین یکی است که علم تایید اش کرده!!!

فیلم 300 - قسمت دوم

2007-03-13T16:03:00.000-07:00

دختر بچه اول: بابای من وبلاگ نویسه، یه بمب گوگلی میسازه و کلی از حیثیت مملکت دفاع میکنه
دختر بچه دوم: بابای من رئیس جمهوره، یه سخنرانی میکنه و میشاشه توی همون حیثیتی که بابات ازش دفاع کرده

پینوشت:
آقا امروز یکی از همکلاسای ما اومده میگه چرا این هموطن هات اینطوری میکنن
منم چون به خودم قول داده ام که جلو آمریکایی های کون نشسته همیشه طرف ایران باشم گفتم خوب ناراحت شده اند حتما
میگه شماها که اینهمه حساسین در مورد اعتبارتون چرا جلو رئیس جمهورتون رو نمیگیرین!!!
روم نشد بگم که رئیس جمهورمون ترمز بریده فعلا

فیلم 300

2007-03-13T02:22:00.000-07:00

من پیشنهاد میکنم که حالا که این آمریکایی ها اومدن و بر اساس کتاب هرودوت که به نظر ماها پر از چاخان و مزخرف غیر حقیقی هست فیلم بر ضد ایران ساختن
ما هم بر اساس یکی از کتابهای ذبیح الله منصوری یه فیلم بسازیم و جوابشونو بدیم
فکر کنم از نظر حجم خالی بندی بی حساب بشیم اینطوری

300 the movie

برای خدا، خرمالو و گل پیشی

2007-03-09T00:19:00.000-08:00

پدر عزیزم، مادر مهربانم (لطفا خواهر قشنگم دیگر این یکی را نخواند برای سنش هنوز مناسب نیست)

خودتان میدانید که چقدر دوستتان دارم،
اما از طرفی هم حتما میدانید که من هم برای زندگی ام اصولی دارم هر چند معدود اما خیلی اعتقاد دارم بهشان
باز هم میدانید که تعداد دوستان من زیاد نیست، و خودتان هم احتمالا تا حالا فهمیده اید که پسرتان آدم مردم داری نیست
و خیلی از مردم در نظرش، بیشتر جاکشند تا باارزش
پس از من نخواهید اصولم را زیر پا بگذارم

باور کنید همین تعداد اندک دوستان من، بیش از فلان فامیل ماشین فروشمان در فلوریدا برایم ارزش دارند
یا مری Mory و ملوک خانم که نمیدانم در کدام ده کوره ای در کالیفرنیا زندگی میکنند
اصلا این که همه برایتان قمپز در میکنند که به جایی رسیده اند مزخرف است، کدام ایرانی اینجا آدم شده که اینها دومی اش باشند
هر کسی کلاه آنیکی را بر میدارد و روزگار میگذراند، آره زندگی اینجا این است
محمدتان خانه اش در قلب منهتن نبود، در یک ده است در جنوب نیویورک، دکترا هم ندارد کافی شاپ دارد
برای ننه اش چاخان کرده برای من که دیگر نمیکند (به مادرش نگویید دلش میشکند)
اصلا من در این سرزمین از ایرانی جماعت خیری ندیده ام
انتظاری هم ندارم
کون لقشان
من همین رفقای ایرانی ام برایم بس اند، حتی به نظرم شرافت دوستان آمریکایی ام از کل فک و فامیل کون گشادمان در اینجا بیشتر است،
من سه چیز را دیگر گذاشته ام در زباله دانی و آمدم، ناموس و غیرت و وطن
اگر وطن پرستی حزب اللهی بودن و سلطنت طلبی و سیبیل کمنیستی است ما نخواستیم نوش جان یک گله ایرانی کون گشاد که هموطنانشان را باهاش بتیغ اند
من شرف همین چند تا دوست زهوار در رفته ایرانی ام (و حتی چند تا رفیق اینترنتی ام را که حتی یک بار هم ندیده ام) را به کل پرچم شیر و خورشید فامیلمان ترجیح میدهم
برای شما چه کرده اند که حالا از من میخواهید که سراغشان بروم
من هنوز آن یک دلاری چرکی که عمو جلال با منت به عنوان عیدی بهمان داد یادم است، باز شانس آوردیم اسکناس یک سنتی نداریم و گرنه آنرا میداد
بگذارید خشتک هموطنانشان را جر بدهند و دوزار کاسبی کنند

من ترجیح میدهم از جیبم 100 دلار بدهم بروم هتل تا اینکه منت اینها سرم باشد
گدا که نیستم اگر عرضه داشته باشم خرج سفرم را بدهم میدهم وگرنه احمق که نیستم منت ملت را بکشم فوقش نمیروم،
اینکه برای دخترتان از اینجا هدیه میفرستم به خاطر این نیست که ادای داداش های خوب را در بیاورم
عمری هر ننه قمری پز چیزهایی که فک و فامیل نکاره شان از فرنگ برایشان فرستاده بودند را بهمان دادند
نمیخواهم حد اقل این مادر بخطاها به دخترتان هم پز بدهند

قبلا برای شناختن آدم ها تحصیلاتشان ملاکم بود که آن یک معیار هم با آمدن احمدی نژاد ریده شد دراش
برای من مردم دو دسته اند
یا دوستانم اند
یا ارزش رو انداختن را ندارند

فک و فامیلمتان از دسته دوم اند!!!

دوستتان دارم
سیاه

هنوز

2007-03-06T23:40:00.000-08:00

هنوز دارم میدوم
مگر روزی برسم

دوم:
کی فکر میکرد زنانی که دنبال حقوق اولیه انسانها هستند
اینطور دولت ایران رو بترسونن
امیدوارم همه با صحت و سلامت آزاد بشن

زندگی بعد از پنجاه سالگی

2007-03-03T14:39:00.000-08:00

من اینقدر با این وبلاگ حال کردم که ممکنه به تک تک اون وبلاگنویسهایی که باهاشون دوستم ایمیل بزنم که بهش لینک بدن

نویسنده اش صاحب خشکشوئی اتو بخاره و نوشته هاش خداست،
رسما خداست جدی میگم

من از همه بیشتر با نوشته "کنسرو با عکس سگ , سعی کن عادت کنی" حال کردم، (به عنوان کسی که یه عمری تا خرخره توی غذای سگ بودم)

اگر از نوشته های روتین این بچه چهارده ساله های عاشق خسته شدین و دلتون میخواد یه نوشته سورئال از یه آدم میانسال بخونید این وبلاگ فوق العاده است

پینوشت:
من باید از خود آقای صاحب خشکشویی اتو بخار هم تشکر کنم که لطف کردن برای من ایمیل فرستادن، و باید از الان بگم که رفتن بین الگوهای نوشتاری من

امیدوارم از ظرافتهای سکس هم برای ما جوونها بگن (هاها)

ال- گور

2007-03-01T17:08:00.000-08:00

برادر بسیجی البرت آرنولد گور (ال گور) امروز اومده بود دانشگاه ما
من رفتم با این دوستم Keith که یه جمهوریخواه زبون نفهم و گاوه و طرفدار شدید جرج بوش
ال گور خوب حرف زد بر خلاف اینکه من شنیده بودم که بچه بی حسیه توی حرف زدن ولی خوب حرف میزد خیلی هم انگلیسیش خوبه و آدم شوخ طبعی هم هست
دروبین رو نذاشتن ببرم ممنوع بود برای همین عکس دزدی است

پینوشت: (درباره ال بزرگ)
الگور بچه تنسی هست
مذهبی
توی کادر مدیریت اپله (آقا یک پاور پوینتی درست کرده بود ما مونده بودیم از بس نازبلا بود)
در دور اول رقیب بوش بود و رای های مردم رو برد ولی توی رای های الکترال شکست خورد
توی گوگل هم هست یه کاره ایه
اینروزا زده توی کار Global Warming و به خاطر همین کاندید نوبل شد در سال جاری (؟) همینطور فیلمی که امسال بازی کرده دو تا اسکار برد
اگر توی یو تیوب بگردین و سخنرانیهاشو درباره این مسئله گوش بدین دقیقا همینه که امروز ایراد کرد و ما شنیدیم
بهر صورت دیدن این جوون هم جالب بود برای ما امروز

داستان جیمز و دندون و آتودسک

2007-02-28T19:32:00.000-08:00

داستان جیمز:

نمیدانم یادتان هست رفیقم جیمز را،
دوستم بود، با یه دختر دهاتی ازدواج کرد و رفت دنور (کلرادو) که برای لاکهید مارتین کار کنه (دقیقا همانجایی که توی فیلم بولینگ برای کلمباین میرن توش موشکها رو میبینن)
لاکهید پروژه ای که داده بود براش بخشی از همون سپر دفاع موشکی آمریکاست

بگذریم
دیروز زنگ زده میگم چه میکنی؟
میگه پروژه ام رو عوض کردم
میگفت با قبلی حال نکردم گفتم گذاشتنم توی بخش Crew Exploration Vehicle
((این یه چیزیه که قراره بجای شاتل جایگزین بشه

میگه تو چه میکنی؟
میگم خوبم، یه شرکت اومده دنبالم یکی میخواد که بالاسر کارگرای جوشکاری وایسه
شیفت شب،
شهرش هم فقط پنج هزار نفر جمعیت داره!!!

داستان دندون:
دندونم رو رفتم دندون پزشک
میگه این دندونت که درد میکنه چیزیش نیست
ولی یه تعدادیش باید درست بشه
میگم چقدر خرجشه؟
میگه شش هزار دلار ولی چون بیمه داری میشه چهار هزار تا
خدایی من تاحالا از خونواده پول نمیگرفتم ولی دیگه کفگیر داره بدجور میخوره به این کف دیگ

داستان آتودسک:
هیچی اگر دانشجویید و ورژنهایی مجانی آتودسک اینونتور و ایلیاس استودیو رو بطور کاملا قانونی میخواین
از اینجا بگیرید
(من کف کردم روزی که کشفش کردم)

بسته های کوچک شکر و چند داستان دیگر

2007-02-22T23:05:00.000-08:00

برنامه آینده شاید تغییر کنه

پینوشت:

داستان اول:
امروز داشتم تونی رو میروندم سمت خونه
رادیو یه برنامه جالب گذاشته بود (در حقیقت رادیوی خود شهرمونه که اخبارش درمورد گم شدن سگ خانوم توماس و عرق خوری آقای وینسنته)
برنامه این بود که خانومها زنگ میزدند جالب ترین متلکی رو که شنیدن میگفتن (نمیدونم pick up lineچی میشه دقیقا، متلک نیست یکم دوستانه است متلک کثیفتره این یکی رومانتیکه یکم)
آره خلاصه یه خانوم زنگ زد
گفت من جوون بودم، رفته بودم رستوران، بعد یدونه از این بسته های کوچیک که روش نوشته بود "شکر" دستم بود و از دستم افتاد
یه پسری برگشت برش داشت و گفت : اسم ات افتاد!
خانومه گفت اون آدم الان پانزده ساله شوهرمه
(تذکر: این روش قراره از فردا توسط من مورد استفاده قرار بگیره!!! اگر جواب داد و پانزده سال طرف زنم موند خبرتون میکنم)

داستان دوم:
مادر ما زنگ زده امشب
معمولا بعد از سلام علیک دومین حرفی که ما با هم میزنیم در باب نوه مادرم و ازدواج و کلا چیزای سکسیه
حالا فکر نکنید مادر ما خیلی از این بحث ها خوشش میاد ها
در حقیقت اون منم که از این بحث ها خوشم میاد
میگم حالا من یه عروس فرنگی براتون بیارم چیکار میکنین؟
با عصبیت میگه: نه ابدا!!!
(خدایی من تا حالا روی حرف مادرم حرف نزدم، یعنی معمولا حرف ما اینجا تموم میشه و من کوتاه میام)

داستان سوم:
من یه روش شنیدم از رادیو برای کاهش استرس
تونی (یا هر ماشینی که دم دستتونه رو) بر میدارین
باید از روز قبل دو دسته خیابون رو نشون کنید
اونایی که حد اکثر سرعت توشون خیلی بالاست
و اونایی که حد اکثر سرعت واقعا پایینه (مثل دور مدارس و کوچه ها)
حالا ماشین رو بردارین برین توی کوچه آروم بچرخین
(یه موسیقی هم بذارین، یا اگه ضبط ماشینتون مثل ما قدیمیه یه رادیوی آروم هم بگیرین)
بعد ماشین رو ببرین توی بزرگراه و تا آخر گاز بدین تا جایی که میتونین
بعد دوباره بیارین دور مدرسه و مورچه ای برونین برای ده دقیقه
واقعا به کنترل استرس کمک میکنه من امتحان کردم

داستان چهارم:
والا یه دوستی به ما گفت که این وبلاگ ما فیلتر شده، من نمیدونم شده یا نه
ولی از دوستی که مسئول فیلتر هست خواهش میکنم اینجا رو فیلتر نکنه
چون من فقط اینجا نوشته های ساده غیر سیاسی مینویسم
و هیچ نوشته ای که سیاسی باشد در این وبلاگ وجود نداره
و از طرفی هم این وسیله ای هست که من با خانواده ام حرف میزنم
و خواهش میکنم اینجا رو فیلتر نکنید
ممنونم

داستان پنجم:
نمیدونم شما دیلبرت رو میشناسین یا نه
دیلبرت (که عکسش رو من اون کنار هم گذاشتم) یه مهندسه که یه سگ ریسشه (به نام داگ برت) و یه رئیس دیگه هم داره
با یه همکار مرد و یه همکار زن
من خیلی خوشم میاد ازش
اینجا میتونید یک تکه از کارتونشو ببینید

استفن ولفرام و یک شعر عاشقانه

2007-02-19T02:33:00.000-08:00

اول:
مرتضای ما یک شعر ترجمه کرده گفته دوست داره اینجا منتشر بشه
این هم ترجمه

"فرشته ای دیدم، آری فرشته ای دیدم
و یقین داشتم که لبخندی زد، آنروز که از کنارم می گذشت

تو زیبایی، آری تو زیبایی
لبنخند تو را در پریشانی دیدم،
هر چند نمیدانم چه کنم
میدانم تو را نخواهم داشت

آری او چشمانم را خیره کرد، همانطور که از من میگذشت
و بیشک سرخوشی را در چهره ام میخواند
هر چند هر دو میدانستیم هیچ گاه به هم نخواهیم رسید
او تنها آن لحظه
خواهم ماند
تا ابد

آری تو زیبایی، تو حقیقتا زیبایی
و من مانده ام مستاصل
که چه کنم
چون میدانم که هرگز با تو نخواهم بود

باید جایی پری کوچکی باشد، که از تصور بودن من و تو لبخند میزند
اما من حقیقت را میدانم
من هرگز تو را نخواهم داشت"

در حقیقت شعر با اندکی دستکاری متعلق است به جیمز بلانت (اینجا ویدیو اش را میتوانید ببینید)
این مرتضای ما هم رمانتیک شده در این بلبشو!!!

دوم
بی بی سی یک نظر سنجی کرده از ده اختراعی که زندگی بشر را به سیاهی کشیده
در میان جوابهای مردم جدا از اسلحه و سیگار و بمب اتم
مذهب هم آمده
برای من جالب بود که مردم مذهب را "اختراع" حساب کرده اند

سوم
حالا که این نوشته رومانتیک شد دیگه
این ویدیوی جالب را هم اگر توانستید ببینید
یک گربه است به نام نورا
که با پیانو بازی میکند
و گاهی پیانو میزند
گویی عاشق شده، عاشق گربه همسایه، اسمش هم گویا عباس است!!!

چهارم:
این آهنگ جیمز بلانت را هم بشنوید قشنگ است

پنجم:
کتاب استفن ولفرام را خوانده اید؟، اگر مثل من حال خواندن هزار صفحه کتاب را در باب ریاضیات ندارید میتوانید ویدیو اش را در اینجا ببینید
(استقن ولفرام کسی است که در بیست سالگی دکترا گرفت و الان شرکت متمتلکا را میچرخاند و پول پارو میکند)

دالاس

2007-02-18T10:09:00.000-08:00

ما از دالاس برگشتیم

پینوشت:
آقا من دیگه گه بخورم با دوستای ایرانیم مسافرت برم
برنامه دالاس عوض دیدن دالاس تبدیل شد به برنامه ایرانی
رستوران ایرانی و چای و قلیون و فروشگاه ایرانی و ...
یه مشکل دیگه هم اینه که اینا از بس توی این شهر خودمون دختر ایرانی نمیبینن
تا میریم رستوران ایرانی میافتن دنبال پیش خدمتش!!!
البته من مشکلی با اینکه آدم یه دختر خوب تپل پیدا کنه و بیافته دنبالش ندارم
ولی دیگه آخه خدایی توی رستوران یکم آدم قراره رعایت کنه
حالا خیال نکنید اینا بچه های بدی اند ها، یعنی PhD دارند جفتشون
بچه های خوبی اند، فقط مثل هممون یکم از نظر جنسی حساس شده اند دیگه!!!

پینوشت دوم:
میدونید که کندی هم در دالاس کشته شد در سال 63

ایده داغ داغ

2007-02-15T09:48:00.001-08:00

برای اونایی که یه ایده دارن که نمیدونن چیکارش کنن
برای اونایی که آرزو دارن یه شرکتی یه روز بفهمه ایده شون چقدر مهمه و اون رو به کار بگیره
برای اونایی که آرزوشون اینه که بتونن یه شرکت کوچیک بزنن یه روز و دنیا رو تکون بدن
و برای اونایی که آمریکایی نیستن تا بتونن ایده هاشون رو محقق کنن!!!

پینوشت:
این پسره یه سایت زده به این نام که "آیا این گوگل الدنگ اصلا صدای من رو میشنوه!!!"
و داره توش ویدوی میزاره
از ایده ای که داره
به این امید که یه نفر توی گوگل ایده اش رو بشنوه با دیدن این سایت
حتی نوشته که امروز ساعت 2 با یکی داخل گوگل قرار داره که ایده اش رو ارائه کنه
یعنی جریان از این قراره که پاشده از آیداهو رفته کالیفرنیا اینقدر پشت در گوگل نشسته تا یه نفر اومده گفته که چه مرگته

این سایت رو دنبال کنید شاید ایده های خودتون رو توش ببینید و آرزوهای مرده تون باز زنده بشن

عکس زیر هم عکس پسر عمه ماست که در نروژ بازیگر شده، تو همه ماها این یکی یه دوزار در آورد!

ولنتاین!!!

2007-02-14T22:48:00.000-08:00

داستان سوم:
بابام زنگ زده میگه
حواست باشه ما از دو چیز مشکل داریم، اول پایین تنه! دوم بالاتنه!

MIT

2007-02-13T23:44:00.000-08:00

نمیدانم یادتان هست یا نه؟ یک دوست ایرانی داشتم که با هم میرفتیم تنیس و من او را به خاک مینشاندم
خبر اینکه
قبول شده MIT برای دکترا
دم اش گرم

پینوشت:
بعد من هنوز دارم روی اینترنت مزخرف مینویسم

پینوشت دوم:
من برم یکم فکر کنم که با این زندگیم میخوام چه گهی بخورم

پینوشت سوم:
مردم از MIT براشون پذبرش میاد بعدن یه بابایی برای ما ایمیل فرستاده که ولنتاینت مبارک
من کی از این سرگیجه میخوام آزاد بشم نمیدونم

پینوشت چهارم:
این ویدویو احمدی نژاد را دیده اید، رفته توی مسجد گفته که یک دختر دبیرستانی توی آشپزخونه خونه اش انرژی هسته ای کشف کرده
به قول ناصرالدین شاه ما که بیسمارک نداشتیم
همه چیزمان باید به همه چیزمان بیاید
رئیس جمهورمان که آن باشد من هم باید همینی باشم که هستم

عروسی ایرانی-آمریکایی

2007-02-10T23:40:00.000-08:00

دوست ایرانیمان یک دختر آمریکایی گرفته
دختر خوبی است، این رفیق ما هم پسر خیلی نازنینی است
عروسی را یکبار مدل آمریکایی گرفته بوده اند
حالا ما را دعوت کرده اند منزل یک دوست مشترک دیگر تا یک جشن کوچک هم از سمت ایرانی قضیه بگیرند
دختر های ایرانی با ابروهای مشکی ولی موی بلوند!!! با پوستی که مصنوعی آفتاب گرفته
دور عروس میرقصند و رقص چاقو میکنند
عروس بنده خدا هم کاملا مشخصه که با این خل بازی دختر ها هراسان شده و چسبیده به داماد

باز این رفیق روشن فکرما در مجلس به ما بند کرده که چرا به کسی که هر دو هفته یکبار دوست پسر عوض میکند میگویی "جنده" و میگوید جنده تعریف دارد و باید پولی در کار باشد
و من باز آن تعریف معروف دکتر شریعتی را برایش میگویم که "فاحشه کسی است که از هوس اش بیش از عقل اش استفاده کند، چه مرد باشد و چه زن"

با همخانه ام اردلان شریک شدیم یک شراب خریدیم، یعنی من رفتم می فروشی و یک مرلو Red Diamond خریدم به سیزده دلار، حالا تا دو سال و با تهدید به قتل مرتضی (ماهی مشترکمان) مگر آنکه بتوانم پولم را ازش بگیرم

مادرم بعضی موقع ها میگه نری زن خارجی بگیری ها، امشب هر چه این عروس هراسان رامیدیدم یاد حرف والده میافتادم

پینوشت:
ویدیوی "دختر" همه تقدیم به همه کسانی که مثل جد عزیزم از دختر خوششان میاید، این سندی را من میپرستم، اگر مولانا نبود بیشک من اندیشه های سندی را میپرستیدم

موسیقی و روزمره

2007-02-10T12:52:00.000-08:00

1- اتاقم را که بعد از مسافرت به قول همخانه ام شبیه خانه های ایتام شده بود تمیز کردم و کف اش را جارو زدم
ملافه ام را هم شستم
تختم بوی اوایل ازدواجمان را گرفته باز!!!

2- من هنوز نا امید نشده ام

3- پری Perry رفته ممفیس شرکت باز کرده
میگم خوب منم استخدام کن
میگه کجایی من پول ندارم خودمو استخدام کنم!!!

4- کلی گاوه رو یادتونه؟ (Kelly the Gaav) همون که میجر بود توی ارتش (فکر کنم بشه سرگرد)
یدونه کتاباش دست من مونده بود
بهش ایمیل زدم که آدرستو بفرست برای من کتابتو پست کنم
جواب داده؟ نیوجرسی
آقا من حسادتی کردم!!!
(تذکر مهم: نیوجرسی چسبیده به نیویورک)
آخه یکی نیست بهش بگه تو بیا گاوتو بچرون کجا رفتی آخه؟

5- رفته ام Sam's Club یک بسته پاستیل خرسی خریده ام
فکر کنم دو کیلویی هست
به دو دلار
من در بهشتم این روزها

6- تونی باتری اش خالی میشد
رفتم دیدم باتری 140 دلار است و من نداشتم که برایش بخرم
شیشه اش هم خراب بود و موتور برقی اش کار نمیکرد
اینروزها هر دو مشکل برطرف شده
هر چند شیشه اش هنوز درست نسیت
اما دیگر باز نمیماند و سوز نمیاید وسط کابین!
اولاد خوب موهبت بزرگیه !!!

7- این کارتون و موسیقی را شنیده اید، موسیقی اش رنگ عشق دارد!

8- به لطف خواهر نازلی سیبیل طلا، گنده لات عالم وبلاگستان فارسی ما این فیلم دفاعیات گلسرخی را هم دیدیم، یادم است توی اینترنت قبلا میفروختندش، حالا جمهوری اسلامی پخشش کرده!!!
(این سیبیل طلا هر چند خیلی لات است ولی گاهی چیزهای خیلی جالبی میگذارد در وبلاگش)

9- آقا این رادیو فردا روی اعصاب شما هم راه میرود وقتی که خبر پخش میکند؟ اینا اینقدر غلط قولوت (؟) حرف میزنند که آدم گاهی خیال میکند نکند تریبون نماز جمعه است
صبح میگفت دولت کانادا 18 نفر رو دستگیر کرده میانگین سنشون بین 18 تا 25 سال بوده!!! آخه این یعنی چی من نمیفهمم
من یاد اون حرف رفیقمون افتادم که گفته بود منشور اسلام سه ضلع دارد! ایمان و تقوا!!!

10- همین دیگه، التماس دعا

فال

2007-02-08T18:12:00.000-08:00

دلا چو غنچه شکایت زکار بسته مکن که باد صبح نسیم گره گشا آورد

این تکه وسط فال حافظ بود، من کلی جالب بود برایم وسط این اوضاع قاراش میش، باید یه فکری به حال زندگیم بکنم اینطوری نمیشه

پینوشت:
کم کم دارم دیوانه میشم وخرافاتی، دیروز داشتم میگفتم اگر کار خوب پیدا کنم حقوق ماه اولم رو میفرستم برای مادرم بده به این خانومهایی که اطرافش احتیاج دارن،

پینوشت دوم:
احتمالا خونمون پر سبزی خشک بشه بعدش!!! (دبدین که به بعضی ها که کمکی میکنی برای اینکه عزتشون دست نخوره میگی یه چیزی برات درست کنن، این مادر ما یادش بخیر عاشق سبزی خشک بود!!!) ما همیشه خونمون تا خرخره توش سبزی خشک بود (اونم اغلب توی قوطی شیر خشک) ها ها آخر شبی ما هم نوستالوژی گرفته ایم ها،

پینوشت سوم:
همچنان اوضاع ریدمان است، اگر این مشکلات حل بشه باز هم میام و از لذات دنیوی براتون مینویسم

حالت چطوره؟...

2007-02-06T20:25:00.000-08:00

خسته ام،
احساس میکنم به اندازه کافی تلاش نمیکنم ولی دیگه نمیدونم که باید چیکار کنم
کمی هم نگران آینده دارم میشم
نمیدونم
یک جای کار حتمن درست نیست ولی نمیدونم کجا
شاید به اندازه کافی تلاش نمیکنم
ولی کاش میدونستم باید چکار کنم

برای خدایان...

2007-02-05T14:45:00.000-08:00

شما وقتی میخواهید مغزتان را گرم کنید که کمی فکر کند چه میکنید؟

من این رو از خیلی ها پرسیده ام، بعضی پازل حل میکنند، بعضی بازی فکری میکنند با کامپیوتر

پینوشت:
اگر از من بپرسند اگر خدا در بارگاهش اینترنت داشته باشد احتمالا کدام سایت را میخواند، بی شک میگویم Ted
من مرده این سایتم، دیوانه میکند مرا
تد در حقیقت یک کنفرانس سالانه است که در ان محقق ها میایند و درباره کارشان حرف میزنند ولی نه با زبان خیلی فنی بلکه خیلی عامیانه و مفرح
از ال گور و آنتونی رابینز و برت روتن (همانی که برای انوشه انصاری فضاپیما ساخته) در این کنفرانس سخنرانی میکنند تا یک دختر 11 ساله که موسیقیدان شده هر کدام هم تنها 18 دقیقه فرصت دارند تا ملت را به وجد بیاورند و دیوانه کنند، و جالب اینجاست که همه بیشک موفقند
برگزار کننده های تد آنقدر سخاوتنمد هستند که بسیاری از سخنرانیها را آرام آرام روی اینترنت بگذارند و من و شما را هم در این عیش سهیم کنند
اگر روزی خواستید مرا رسما مجنون کنید برایم بلیط تد را بخرید (بلیطش نزدیک پنج هزار دلار است و سال 2007 اش با اینکه یک ماه از سال نگذشته همه فروش رفته)

بگذریم،
تک تک ویدوهای تد دیدنی است چه به فضا علاقه مند باشید چه به اقتصاد، چه به حقوق زنان و چه به خود زنان!!!، حتما چیزی خواهید یافت که شما را به وجد بیاورد

من گفتم تد را اینجا معرفی کنم تا جوانهای بیشتری معنای لذت را بچشند (سکس هم البته خوب است، اما تد چیز دیگریست)

اگر کمی پا به سن گذاشته ترید و مسایل عمیقتر را میپرستید Gel برای شما بهتر و لذت بیشتری بهتان میدهد
Gel هم یک کنفرانس خیلی مستهجن و خوب است که متخصصان مختلف از لذاتشان در آن حرف میزنند

آره اگر خدا رو جایی بشه دید حتما توی این دوتا سایته

برای تکمیل مرگ هم معرفی تد را در سی بی اس ببینید و بمیرید از این شوق

ایندیاناپولیس ... گزارش سفر

2007-02-03T22:01:00.000-08:00

این گزارش سفر من است به ایندیانا پولیس
هر چند نتایج سفر خیلی مثبت نیست اما خوب است که اینجا داستانش نوشته شود که هم شما و خانواده ام بدانید من چه کرده ام و هم خودم

پینوشت:
پنجشنبه نیم ساعت زودتر از کلاس میایم بیرون، ساعت یک ربع به چهار، همه وسایلم را گذاشته ام داخل تونی که آماده باشد (تونی ماشینم است که یک ایسوزوی رودیو مدل 97 است که پنجره سمت راستش خراب شده ولی خوب و سر به راه است)، چمدان و کت و شلوار را که گذاشته ام داخل کاور که توی هواپیما دستم بگیرم

چهار و ربع میرسم فرودگاه
توی راه با خودم فکر میکنم که من چقدر این تونی را دوست دارم، درسته که همیشه میگه که بذارمش کلاس کاراته و من پولم نمیرسه ولی خیلی دوستش دارم، و هیچ وقت فکر نمیکردم یه روزی ماشینی مثل تونی داشته باشم

هواپیما یک هواپیمای کوچک جت است، در هر ردیف فقط سه تا صندلی دارد، دو تا سمت راست و یکی چپ، مال من همان صندلی تکی سمت چپ است

توی راه مدارکی را که پرینت کرده ام سعی میکنم حفظ کنم، اسم مدیر عامل و معاون و سر طراح و مدیر مهندسی و اینا، به اضافه اعداد مربوط به فروش و سود سال گذشته، به اضافه آرمانها و اهداف شرکت، اینجایش مرا یاد آرمانهای کاندیدهای مجلس شورای اسلامی میاندازد، اخلاقمداری، تساوی در محل کار، کیفیت و از این مزخرفات،

یک جزوه کامل برایم فرستاده اند در باب Sexual Harassment آنرا هم ورق میزنم، این جزوه ها همه جا یک شکلند،
خلاصه اش این است که اگر در محیط کار به کسی تجاوز کنید بهتان تجاوز میکنیم یادتان نرود

فرودگاه شیکاگو را هیچوقت خوشم نیامده، هر چند دیدن شهرش کم کم دارد به آرزو تبدیل میشود برایم، چهار بار از شیکاگو رد شده ام اما یک بار هم ندیده ام شهر را، هواپیما که نزدیک شهر میشود تازه میفهمی چقدر گنده است این شهر، اما اوهر (فرودگاهش) گه ترین فرودگاهی است که به عمرم دیده ام، اولا که شبیه شنبه بازار است داخلش ثانیا احمقانه ترین و بی تربیت ترین Security را دارد، من تابحال نشده بروم اوهر (در این چهار دفعه) و وضیعت امنیت روی نارنجی نباشد (و این یعنی اگر شما ایرانی باشید تا فیها خالدونتان را میگردند)

بگذریم
از شیکاگو تا ایندیانا پولیس 45 دقیقه هوایی راه هست و سه چهار ساعت زمینی
ساعت 1 میرسم آنجا
و یک ماشین داج کرایه میکنم و یک ساعت میرانم تا برسم به هتل

با اون ماشینه که رانندگی میکردم دلم برای تونی گرفت
تونی خیلی قدیمی تر و ارزانتر و ساده تر از این است، اما دوست داشتنی تر است و خودمانی تر

اتاق هتل قشنگ و راحت است، ساعت سه میخوابم و شش و نیم پا میشم

دوش میگیرم و ریشم را میزنم و لباس میپوشم

اخیرا فهمیده ام که بهترین گره کراوات برای کار گره شلبی است، (هر چند تنها گره ای است که کراوات را پشت و رو میگذارید و گره میزنید) اما خیلی متقارن می ایستد و یادتان نرود که وسطش را دیمپل بدهید تا درست بایستد و عین الله باقرزاده ای نایستد (آن کنار عکس نحوه دیمپل دادن به کراوات است)

یک سری سوال مزخرف مینویسم روی کاغذ که ا ز اینها بپرسم

هتلش اینترنت دارد ایمیلم را چک میکنم، استادم ایمیل زده که کجایی کارت دارم، توی دلم میگم گور باباش، کامپیوتر رو میبندم و میذارم توی کیفم

راننده میاد

میریم کارخانه

من دهنم باز میماند از این تکنولوژی،

میرویم بخش مهندسی اش

باز من کف میکنم

میرویم ناهار
یک سیاهپوستی تا میبیند منم سیاهم میاید مینشیند کنارم
حسابدار شرکت است
کمی حرف میزنیم
آخر که میرود میگوید
من و تو یک چیز مشترک داریم، هر دو از یک چیز نگرانیم آنهم دولتنمان است

میروم مینشینم
اولین کسی که با من مصاحبه میکند
یک مهندس پیر است
همسن پدر بزرگم است شاید هم پیرتر
میگوید رئیس تیم هند است
سی و پنچ سال است در این شرکت است
از مکانیکی شروع کرده
و الان دفتر هند را میچرخاند
آمریکایی است
من از آمریکایی ها خوشم میاید انسانهای خوبی اند
ازم میپرسد ما برای هند و چین و برزیل هم استخدام میکنیم
میگویم برای اروپا چی
جوابش اینست: نه
میگوید اگر چهار ماه قرار باشد بروی هند یا چین چطور؟
میگم مشکلی ندارم
میگه خانواده؟
میگم من تنهام
میگه خوبه

دومی یک مهندس میانسال انگلیسی است
با همان لهجه تخمی انگلیسی و رفتار حرامزاده ای خاص انگلیسی ها
بر خلاف اولی خیلی جاکش است (ببخشید ولی واقعا بود)
مرا یاد معلمهای پیر رمانهای چارلز دیکنز میاندازد
سوال که میکند، با آن چشمهای آبی مرده نگاهت میکند
بی آنکه پلک بزند
با خودت فکر میکنی رنگ چشمهایش به چه شباهت دارد؟ ان دماغ؟
توی چشمهایش دقیقا میخوانی که دارد بهت میگوید
اگه بخوای کلک بزنی دهنت رو سرویس میکنم
تو هم که زندگی ات بر اساس کلک بنا شده
اول نگاهت را میدزدی
بعد با خودت میگویی اینطوری که نمیشود
سعی میکنی نگاهش کنی همان مدل خودش
تیز توی چشمهایش
با خودت میگی
یا من نگاهم را میدزدم و تا آخر عمر مثل موش با تحقیر زندگی میکنم و هر روز یادم میاید که یک روز به یک اینگلیسی روسپی زاده دروغهای روزمره ام را نگفته ام یا تو نگاهت را میدزدی و من باز اجازه پیدا میکنم دروغهای روزانه ام را به خوردت دهم

دعا میکنی کاش حرفی را که میخواهی با چشمانت بزنی را بگیرد
سعی میکنی با نگاهت بهش بفهمانی که:
خیال کردی چون یه عمری ملت ما رو چاپیدین میتونی منو هم از چاخان کردن منصرف کنی، با اون لهجه مسخره، فکر کردی چون هر چه جاسوس توی مملکت ما داشتین کردین نماینده مجلس میتونی نذاری من امروز از پدر سوختگی ذاتیم استفاده کنم، تو همون بهتر بری تو استرالیا کانگرو بخوری، کون گشاد زبون نفهم

نمیدونم پیامم رو گرفت یا نه ولی بعد از او شروع کرد کمی با احترام و لبخند حرف زدن
گفت 17 ساله مهندس این شرکته و از انگلیس آوردنش آمریکا چون مهندس خوبی بوده و الان بزرگترین گروه شرکت زیر دست اونه 47 سالشه و سعی میکنه که از کارش لذت ببره

بگذریم

آخرین نفر یک دختری بود از بخش منابع انسانی شرکت، اومد یه سری حرف زد در مورد شرکت و اینکه چقدر شرکتشون نازبلاست
کامپیوترش رو هم آورد و یک سری اسلاید از گذشته شرکت بهم نشون داد
از شورت اولین مدیر شرکت که در موزه شون نگه داری میکنن تا شورت آخرین مدیر شرکت که هنوز پاشه!
من داشتم فکر میکردم این دختره چرا اینقدر گنده است
حتی با اینکه مدل لباسش دقیقا همون مدلی بود که من همیشه فکر میکنم سکسیه، سیاه و قرمز، جوراب شلواری سیاه و چکمه سیاه و دامن سیاه و بلوز قرمز
با اون وزنش بیشتر شبیه یه فیل قرمز شده بود تا یه دختر سکسی
داشتم با خودم میگفتم که
شرکتی که دختر به این چاقی رو بکنه مسئول منابع انسانی نباید شرکت خوبی باشه

(توجه دارید که من داشتم خودم رو دلداری میدادم که اگه اینا جوابم کردن از قبل آماده باشم و با خودم بگم بهر صورت شرکت خوبی نبود)

مصاحبه ها تمام شد و راننده آورد مرا هتل

من همون داج ناز گلی را که کرایه کرده بودم برداشتم و وسایلم رو توش ریختم و برگشتم

توی راه از داخل ایندیاناپولیس رانندگی کردم که یکم شهر را ببینم
شهر سبز و خوبی است، معماری اش طعم خودش را دارد، زیباست به نسبت
هواپیما تاخیر داشت خیلی و خیلی اذیت شدم، بعضی ها بچه همراهشان بود دلم برای بچه ها سوخت

ساعت 11 رسیدم فرودگاه شهر خودمان
تونی را برداشتم و آمدم، دوازده هم خانه بودم

الانم که دارم این رو مینویسم
با دوستم توی کالیفرنیا حرف زدم
میگفت داره میره بویینگ به ملت درس میده
میگفت نرو ایندیانا بیا کالیفرنیا
منم گفتم باشه میام!!!

اینها اگر مرا رد کنند زیاد مهم نیست
من هنوز امید دارم

امید به عشق، به زندگی، به شرکتهای بدون فیل قرمز، و به لباس سکسی قرمز و سیاه

ایندیاناپولیس

2007-02-02T23:52:00.000-08:00

رهبر ما اریک کارتمن میگه:
آمریکا یه ده بزرگه که از یک طرف به نیویورک وصل شده

پینوشت:
من برگشتم از مسافرت
جزییات اش را فردا مینویسم بااجازه

دلتان برای چه تنگ میشود؟...

2007-01-28T19:49:00.000-08:00

امشب بعد از مدتها دلم برای خیلی چیزها تنگ شد

بهمن یک فیلم از من و خودش توی فیلمهاش پیدا کرده بود
گذاشته روی اینترنت که من ببینم
من و بهمن چند سال با هم همخانه و دوست بودیم
تعداد کمی فیلم از زندگیمان موجود است که همه به نوعی کمدی اند و مایه آبروریزی، تعدادی را من نگه داشته ام که اگر روزی وکیلی وزیری چیزی شد یک گرو کشی اساسی بکنم و یک حق السکوت اساسی بگیرم

توی فیلم کامپیوتر من هست (اسمش بود مینولتا و الان دست خواهرم هست، کلی در زمان خودش پیشرفته بود یادش بخیر)
کامپیوتر بهمن هست با اون پرینتر سوزنی پر صدایش که خدا میداند چند تا از همسایه ها به خاطر سر و صدای نصف شب اش به جد و آباد من و بهمن فوحش داده اند تا حالا
آن موزیک مزخرف بریتنی اسپیرز هست که نصف شب گوش میدادیم (حدود پنج صبح)، کلی یاد گذشته خودم افتادم، یک جای فیلم ولو شده ام وسط خانه و دارم مجله میخوانم، یک جا هم کف زمین دارم با خط کش ور میروم به یک ورقه، اتاق بهمن هم طبق معمول منفجر شده، منم هال را به گند کشیده ام مثل همیشه

دلم برای آنروزها تنگ شد، برای همخانه ام، برای خانه مان، همان مینولتا کامپیوترم، و حتی برای خودم

تا حالا دلتان برای خودتان تنگ شده؟ من امشب آنطور شدم

ویدیو و منزل

2007-01-26T01:11:00.000-08:00

خوب یک عدد از ویدیو ها آماده شده، این رقص بچه های سیاهه توی مترو نزدیک هارلم

من از همینجا به تمام استودیوهای فیلمسازی آمادگی خودم رو برای همکاری اعلام میکنم (فیلمبرداری از مجالس هم پذیرفته میشود)

(برخی توضیحات رو پاک کردم یادم اومد بابامم اینجا رو میخونه و حال و حوصله نصیحت و قصه زال و رودابه ندارم فعلا)

نیویورک...

2007-01-20T23:24:00.000-08:00

کاپیتان کید، دزد دریایی معروف
قبل از مرگش گفت
توی این خاک گنجی رو دفن کرده ام
هر کس پیدایش کرد
مال خودش

مردمان زیادی برای پیدا کردن گنجینه کاپیتان کید به این سرزمین اومدن

در حقیقت اون گنج نیویورک بود!!!

پینوشت:

رویاهاتو محکم بچسب
واسه این که اگه رویاها بمیرن
زند‌گی عین مرغ شکسته بالی میشه
که دیگه مگه پروازو تو خواب ببینه.

-لنگستون هیوز

1- تمام شد، همه رویاها و خوابها و آرزوها تمام شد
توی هواپیما داشتم به این فکر میکردم که من ممکنه دیگه هیچوقت نیویورک رو دوباره نبینم
اما همه خاطره هام رو دارم، و سفری که بینهایت ازش لذت بردم
و سعی کردم که این چند روزه شما رو هم با خودم همراه کنم

2- تا همین یک هفته پیش، برنامه ام مشخص بود، میدانستم چه میخواهم بکنم
دیگر نمیدانم
این سفر همه دیدم را عوض کرد
برنامه های سابق ام بی معنا شده اند
اینروزها

3- من هنوز از نیویورک داستان دارم
فیلم ها را هم مرتب میکنم و آرام آرام اینجا میگذارم
هر چند فیلم نگرفته ام، گلاب به روتون ر...ده ام با این طرز فیلم گرفتن
آنقدر از سرما دستم لرزیده که رقص هیپ هاپ سیاههای هارلم در فیلم تبدیل شده به بندری!!!

4- من از نوجوانی در آرزوی دیدن نیویورک بوده ام
تا چند روز پیش میگفتم خوب به این آرزو هم با همین پنجاه دلار پول قرضی از پدر میرسم
تا هفته پیش یکی دو آرزو داشتم
اما امروز هزار تا

5- اتاقم اینجا سه برابر اتاقی است که در نیویورک اجاره کرده بودم
و حمامم در مقایسه با حمام آنجا شبیه اقیانوس است
شاید اینجا زندگی اسانتر است
شاید

6- از دیروز دارم فکر میکنم ببینم چطور میتوانم مخ این دختر فرنگیه رو بزنم که مرا بگیرد (شانس آوردم اینا مهریه ندارند، والا من همه پولامو خوردم این چند روزه)
والا از خدا که پنهان نیست از شما چه پنهان من خلاقیتهای عجیبی در گول زدن این دختر دارم از خودم نشان میدهم
شعرهای گوگوش و شاملو را با هم قاطی میکنم بعد با مترجم آنلاین انگلیسی به هلندی تبدیلش میکنم به هلندی
دلم برای دختر بینوا میسوزد
هنوز نمیداند من دنبال پاسپورتشم
دلش خوش است که کمی فارسی من را میفهمد و بلد شده "زیبا" شود
(تو پرانتز بگم که احتمالا دیگه نمیفهمه معنی "دم پمبه" چیه)
ولی به هر صورت این سیستم ظاهرا داره جواب میده و هنوز متوجه امیال کثیف من نشده
من اگه این رو بگیرم و یکم گازش بگیرم و بتونم یه ملیتی جز این ایرانی (که الان هستم) رو بگیرم خیلی سختیهام کمتر میشه

7- روز آخر با مهدیس عاشق پیشه قرار شد که برویم باغ وحش در حقیقت من میخواستم یک سری سوال درباره اینجا بپرسم و او هم لطف کرد گفت بریم باغ وحش و من هم گفتم 24 سال ایران را دیدم بس ام است اما خوب بازم بریم، هر چند به علت جلو افتادن پرواز من و قاطی شدن برنامه تاکسی ما به فرودگاه، باغ وحش تبدیل شد به رستوران ایرانی ولی خوب. حقیقتش رستوران ایرانی هم غذا نخوردیم، و نهایتا به بک قهوه استارباکس رضایت دادیم، ولی خوب من جا داره از اینجا ازش تشکر کنم که اومد

8- حالا که اینو گفتم بذارین یکم جزییات قضیه رو هم بگم، من رفته بودم قهوه بگیرم و با قهوه کیک هم گرفتم. که فرمودن رژیم دارن و توی وبلاگ انار قرار شده که رژیم بگیرن همه دخترا، من واقعا نمیفهمم این مردا چه هیزم تری به انار فروختن که میخواد ریشه به تیششون بزنه با این برنامه های رژیم و اینا، بعد هم هی میگن ما چرا تنهاییم، خوب عزیز من زن اگه تپل نباشه تنها میمونه، حالا اینقدر برین رژیم بگیرین تا همه بترشین و من عزا بگیرم که چطور شوهرتون بدم، من نمیدونم نمیشه درست یکم غذا بخورین که یه کم تپل شین همگی (بابا جان مردا زن لاغر مردنی دوست ندارن این هزار دفعه) این تلویزیونم همه استانداردها رو میریزه به هم، اخه کی میگه لاغر زیباست به این هنرپیشه ها نگاه نکنید اینا هزار جور عمل میکنن، تپل زیباست

9- برای افرادی که مثل من کمی فضول اند و به اطلاعات خصوصی افراد علاقه مندند، باید اشاره کنم که اطلاعات شخصی خانوم مهدیس (از قبیل اسم و فامیل، وضعیت تاهل، شغل، شغل پدر، سن، وزن! و سایر مسائل) توسط بنده گرد آوری شده به طور کامل و به فروش میرسد، فقط همینو بگم که نزدیک امپایر استیت همین که از دم یه جایی رد شدیم گفت اینجا دفتر بابامه !!! و من کلی خودم رو نگه داشتم که کف زمین پهن نشم، و سعی کردم به روی خودم نیارم. به هر صورت هرچی باشه ماهم بابامون یکی از ملاکین بزرگ اصفهانه و مادرمون بعد از شیرین عبادی بزرگترین وکیل زن ایرانه (من معمولا به این آمریکایی ها خونواده ام رو اینجا این مدلی معرفی میکنم کم کم خودم هم داره چاخان هام باورم میشه)
داشتم میگفتم اگر تمایل دارید این اطلاعات (حتی محل زندگی و تلفن) به فروش میرسد (محل زندگی اش را از اینجا فهمیدم که داشتم ازش میپرسیدم که ماهی چقدر هزینه آپارتمان میدهد اینجا و او داشت خانه خودش را مثال میزد)
همینطور باید اشاره کنم که درآمد حاصله از این قضیه به کمپین "یک ملیون امضا برای حفظ حقوق حقه مردان برای داشتن زن تپل "اهدا خواهد شد

بگذریم نمیخوام لطف مهدیس رو که توی اون سرما تاکسی گرفت اومد رو با بیمزه بازی از بین ببرم، من حتی جک اون یارو اصفهانیه که با بچه اش داشتن میرفتن سفر و بچه میگه بابا ما چرا مثی بقیه با کشتی سفر نیمیکونیم؟ و باباهه میگه "خفه شو شنادا بوکون" رو هم براش گفتم و کمی خندید

البته لازمه به برادرایی که ایمیل فرستادن اشاره کنم که طرف Available نیست (آقا ما آخر نفهمیدیم این حلقه رو توی دست راست میکنن با چپ)

10- خوب از بحث خاله زنکی اگه بخوایم بیایم بیرون، من توی هواپیما مجله دسامبر Aerospace America رو خوندم یک ماهی بود که کف کیفم بود ولی نگاهش نکرده بودم، اما واقعا خداست وقایع علم هوافضا رو در سال 2006 نوشته بعضی هاش واقعا حیرت آوره (یکم شبیه همون دفتر پای امپایر استیت میمونه)

10.5- تا یادم نرقته بگم که کتابی که من خریدم و خیلی کمکم کرد این بود، خیلی خوب کتابیه

11-و آخر استریپ کلاب نرفتم توی منهتن، خیلی هم سعی کردم که خودم را راضی کنم نشد ولی مطمئنم که بعدا به خودم میگم من تا اونجا رفتم و نرفتم ببینم استریپ کلاب هاش چه شکلیه

12- اینجا
توی شهر ما
چیزی برای من نیست
تنها یک دختر تنهای هلندی هست
که تازه یاد گرفته چگونه زیبا شود
نیویورک را هیچوقت فراموش نمیکنم به هر صورت
و صد البته هارلم را

من ویدویو ها را مرتب میکنم و میذارم اینجا

نیویورک... شهر مردمان سیاه و تاکسی های زرد

2007-01-19T21:08:00.000-08:00

روزی که مردم
قلبم را
بدهید به پسری سیاه در هارلم
تا زیرباران، باز برقصد

نیویورک شهر ساختگی ایست در کل،
اینقدر از همه جای دنیا کپی برداری کرده اند که گاهی اصالتش از دست رفته
از همه جا چیزی پیدا میکنی ولی اصیل و اوریجینال نیست
اگر یک گارسن ایتالیایی بیاوری در رستورانت ایتالیایی اصل نمیشود
همانطور که فرهنگ چینی اش ساختگی است
همانطور که لهجه بریتانیایی بعضی مردمانش داد میزند که ساختگی است
باید ونیز را حس کنی تا بشود ایتالیایی
اما از همه اینها یک چیز در نیویورک اوریجینال است
آنهم هارلم است
هنوز میتوانی درد برده های مزراع نیشکر را در کوچه پس کوچه های خیسش ببینی

پینوشت:

خوب امشب آخرین شب من توی نیویورک بود و باید خودم رو خفه میکردم
انقدر جاهای مختلف رفتم که حتی اسمهاش رو الان به سختی یادم میاد

به ترتیب میگم

1- صبح پاشدم، رفتم سوار مترو شدم

2- رفتم تا ایستگاه زیر باغ مدیسن، ایستگاهش خیلی جالبه فکر کنم برای جاهای غیر از خود نیویورک هم قطار داره

3- داشتم میرفتم امپایر استیت ولی روی نقشه نگاه کردم (توی این کتابه هم البته نوشته بود) دیدم هم پارک مدیسن (فرق داره با باغش؛ باغش مرکز خریده) و هم موزه سکس نزدیکه برای این گفتم که این دو تا رو اول برم

4- والا من رفتم موزه سکس ولی از من میشنوید اگر گذارتون به نیویورک افتاد پولتون رو برای این حروم نکنید، من منتظر بود که تاریخچه پورن رو ببینم ولی دریغ از یکم بحث علمی، من از اونجا که بیشتر در تاریخچه و تئوری سکس تخصص دارم خیل منتظر بودم که ببینم مسایل جدید از کی وارد این مبحث شده، مثلا گاز
گرفتن کی اومد داخل این بحث، بخصوص گاز گرفتن از باسن، اما دریغ از یک جواب ناقابل، خیلی عکس گرفتم که اگه بذارم ممکنه اینجا فیلتر بشه و فقط یدونه میذارم که بهداشتیه، این بخشی از اولین فیلمه پورن کارتونیه (یه چیزی توی مایه های دختر لر خودمون) ولی خدایی هیچ حال نکردم طرف عوض اینکه به ظرافت پورن نگاه کنه یک بکن بکنی راه انداخته بود اونوسط که نگو (ببخشید از لحن این تکه، من عصبانی ام هنوز) من خدایی خیلی خوشحالم که پنجاه سال پیش نبودم در این دنیا، ظاهرا اون زمونا سکس همش کثافت کاری بوده

5- بعدش رفتم پارک اونجا رو هم دیدم، با یه ساختمون باریک که اولین آسانسور نیویورک توی اون نصب شده بوده (و هنوزم داره
کار میکنه)

6- ناهار خوردم، به علت کفگیر و ته دیگ و اینا نهار رو در یک بوفه چینی خوردم شد یازده دلار

7- امپایر استیت جالبه بالا که میبرنت از بس آسانسور این هشتاد و چند طبقه رو سریع میره گوش ات میگیره، انگار توی هواپیمایی، از اون بالا همه نیویورک رو میبینی ، خیلی لذت بخشه

8- از امپایر استیت سریع رفتم هارلم، توی هارلم آدم احساس خارجی بودن نمیکنه همه مثل خودت سیاهن، از رقص بچه های محله مون هم یه ویدیو گرفته ام وقتی رسیدم میذارم. یک سی دی هم از موسیقی سیاها برا بابام خریدم (البته ما نیویورکی ها بلوار مالکم ایکس رو هارلم حساب نمیکنیم و هارلم برای ما هنوز هم توی قلب کوچه پس کوچه های خیس شمال منهتنه ولی خوب) من همیشه دنبال ریشه ام بودم همه این بیست و چند سال، شاید من مال اینجام؛ مال این کوچه های خیس

9- از هارلم اومدم پایین رفتم موزه تاریخ طبیعی

10- من وقتی که موزه ای رو میبینم وقتی بچه هایی رو میبینم که از آلمان و فرانسه راحت میان آمریکا و میتونن از این موزه های بینظیر استفاده کنند دلم میگیره که چرا بچه های ما این امکان رو ندارن، ویزای آمریکا برای خیلی از ایرانیها دست نیافتنیه
گاهی که یادم میره و با خودم میگم شاید خاتمی و دار و دسته مزور اش اینهمه هم که من فکر میکنم بی شرافت و خائن نبوده اند شاید آخوند منشاء همه بدبختیهای ما نیست، اما این بچه ها را که اینجا میبینم باز نظرم عوض میشود، این حکومت تنها مملکتمان را به یک حسینیه بزرگ تبدیل نکرد، کاری کرد که مردم ما در هیچ کجای دنیا عزتی نداشته باشند این خیانت بود به همه

11- بگذریم، موزه تاریخ طبیعی باحال است من اگر خیلی در عجله نبودم شاید بیشتر لذت میبردم به هر صورت یک سری مجسمه از آفریقایی ها داشت و من باز درباره تئوری نحوه نمایش آلات تناسلی در آثار هنری تحقیق کردم

12- از موزه کمی آمدم پایین، و رفتم برج راکفلر رو دیدم مردم هم کف کرده از سرما داشتند اسکیت بازی میکردند توی حوض اش، آهان یک قهوه هم در برج راکفلر خریدم که نمیرم از سرما

13- رفتم فروشگاه ان بی سی، میخواستم یک تی شرت کنن اوبرایان بگیرم دیدم گرونه گفتم گور باباش

14- رفتم یک تور شبانه با اتوبوس هم رفتم، خیلی میارزید، 37 دلار دادم، به قول راهنمای تور نیویورک عین تاریخ آمریکاست ، میگفت دو تا نیویورک داریم و با دو اسم، یکی نیویورک روز است که بهش میگویند نیویورک اما دیگری نیویورک شب است که اسمش هست نیویورک!!!

15- شام را رفتم یک رستوران ژاپنی و آبجو ژاپنی هم خوردم به اسم آساهی یک آبجو خشک باحال بود، باید اشاره کنم که ماهی و آبلیمو اش بود 30 دلار (اما خدایی این بهترین غذای دریایی بود که تابحال خورده بودم) هر چند اسمش رو نمیدونم از بس عجیب بود

همین دیگه چیزی یادم نیست
جزییاتش رو وقتی که رسیدم مینویسم

نیویورک...جنوب منهتن

2007-01-18T21:14:00.000-08:00

امروز خیلی عکس گرفتم ولی بعدا منتشر میکنم چون خیلی طول میکشه تا آپلود بشه

1- ظهر رفتم یه رستوران به نسبت خوب، سوپ کاهو و زنجبیل خوردم (جینجر زنجبیله؟) با ماهی سلمن دودی و زیتون، همین یه ذره غذا شد 25 دلار، تازه اندازه منم نبود نیم ساعت بعدش رفتم باز یه همبرگر گرفتم خوردم تا سیر بشم (مادرم همیشه از این گرسنگی من شاکی بود ولی همیشه هم اعتقاد داشت که من خیلی خوبم چون هر چی میذاشت جلوم من با لذت میخوردم)

2- با مترو رفتم بروکلین، خیلی داخل نرفتم همین کنار پل رو یکم نگاه کردم

3- از بروکلین اومدم به سمت منهتن از روی پل بروکلین، از روی پل که میای واقعا لذت بخشه، روی پل اسم سرمهندسش رو نوشته اند، شماره نظام مهندسی اش رو هم داره کلی خندیدم من هنوز دو سال دیگه دارم تا بتونم حتی برای امتحانش اسم بنویسم

4- از روی پل که رد میشی و میای به سمت منهتن میری توی حال و هوای نیویورک دهه سی و خاطرات جوونی!!، یاد ایتالیایی هایی میافتی که با آرزو میامدند و جنوب منهتن پیاده میشدند، یاد لئوناردو دیکاپریو میافتی توی گنگ های نیویورک و با خودت میگی کاش پدر بزرگت عوض شکار رفتن توی محدوده سی کیلومتری اصفهان و خوش گذرونی احمقانه، یه کار دیگه هم توی زندگیش کرده بود، یه کاری که بتونه آینده زندگی بچه هاش رو عوض کنه

5- من داشتم میرفتم به سمت جنوب شهر که یهو یادم اومد ما پسر خاله بابام رو هم داریم اینجا، همایون، فکر کنم یه سی سالی هست که نیویورکه، ما با این خونواده همایون اینا یه هفت بار وصلت کردیم هشت بار متارکه، شوخی نمیکنم خیلی اوضاع افتضاحه، نمیدونم عموم اینجا رو میخونه یا نه؟ میخونی دکتر؟ ببین اگه میخونی از این مادر بزرگ ما بپرس میتونه به همایون یه رویی بندازه من یه دو روز برم خونه اش ولو بشم یا نه، یادمه همین جنوب منهتن مرکز خرید داشت، یهو دیدی یه کاری هم تونست برای من پیدا کنه

6- جنوب منهتن تاریخ آمریکا رو توی خودش داره، جنگهای شمال و جنوب، تجارت آمریکا، جدایی از بریتانیا، مهاجرت هلندیها، راستی میدونستین اسم قبلی نیویورک نیوآمستردام بوده؟

7- مجسمه آزادی فقط شکوه داره، اگر هر آخوندی بیاد این رو ببینه ایمان میاره به انسانیت و درست میشه
من دیگه فهمیدم که این Audio Guide ها خیلی خوبه، یه هفت دلار بیشتر میدی بعد بهت یه دستگاهی میدن که همه تاریخ اون قسمتهایی رو که داری میبینی رو میگه مثل mp3 پلیر میمونه، همینطور خیلی از جاها هم میتونی به یه شماره زنگ بزنی و موبایلت میشه راهنمای تور میگه فلان خیابون رو برو تا برسی به فلان چیز بعد که میرسی همه تاریخشو میگه برات من که خیلی خوشم اومد و خیلی به دردم خورد

8- یه جایی توی همین دستگاهه میگه برو سمت مجسمه آزادی ولی بهش نگاه نکن، بعد تو هم مثلا سرت به یه کاری گرمه یا داری دست تو دماغت میکنی یا تمبونت داره از پات میوفته داری میکشیش بالا در همین حال میگه برگر د و از فلان زاویه به مجسمه نگاه کن، رسمن وا میری از اون همه عظمت و اون همه زیبایی

9- من نمیدونستم مجسمه آزادی رو سازه اش رو ایفل ساخته، همون کسی که برج ایفل رو ساخته (توی آیروداینامیک هم این ایفل خیلی کار کرده بخصوص توی درگ پولار) همینطور پولیتزر معروف، همون که جایزه پولیتزر به نامشه توی جمع کردن پول از مردم خیلی فعال بوده و همیشه ستایش میشه ازش در این باره

10- برای خواهرم یه مجسمه طلایی گرفتم اونجا تنها چیزی بود که قشنگ بود

11- برف میومد قندیل شدیم اونجا

12- بعد از مجسمه داشتم میرفتم که موزه یهودیها رو ببینم که بسته بود (پدر بزرگ پدری من کلیمی بوده برای همین من گاهی اوقات با همه عقب موندگیهای این دین برام مهمه که تاریخشو بدونم)

13- رفتم موزه سرخپوستها نمیتونم بگم خیلی عالی بود تقریبا خیلی کوچیکتر از موزه سرخپوستهایی بود که توی شهر خودمون داریم ولی بد نبود

14- توی موزه یه خانومی بود که سرخپوست بود، بهم گفت که من خیلی ناراحتم که جرج بوش داره توی خاور میانه جنگ میکنه، منم همیشه این سوال رو میپرسم که خوب بجاش چیکار کنیم؟، اونم جواب داد: باید به مسیح ایمان داشته باشیم و دعا کنیم!!!

15- یه پسره مکزیکی مسئول یه بخش موزه بود تا شنید که من ایرانیم گفت اندی رو میشناسی

16- از موزه سرخپوستها رفتم، بازار بورس نیویورک، من چند باری توی تهران رفته بودم بازار بورس ولی این خیلی جالب بود (از بیرون دیدم، داخل نمیشد رفت)

17- رفتم برج دونالد ترامپ رو هم دیدم، کف اش یه سری تی شرت گذاشته بودند روش سخنان قصار این بابا ترامپ رو نوشته بود، روی یکیش نوشته بود "You are Fired!" من چقدر از این مردک بدم میاد، بی شخصیت تر از این فقط خود این زنیکه رزی اودانل هست

18- راستی تا یادم نرفته اگه ماهواره دارین فردا حتمن من رو توی برنامه "صبح بخیر آمریکا" توی سی بی اس ببینید، از من دعوت کرده اند که توی یکی از اپیزودهای این برنامه نقش بازی کنم، توی همون اپیزودی که دوربین رو میگردونه داخل خیابون برادوی و مردم دست تکون میدن برای دوربین!!!

19- آره داشتم میگفتم کلیسای ترینیتی هم رفتم ولی زیاد حال نکردم البته

20- رفتم این محل برجهای دو قلو که این مادر به خطاها زدن داغونش کردن رو هم دیدم، بوی مرگ و غم میداد هنوز

21- رفتم Word Financial Center یه راست رفتم توی گرونترین مرکز لوازم بهداشتیش
و یه کرم خریدم، چون دستم توی برف خشک شده بود و زخم شده بود پشتش
بله من 2 دلار و سی سنت خرج کردم اون تو

22- یدونه کردیت کارت هام تا نصفه اش پر شده این چند روز از بس گرونه این شهر، بابام به عنوان یک پدر اصفهانی سکته میکنه وقتی بشنوه،
شوخی کردم خدایی من تا حالا از این مرد خسیس بازی ندیده ام

23- جنوب منهتن خیلی جالبه

24- کتابی که خریدم برای نیویورک واقعا به درد بخوره هم توی جیب کاپشن جا میشه (با اینکه کتاب بزرگیه نسبتا) هم اینکه از هر محله ای تاریخ اون محله رو هم داره، مثل دائره المعارفه بیشتر

25- من فکر کنم یه ده دلاری تا حالا پول مترو حروم کرده ام با اشتباه وارد شدن توی مترو، میرم دو دلار میسوزونم میرم تو بعد تازه میفهمم از در اونطرفی باید میرفتم توی یه خط دیگه بعد بر میگردم دو دلار دیگه میدم که بتونم برگردم اونور

26- آخر شب رفتم اینجا یه بار باحال پیدا کردم اونم شد 28 دلار، امیدوارم بابام دبه در نیاره و این خرجها رو بده و گرنه من باید برگردم ایران، کل پس انداز این همه مدت ام رو خورده ام (اونهمه کار کردم تابستون همه خورده شد)

27- من قبلا گفته بودم که از آبجو بلژیکی بیش از آلمانی خوشم میاد امروز رفتم این بار سر خیابون ششم (تقاطع ششم و چهارم غربی) طرف این آبجو رو پیشنهاد کرد، واقعا چیز خوبی بود

28- من از تنها بار رفتن خوشم نمیاد زیاد، آدم خیلی احساس تنهایی میکنه بخصوص وقتی کمی هم الکل تاثیر میکنه روی احساسات آدم و آدم رو دپرس میکنه، ولی اگه سرحال باشی زیاد بد نیست خوش میگذره

29-فردا میخوام برم محله خودمون، محله من و لنگستون هیوز، دارم میرم هارلم، محله سیاه، همچون اعماق آفریقای خودم (از همه کارای شاملو من تنها از این ترجمه اش خوشم میاد، از ایران نیاوردم سی دی اش رو ولی واقعا خوشم میاد ازش)

30- یکی از علاقه مندیهای اخیر من سیر تحول نمایش آلات تناسلی زن و مرد در مجسمه های اقوام مختلفه، من امروز کشف کردم که سرخپوستهای آمریکا به هیچ عنوان آلات تناسلی رو در مجسمه هاشون نشون نمیدن ولی سرخپوستهای مکزیک چرا (سرخپوستاشونم مثل خودشون لاتن)

نیویورک به روایت تصویر (و آغاز فمینیزم و پرسش بینگهام)

2007-01-17T18:58:00.000-08:00

آمریکایی های خوب
وقتی که میمیرند
به پاریس میروند

-توماس اپل تون

پینوشت:

امروز ساعت دوازده و نیم راه افتادم، رفتم سنترال پارک و همینطور موزه متروپولیتن، بعد هم رفتم خیابان پنجم و رسمن ایمان آوردم به این شهر، رفتم فروشگاه اپل و مرکز خرید تایم وارنر، رفتم بردرز یه کتاب نیویورک هم خریدم که دیگه هی هر رستورانی رو که دیدم راه نیافتم برم توش

من دارم به این نتیجه میرسم که باید کمی در روش زندگیم تجدید نظر کنم
شاید خوب باشه که آدم شیک بگرده یا یکم کلاس داشته باشه

خوب بذارین یکم عکس بذارم اینجا

روز اول اینجا گم شدم فکر کنم وسط برادوی بود

مترو شهر نیویورک کپی تهرانه، خر تو خر تر و کثیف تر و البته خیلی گرون، خدایی من اگه دو دلار (قیمت یه بلیط مترو) بنزین بریزم توی تونی سه بار میتونم دور شهرمونو بگردم

یادش بخیر روزای اولی که اومده بودم فکر میکردم آمریکایی ها همه همش "سکس اند سیتی" رو میبینن، به هر صورت این جا دور یدونه از این دریاچه های داخل سنترال پارکه که تو اون فیلم همه اش میرن اونجا غیبت میکنن

موزه متروپولیتن ، من رفته بودم اونجا یه خانومی داشت به دوستش میگفت این مبلها که اینجاست مدل مبلهای پذیرایی ماست گفت پذبرایی رو مدل قرن 17 درست کردیم، نمیدونم راست میگفت یا نه ولی من رسما یه لحظه به گل نشستم از تعجب

میدونید اونموقع ها که اینترنت نبود و هنوز صنعت پورن شکل نگرفته بود و ملت چیکار میکردن؟ مجسمه میساختن

این تصویر رو ببینید این اولین تصویر ثبت شده از فمینیزمه، اصولا بین علمای فمینیزم اختلاف نظر هست سر آغاز فمینیزم بعضی ها میگن آغازش از وبلاگای ایراینه، ولی اگر این رو نگاه کنید توی دست چپش علامت خواهران رو میبینید. این اولبن حرکت ثبت شده زنانه است و این خواهر توتن خامونه که فعال حقوق زنان بوده در جنوب مصر

من از این واقعا خوشم اومد کار پیکاسوست
یه مرد هست
که معشوقه اش روبغل کرده
داره رویا میبینه
به چشمهای معشوقه نگاه کنید
خداست

هنر آفریقایی خداست، هنر جدا همین است، یاد بابام بخیر عاشق اینطور چیزها بود،
منتها من نمیدونم این آفریقایی ها چرا در همه مجسمه هاشون
باید آلات تناسلی رو هم نشون بدهند؟
آهان اونی که میخواستم بگم اینه
یه انگلیسی الاصل به نام بینگهام یه سوال خیلی معروف داره که تا این لحظه بی جواب مونده میگه که چرا چینی ها تا قرن شانزدهم خیلی پیشرفته بودند اما بعدا متوقف شدند و خبری از علمشان نبود تا همین سی چهل ساله اخیر
حالا پرسش معادلش اینه، چرا آفریقایی ها بعد از اون همه باحالی دیگه اونطور نیستن، آفریقا یه زمونی خیلی متمدن بوده ولی الان اوضاش خرابه

کف بینی شهلا در منهتن، کف بینی فال ورق، مهره مار برای حفظ شوهر از خیانت

فیلم هم گرفتم ولی کابل دوربین خونه موند؛ البته یکم فیلمها مشکل داره، ملت توش کمی برهنه اند، و من مست اون وسط دارم میرقصم خلاصه خیلی ایراد داره

ادامه خبرها رو فردا مینویسم

نیویورک...3

2007-01-17T09:10:00.000-08:00

خوب مصاحبه صبح به مفتضح ترین حالت ممکن پیش رفت
طرف یه نرم افزارهایی رو ازم میپرسید که من حتی اسمشم نشنیده بودم

بگذریم

برنامه امروز قراره سبک باشه
پارک و پیاده روی و بقیه کارا

نیویورک...

2007-01-16T18:08:00.000-08:00

رسیدم
خیلی اذیت شدم ولی میارزه ظاهرا

پینوشت:
نیویورک سیتی وقتی وارد میشوی بیشتر شبیه فاحشه خانه های جنوب شهر تهران است

آقا ما اومدیم، ولی خیلی جالبه من واقعا حال کردم، مردم چه خوش لباسن من اینجا با اینکه کلی لباسم توی شهرمون باحاله احساس میکنم انگار از پای زمین خیار اومدم، اگه مردا تو شهر ما این مدلی لباس بپوشن بی شک ملت میگن گی اند

رفتم دانشگاه NYU رو دیدم، خوشم نیومد شبیه دبیرستان میمونه بیشتر حالا برم کلمبیا رو هم ببینم ببینم چی میشه

این شهر ما با اینکه دهاتی اند اما فکر کنم یکم فرهنگ شهری شان درست تره من توی شهر خودمون تا حالا نشده صدای بوق بشنوم، یا کسی از خیابون بدون اینکه چراغ عابر سبز بشه رد بشه، ولی اینجا مثل بز ملت سرشونو میندازن پایین و مثل شتر میان تو خیابون

تایم الله الاسکوئر رو هم رفتم دیدم (مدل یوم الله سیزده آبان بخونید) استکبار چی ساخته

فردا برنامه ها از 12 ظهر شروع میشه گفتم بگم که آماده کنید خودتونو، خواهر مجسمه آزادی

از اونجا که خرج این سفر رو خرس بزرگ میده (همون بابام) برنامه حد اکثر عشق و حاله و حد اقل نگرانی برای آینده

دیگه چی،
اینکه نیویورک برای دیدن بیشک عالیه ولی شک دارم برای زندگی جای جالبی باشه

تا حالا شده؟

2007-01-15T23:41:00.000-08:00

تا حالا شده آرزو کنید
که سرتون رو که میذارید زمین
یا چشمتون رو که میبندین
دیگه بلند نشین

پینوشت:
منظورم خود کشی نیست
منظورم یه حسه
وقتی که دلتون میخواد زندگی همینجا تموم بشه
گاهی اوقات اینقدر خوبه که دلتون میخواد اگر لحظه ای لحظه آخر زندگیتونه همین الان باشه
گاهی اینقدر بد که با خودتو بگین دیگه تحمل ندارم
فکر نکنم کسی بدونه من چی میگم
ولی به هر صورت
من گاهی اینطور میشم

من گاهی که فکر میکنم که دلم میخواد دیگه بعد از این لحظه ای نباشه
به خودم میگم خیلی روزا از این بدتر بوده
و خیلی روزها هم خواهد اومد که بهتر از اینه
پس هر باری که چشمهاتون رو میبندید
بدونید زندگی هنوز اینقدر چیز قشنگ داره که آدم به خاطرش بخواد زندگی کنه
اینهمه امید
حیفه که تموم بشه
به خاطر هر چیزی که زندگی میکنیم
اینقدر ارزش داره که فردا صبح چشممون رو باز کنیم
و دوباره دنیا رو ببینیم

برف، پرواز، جرج بوش و Second Life

2007-01-13T23:59:00.000-08:00

1- هنوز اینجام
پروازم کنسل شده هوا برفی است و من خواب زده

2- برنامه ای که گیر کرده بودم
نوشتم و تحویل دادیم
دوستانی که پرسیده بودند چه کسی از این برنامه استفاده میکنند
جواب اینست
خود خود جرج بوش!!!
(شوخی کردم فکر نکنم اصلا کسی از برنامه ما استفاده کند
آخه خدایی مایکروسافت هم همین برنامه رو داره حالا کدوم خری میاد از برنامه من استفاده کنه)

3- من یه سوال خیلی مهم اینروزا برام پیش اومده
نسلهای اول بچه هایی که از شریف اومدن اینجا خیلی هاشون باید فارغ التحصیل شده باشند
پس اینا کجان
هنوز دارن درس میخونن؟
من یکی دوتا رو میشناسم که رفته اند و استاد شده اند ولی نمیدونم بقیه کجان
خدایی ما توی این وبلاگستان دو تا مهندس مکانیک نداریم که توی این آمریکای خراب شده یه کاری پیدا کرده باشن؟
مشکل اینجاست که ظاهرا این وبلاگستان یا روشن فکر و تحصیل کرده (عموما مشغول تحصیل) دارد یا نوجوانهای عاشق پیشه
آدم متوسط الحال ظاهرا ندارد
ولی خدایی من از تعداد استاد دانشگاههایی که وبلاگ مینویسن واقعا حال میکنم

4- این رفیق ما میگفت رفته بوده توی این سکند لایف خر چرخ بزنه
توی محله رویترز یه خانومی میاد باهاش مصاحبه میکنه
میتونین حرفهایی که این دو تا با هم زده اند درباره ایران و درباره سیاههای آمریکا اینجا بخونید
من برام جالب بود که دنیای مجازی اینقدر مهم شده که میان توش با ملت مصاحبه میکنند
(توضیح: سکند لایف یک محیط سه بعدیه روی اینترنت که ملت میرن توش و پول خرج میکنند و خیلی ها میلیونر شده اند این دوست ما هم میره اونجا مگر دوزار در بیاره)
لازم به ذکره که بگم این خانوم استاد دانشگاه نیوجرزی هست و با مایکروسافت کار میکنه برای تدوین بازی های کامپیوتری برای بچه ها. توی سایتش یه سری مقاله درباره حقوق زنها و سیاهها و اینا داره که خیلی جالبه از طرفی اینگلیسی فوق العاده ای هم داره مقاله هاش

5- عین خرس شده ام، شش صبح میخوابم، فقط شبها میتونم درست کار کنم، عین معتادا وسط روز هم یه چرتی میزنم نمیدونم من که تاحالا از این کارا نکردم چرا به فکر افتادم که برم حجامت!!! انگار خون پشت گرده ام مانده همه اش خسته ام
ورزش هم درستش نمیکند، هم دویدم هم وزنه زدم هم رفتم بسکتبال اما هنوز بدنم انگار خسته است

6- این چند روزه چند تا فیلم دیده ام، اسلیپی هالو را کلی پسندیدم، یکی از نشانه های نزدیک شدن به سی سالگی همین است که آدم شروع میکند از فیلمهای ترسناک خوشش آمدن (قبلا خوشم نمیامد مگر فیلمهای کلاسیک ترسناک مثل طالع نحس) سری Alien رو
هم گرفتم دیدم از چهارتا 2 و 4 را بیشتر حال کردم

7- مجله پاپیولار ساینس یه Book Club باحال داره که درباره مباحث مختلف عمومی مثل ریاضی و زیسیت و انفورماتیک و تئوری تکامل بهترین کتابهایی که میتونید بخونید رو براتو دستچین کردن و میفرستن من دارم پول جمع میکنم که یا اونو عضو بشم یا این که مال TED هست و بیشتر در باب خلاقیته (مال تد هم خیلی جالبه توی پنلی که کتابها رو انتخاب میکنن جف بزوس مدیر آمازون هم هست، امیدوارم کتابهاشون صحنه هم داشته باشه که پولم حروم نشه

8- من هنوز هم شبها که میخوابم به خودم میگم فردا روز بهتریه

نیویورک...

2007-01-10T22:46:00.000-08:00

فرهنگ هر شهری را از سه چیز میتوان شناخت
موزه هاش، رستوران هاش و فاحشه خانه هاش

پینوشت:
من دارم میرم نیویورک

یک لیست بلند بالا نوشته ام برای جاهایی که باید بروم و ببینم

اگر جای خوبی میشناسید که من حتمن باید بروم ممنون میشوم بگویید
در باب نوشته بالا با این اوصاف به نظرتون اگه اونجا من برم استرپ کلاب خیلی زشته؟
کلا نه از طرف خونواده ولی خوب گفتم که من اینجا دارم کلی تلاش میکنم و تمام مهارتهای کلامی به زبانهای مختلف رو بکار میبرم که مخ یه دختر بنده خدا رو بزنم
حالا میترسم این فلسفه ام در مورد استریپ کلاب را اگر بشنود کلا هرچه رشته ام پنبه بشه
ازدواج نکرده کارمان به طلاق بکشد

برنامه ام اینست که چند جا را حتما ببینم سنترال پارک، موزه متروپولیتن، چاینا تاون و لیتل ایتالی و خوب بانو آزادی
غذاها رو هم که طبق سفارش خواهر ریچل ری میخوام اینجا ها بخورم
قرار است باران ببارد و خیلی هم سرد بشود و شاید برج امپایر استیت (همانجایی که بالاش کینگ کنگ داره) را نشود دید
اما شاید یک نمایش برادوی پیدا بشود و بتوانم بروم (نمیدانم که آیا باید بلیطش را از اینترنت پیش خرید کنم یا آنجا هست، روی وبلاگها که نوشته بود دور شهر هست جاهایی که بلیط اینجور جاها را بفروشند)

کلی تلاش کردم هتل را جای خوبی بگیرم، شک دارم خیلی خوب باشد ولی توی اینترنت نوشته که دانشجویی است و اگر کم پول دارید بهترین جاست. منم که کم پول دارم و دانشجو هم که هستم پس بهترین جاست ولی جایش ظاهرن خیلی خوب است و همه فبد بکهای سایت در موردش مثبت بود

ببخشید ما کمی ندید بدید بازی در آوردیم من کمی هیجان زده ام
انوشه انصاری گفت برای آرزوهاتون خرج کنید
ما هم گفتیم سگ تو ضرر، یه پنجاه، شصت دلار هم بدهیم پای آرزوهایمان

خوشبینی...

2007-01-08T22:07:00.000-08:00

همیشه دلم میخواست خوشبین باشم
هیچوقت هم موفق نبودم
جز از این ببعد

پینوشت:
از این ببعد من دیگه در این وبلاگ آه و ناله نمیکنم
به جهنم
اصلا زندگی یعنی زن و شراب و اینا
توی این زندگی آه و ناله جایی نداره

پینوشت دوم:
کم کم دیگه دارم جمع میکنم که تا چهار روز دیگه برم نیویورک
یه جورایی تنها دلخوشی اینروزام همینه
که تنهایی دارم میرم نیویورک

پینوشت سوم:
تونی رو امروز 240 مایل روندم و خسته و دیوانه برگشتم خونه

پینوشت چهارم:
یه دانشجوی ایرانی اومده دانشگاه ما، من دارم میبرمش اینور اونور که به اینجا عادت کنه
امشب بردمش بانک حساب باز کرد بعدم رفتیم فروشگاه حیوانها ماهی دیدیم

پینوشت پنجم:
این رفیق ما از اروپا برگشته هر چه کردم این بکارتش را با زنی فاحشه در پراگ باز کند و هر چه از زیبایی هایی سکس برایش گفتم افاقه نکرد که نکرد. ویرجین ویرجین آمده

پینوشت ششم:
من عمرن دیگه از ناراحتی هام اینجا بنویسم. این ابوی ما ما را کچل کرد از بس نگران شد

پینوشت هفتم:
برای مادرم یک پتو پست کردم که پوشیدنیست
زیپ هم حتی دارد
مادرم سرمایی است آخر

حل شد

2007-01-07T00:03:00.000-08:00

مشکل قبلی حل شد. از دوستی که ایمیل زد و راهنمایی کرد بینهایت سپاسگذارم
حقیقتا فکر نمیکردم از طریق این وبلاگ بشود مشکلی را حل کرد

مشکل دوم:
کسی کار مناسب این طرفها سراغ ندارد برای من؟؟
این یکی اگر حل شود من به اعجاز وبلاگ رسما ایمان میاورم :)

پینوشت :
اگر میخواهید یک ویدیو نژاد پرستانه در مورد هندیها و خارجی هایی که کارهای آمریکایی ها را از دستشان میگیرند ببینید از این فیلم غافل نشوید (تذکر ممکن است به عالم و آدم بد و بیراه بگویید بعد اش)

لطفا اگر شما هم مثل من فکر میکنید که این فیلم بیش از حد نژاد پرستانه است به آن رای منفی بدهید

فلکس...

2007-01-04T22:48:00.000-08:00

نصف شب است
گویی دیوانه میشوم
تا بحال شده مطمین باشید یک اشکال جلو رویتان است اما هر چه نگاه میکنید پیدایش نکنید؟
تلویزیون هم از نیمه شب گذشته تبلیغ زن میکند
من ام
و خواهر و مادر در و دیوار
و یک کامپیوتر نیمه مست

پینوشت:
ادوبی اخیرا نرم افزار جالبی بیرون داده به نام فلکس
نمیدانم یادتان هست یا نه
که قرار بود من یک برنامه کنترل پروژه بنویسم و
من هم خیلی شیک از روی اینترنت دزدیدم
و استادم هم فروختش به ملت
بعد اونها اومدن و از ما خواستن که برنامه رو تغییر بدیم
و گند قضیه در اومد
حالا من دارم برنامه رو دوباره با فلکس مینوسیم
و سر و ته قضیه داره پنالتی میزنه بد
برنامه ای که همه نوشته اند و درست کار میکنه روی کامپیوتر من اصلا کار نمیکنه
دارم دیوانه میشم
این تلویزیون هم که هی تبلیغ زن خراب میکنه (به قول اون رفیقم نمیکنن یکم دختر نجیب تبلیغ کنن)
این پروین احمدی نژاد هم مرد از بس ما بهش چیز گفتیم
توی یخچال هم دیگه نوشابه نداریم
این فلکس هم کار نمیکند

پینوشت دوم:
کسی تا به حال فلکس را با وب سرویس دات نت استفاده کرده تا به ما یک کمکی بکند؟
اینم کل کاری که من در عرض دو هفته خر غلط زدن در فلکس انجام داده ام